این پهپاد برای جابه‌جایی محموله به مناطق دوردست، سکوهای فراساحلی و مراکز نظامی طراحی شده و قرار است بخشی از مأموریت‌هایی را انجام دهد که تاکنون به بالگرد و خدمه پرواز نیاز داشته‌اند.
اسکای‌ریچ یک هواگرد عمودپرواز هیبریدی است که از هشت موتور برقی برای برخاست و فرود عمودی استفاده می‌کند. در مرحله پرواز افقی نیز یک موتور دو زمانه با سوخت سنگین نیروی محرکه آن را تأمین می‌کند. این موتور با سوخت جت رایج در فرودگاه‌ها و پایگاه‌های نظامی کار می‌کند و ژنراتور داخلی، باتری‌ها را در طول پرواز شارژ می‌کند.
ظرفیت حمل بار و برد پروازی اسکای‌ریچ
این پهپاد ۶.۷ متر طول بال دارد و به محفظه باری با ظرفیت ۱۹۸ لیتر مجهز است. بارگیری از قسمت بالایی انجام می‌شود و دریچه زیرین نیز امکان انتقال محموله با کابل یا رهاسازی هوایی را بدون نیاز به فرود فراهم می‌کند.
شرکت اسکای‌ویز اعلام کرده است که اسکای‌ریچ می‌تواند در برابر بادهایی با سرعت ۴۰ نات، معادل حدود ۷۴ کیلومتر بر ساعت، و در محدوده دمایی منفی ۲۱ تا مثبت ۴۹ درجه سانتی‌گراد عملکرد پایداری داشته باشد. همچنین این هواگرد با سبک‌ترین محموله قادر است بیش از ۱۸ ساعت در هوا بماند.
حداکثر وزن برخاست اسکای‌ریچ ۱۶۳ کیلوگرم است و ظرفیت ترکیبی سوخت و بار آن به ۴۵ کیلوگرم می‌رسد. برد پروازی نیز با توجه به وزن محموله تغییر می‌کند؛ به‌طوری‌که با حمل بار ۴.۵ کیلوگرمی به ۲ هزار و ۹۲ کیلومتر می‌رسد، اما با افزایش وزن محموله به ۲۳ کیلوگرم، برد آن به هزار و ۲۵۵ کیلومتر کاهش می‌یابد.
در صورت حمل محموله ۳۶ کیلوگرمی، برد پروازی به ۴۵۰ کیلومتر می‌رسد. سرعت کروز اعلام‌شده برای این پهپاد نیز حدود ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت است.
برنامه اسکای‌ویز برای تولید گسترده پهپاد
چارلز آکنین، مدیرعامل اسکای‌ویز، اعلام کرده است که هدف این شرکت استقرار شبکه‌ای متشکل از بیش از هزار هواگرد خودران برای مشتریان تجاری و دفاعی طی پنج سال آینده است.
به گفته او، هزینه عملیاتی فعلی اسکای‌ریچ حدود ۳۰۰ دلار در ساعت برآورد می‌شود و این رقم با ارتقای قابلیت‌های خودمختاری می‌تواند به ۱۰۰ دلار کاهش پیدا کند.
تولید این پهپاد در شهر آستین ایالت تگزاس آغاز شده است. اسکای‌ویز همچنین پس از امضای قراردادی به ارزش ۳۷ میلیون دلار با نیروی هوایی آمریکا، از آغاز پروازهای تجاری و نظامی این هواگرد از ماه دسامبر خبر داده است.
