اعتراف صهیونیست‌ها به افول آیپک؛ حمایت از اسرائیل در آمریکا به نقطه ضعف تبدیل شد

به اعتراف یک رسانه صهیونیستی گروه فشار صهیونیستی آیپک به پایان دوره مصرف خود رسیده و به یک انگ تبدیل شده است.

صفحه سیاست را در گوگل دنبال کنید
اعتراف صهیونیست‌ها به افول آیپک؛ حمایت از اسرائیل در آمریکا به نقطه ضعف تبدیل شد
هتل کوروش - صفحه خبر
صفحه سیاست-

روزنامه کالکالیست در شماره امروز پنجشه خود در مقاله‌ای اعتراف کرد که دوره کمیته امور عمومی آمریکایی اسرائیلی (گروه فشار اسرائیل در آمریکا) به پایان خود رسیده است و از یک ساختار برتر و پر اهمیت به یک انگ تبدیل می‌شود.

این رسانه صهیونیستی به نقل از ایلی کوک کارشناس تاریخ آمریکا با اشاره به  روندی که سبب تخریب روابط بین ایالات متحده و اسرائیل افزود: کوک (45 ساله) که  رئیس گروه تاریخ عمومی در دانشگاه حیفا است و پژوهش‌های او به بررسی پیوندهای میان اقتصاد، سیاست و فرهنگ در ایالات متحده می‌پردازد. او در آمریکا متولد شده و در دوازده‌سالگی به اسرائیل(فلسطین اشغالی) مهاجرت کرده است و اکنون برای یک سال در کالیفرنیا به سر می‌برد تا به‌عنوان پژوهشگر در مرکز مطالعات پیشرفته علوم رفتاری در دانشگاه استنفورد فعالیت کند و  این گفتگو با وی بپس از شکست جمهوریخواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده صورت گرفته است، انتخاباتی که در جریان آن دونالد ترامپ رسما از قطع کمک‌های نظامی به اسرائیل خبر داد.

خبرهای داغ

به اعتقاد این کارشناس این دو رویداد، از جمله نشان‌دهنده نارضایتی افکار عمومی آمریکا از مداخله در خاورمیانه به‌طور کلی و در اسرائیل به‌طور خاص است.

بر اساس نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در ژوئن 2026 (سال جاری)، 60 درصد از آمریکایی‌ها دیدگاه منفی به اسرائیل دارند (که نسبت به سال 2022 افزایش 18 درصدی را نشان می‌دهد) و 59 درصد از آمریکایی‌ها به نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو اعتماد ندارند (که نسبت به سال گذشته 7 درصد افزایش یافته است).

این رویدادها بیش از هر چیز، بیانگر تضعیف «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل»(آیپک) است؛ سازمانی که از سال 1954 به‌عنوان گروه لابی حامی (فشار) اسرائیل در کنگره آمریکا فعالیت می‌کند و در دهه 1970 مسئول نهادینه‌سازی کمک‌های امنیتی به اسرائیل بود.

کوک می‌گوید: «دوران آیپک بی‌تردید به پایان رسیده است. درست است که نفوذ آن کاملاً از بین نرفته، زیرا ایالات متحده از بسیاری جهات همچنان کشوری با اکثریت‌های شکننده است و این سازمان شمار زیادی اهداکننده مالی و سرمایه‌های کلان در اختیار دارد؛ اما شگفت‌انگیز است که چگونه ظرف سه یا چهار سال (از زمان آغاز عملیات طوفان الاقصی) از یک ابرقدرت تاثیرگذار داخلی به یک نقطه ضعف مهلک تبدیل شد؛ از سازمانی که نباید خشمگینش می‌کردید تا مبادا پول‌های کلان به حساب رقبایتان سرازیر کند، به سازمانی که اکنون حمایتش از یک نامزد برای شکست دادن او کافی است، تبدیل شده است».

این کارشناس اسرائیلی تاکید کرد: به‌عنوان مثال، مایکل راجرز، نامزد جمهوری‌خواه مجلس سنا از ایالت میشیگان را در نظر بگیرید که انتخابات میان‌دوره‌ای را به عبدل السید، نامزد دموکرات (یکی از سرسخت‌ترین منتقدان اسرائیل در حزب دموکرات و نخستین مسلمانی که اوایل این ماه به عضویت سنای آمریکا انتخاب شد) واگذار کرد.

هنگامی که آیپک خواستار حمایت مالی هنگفت از راجرز برای تضمین شکست السید شد، راجرز گفت: «مطمئن نیستم که تمایلی به پذیرش این پول داشته باشم». این درحالی است که به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، این سازمان در نهایت مبلغ 9 میلیون دلار به او کمک کرد.

کوک می‌گوید: «برای درک یهودیان آمریکا، ابتدا باید خود آمریکا را درک کرد. آنها در انزوا زندگی نمی‌کنند».

به اعتقاد این کارشناسان حمایت آیپک از ترامپ دلیل اصلی سقوط گسترده‌اش در صحنه سیاسی و در میان افکار عمومی آمریکا شد.

وی در این رابطه گفت: این سازمان در سال 2021 تصمیمی سرنوشت‌ساز گرفت و با کنار گذاشتن نقش خود به‌عنوان نهادی فراحزبی، به‌طور اساسی به سمت حمایت از جمهوری‌خواهان و مداخله ـ آن هم مداخله‌ای آشکار ـ در انتخابات آمریکا حرکت کرد.

آیپک این کار را در زمانی انجام داد که دونالد ترامپ، یکی از ناموفق‌ترین و جنجالی‌ترین رؤسای جمهور تاریخ، رهبری حزب جمهوری‌خواه را بر عهده داشت. این تصمیم، جایگاه آیپک را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین حامیان جنبش «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم»(MAGA)  تثبیت کرد؛ فاجعه‌ای که تا سال‌های آینده گریبان‌گیر اسرائیل خواهد بود.

این استاد دانشگاه صهیونیست در بخش دیگری از گفتگوی خود اعتراف کرد: حمایت از اسرائیل در میان راست‌گرایان آمریکا نیز رو به کاهش است. این درحالی است که حمایت سنتی مسیحیان انجیلی از اسرائیل هم درحال کمرنگ شدن  است.

حضور نسل جوان در کلیساها رو به کاهش است و هم‌زمان، مذهب جدیدی در میان آنها در حال شکل‌گیری است: جنبش «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم»(MAGA)  که انزواگرایی و رویکرد «اول آمریکا» را تقدیس می‌کند؛ رویکردی که می‌گوید آمریکایی‌ها نباید پول بیشتری برای جنگ‌های خاورمیانه بپردازند. اسرائیلی‌ها از این تحول غافل‌ هستند. حتی چارلی کرک، یک هفته پیش از نخستین جنگ ایران، بی‌وقفه در توییتر می‌نوشت و می‌پرسید: «چگونه ممکن است ترامپ علیه ایران اعلام جنگ کند»؟ نشانه‌ها کاملاً روشن بود.

او تاکید کرد: در کنار انزواگرایی حامیان شعار «اول آمریکا»و بیزاری همگانی از جنگ، ویدئویی از نتانیاهو مربوط به جلسه استماع کنگره در سال 2002 در میان گروه‌های راست‌گرا دست‌به‌دست می‌شود که در آن می‌گوید: «اگر از شر صدام خلاص شوید، تضمین می‌کنم که این کار پیامدهای مثبت عظیمی برای منطقه خواهد داشت».

نتانیاهو در آن زمان نخست‌وزیر نبود و اسرائیل نیز دلیل ورود آمریکا به آن جنگ نبود، اما این روایت جدیدی است که می‌شنویم و با تمام روایت‌های «اول آمریکا» پیوند خورده است. به نظر می‌رسد نتانیاهو ترامپ را به جنگ در ایران کشانده است».

به اعتراف این کارشناس صهیونیست: به‌طور کلی، نسل جوان در آمریکا زندگی خوبی ندارد. هزینه تحصیل بالاست، توان خرید خانه ندارند، از بیمه درمانی بی‌بهره‌ هستند و هوش مصنوعی معیشت آنها را تهدید می‌کند. اخیراً شاهد پدیده بسیار نگران‌کننده‌ای هستیم: آنها شروع به مقصر دانستن اسرائیل در این مشکلات نیز کرده‌اند. به‌عنوان مثال، برخی می‌گویند دلیل اینکه همه اسرائیلی‌ها از بیمه درمانی ملی برخوردارند در حالی که آمریکایی‌ها از آن محروم هستند، این است که آمریکا مبالغ هنگفتی به اسرائیل می‌پردازد.

برخی در اسرائیل بر این باورند که پایان دادن به کمک‌های امنیتی برای حل این مشکلات کافی است؛ اما من کمتر خوش‌بین هستم. به نظر من، مسئله بسیار خطرناک‌تر و عمیق‌تر از این حرف‌هاست.

در ادامه این گفتگو این کارشناس صهیونیست اعتراف مهم دیگری در مورد نسل جوان یهودی و عدم ارتباط با رژیم صهیونیستی کرده و می‌گوید: در دهه‌های اخیر، به‌ویژه پس از فروپاشی پیمان‌های اسلو، هر بار که در تلویزیون نامی از اسرائیل شنیده می‌شود، به‌عنوان متجاوز و اشغالگر به تصویر کشیده می‌شود. این تمام چیزی است که جوانان می‌شناسند. من همیشه می‌گویم برای درک یهودیان آمریکا، ابتدا باید خود آمریکا را درک کنید. آنها در انزوا زندگی نمی‌کنند.

روایت خوش‌بینانه این ماجرا، داستانی است که بسیاری از اسرائیلی‌های لیبرال دوست دارند برای خود تعریف کنند؛ مبنی بر اینکه به محض رفتن نتانیاهو، همه‌چیز تغییر خواهد کرد. در واقع، اگر گادی آیزنکوت بتواند دولتی تشکیل دهد، شاید شاهد تغییراتی در نظرسنجی‌های مربوط به نگرش نسبت به اسرائیل باشیم. اما نباید از حقیقت غافل شویم؛ ماجرا بسیار فراتر از نتانیاهو است. تصور غالب در ایالات متحده ـ چه در میان راست‌گرایان و چه در میان چپ‌گرایان ـ این است که اسرائیل ساختاری جنگ‌افروز است که بی‌گناهان را می‌کشد.

ما به این فکر دل خوش کرده‌ایم که همه در آمریکا به خاطر نتانیاهو، بن گویر و اسموتریچ از ما خوششان نمی‌آید. روشن است که آنها بخشی از این تصویرند و اظهارات تکان‌دهنده‌شان بازتاب گسترده‌ای دارد؛ اما آمریکایی‌ها و جهانیان ساده‌لوح نیستند. آنها تنها به این اظهارات بسنده نمی‌کنند، بلکه با چشمان خود ویرانی‌هایی را که در غزه به بار آورده‌ایم و ترور در کرانه باختری را می‌بینند و مقالاتی را دنبال می‌کنند که توضیح می‌دهد نتانیاهو چگونه ترامپ را به ورود به این جنگ متقاعد کرد. بنابراین، اگر دولت اسرائیلی دیگری روی کار بیاید که پیوسته به دنبال جنگ‌های بیشتر باشد، شاید تغییر اندکی رخ دهد، اما تحول بزرگی نخواهد بود.

او در پایان این گفتگو هم اعتراف می‌کند: برنی سندرز هر چند سال یک‌بار تلاش می‌کند جنبشی را برای لغو قراردادهای تسلیحاتی رهبری کند.

هنگامی که او چند سال پیش این کار را آغاز کرد، تنها 10سناتور دموکرات از او حمایت کردند.

در آخرین باری که او در ماه آوریل حرکت مشابهی را برای لغو قرارداد فروش بولدوزرها و بمب‌های یک‌تنی هدایت کرد، 40 نفر از 47 سناتور دموکرات از او حمایت کردند. امروز، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، شمار حامیان به 56 عضو دموکرات (در کنگره/سنا) رسیده است. نمی‌خواهم رقم دقیقی ذکر کنم،ولی ما بسیار به مرز 51 رأی موافق نزدیک شده‌ایم (اکثریتی که به سنا اجازه می‌دهد قطعنامه‌ها را حتی بدون حمایت جمهوری‌خواهان تصویب کند).

و در پاسخ به پرسش مطرح شده توسط روزنامه : پس موضوع فقط به کمک‌های مالی محدود نمی‌شود؛ سناریویی وجود دارد که در آن دیگر نتوانیم از آمریکا سلاح بخریم هم پاسخ داد: «دقیقاً همین‌طور است. اسرائیل در طول چند دهه گذشته هیچ سرمایه‌گذاری برای ایجاد خطوط تولید جایگزین انجام نداده است. بنابراین، شاید کشوردیگری پیدا شود که بتواند به ما بمب بفروشد، اما این تنها نوک کوه یخ است؛ زیرا چه کسی می‌داند اگر مثلاً شرکت «آنتروپیک»(Anthropic) تصمیم بگیرد که نمی‌خواهد اسرائیل از نرم‌افزارهایش استفاده کند، چه اتفاقی خواهد افتاد»؟

 

اخبار مرتبط
  • سخنرانی سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، در سی‌امین نشست وزرای خارجه سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در اسلام‌آباد، فراتر از یک موضع‌گیری دیپلماتیک معمول، حامل پیام‌های سیاسی و راهبردی مهمی درباره آینده امنیت منطقه، مناسبات اقتصادی کشورهای عضو و تحولات ژئوپلیتیکی غرب آسیا بود. عراقچی در این نشست، ضمن انتقاد صریح از سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی و تأکید بر پیامدهای تجاوز نظامی علیه ایران، بر ضرورت شکل‌گیری یک سازوکار امنیتی با محوریت کشورهای منطقه تأکید کرد؛ سازوکاری که در کنار همکاری‌های اقتصادی، تجاری و انرژی، بتواند وابستگی‌های راهبردی منطقه به قدرت‌های فرامنطقه‌ای را کاهش دهد.

  • هشدارهای رهبران مخالف بنیامین نتانیاهو درباره احتمال ازسرگیری حملات نظامی علیه ایران، در نگاه نخست نشانه‌ای از مخالفت با جنگ به نظر می‌رسد؛ اما بررسی دقیق‌تر مواضع این چهره‌ها تصویری متفاوت را آشکار می‌کند. اختلاف اصلی بخش مهمی از اپوزیسیون اسرائیل با نخست‌وزیر این رژیم، نه بر سر کنار گذاشتن گزینه نظامی، بلکه درباره زمان حمله، اهداف عملیات، نحوه مدیریت پیامدهای آن و جلوگیری از بهره‌برداری سیاسی نتانیاهو از بحران امنیتی است.

  • وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در واکنش به درخواست مخالفان برای توقف اقدامات نظامی در دوره انتقال قدرت، تأکید کرد که کابینه کنونی برای ادامه عملیات در غزه، لبنان، سوریه و کرانه باختری نیازی به موافقت اپوزیسیون ندارد.

ارسال نظر