امروز میخوایم درباره چند اختلال دیجیتال در آمریکا حرف بزنیم که توی فاصله کوتاهی خبرساز شدن. از خدمات مایکروسافت و بانک چیس گرفته تا سامانههای هوانوردی و شبکه داخلی آژانس امنیت ملی آمریکا.
کاخ سفید گفته شواهدی از یه حمله سایبری هماهنگ یا دخالت یه دولت خارجی پیدا نشده. هر کدوم از این مجموعهها هم برای اختلال خودش توضیح جداگانهای داده. درباره مایکروسافت، از مشکل نرمافزاری، افزایش ترافیک و کاهش ظرفیت سرورها صحبت شده. اداره هوانوردی فدرال آمریکا به مشکل تجهیزات و بهروزرسانی شبکه اشاره کرده. بانک چیس گفته ایراد از نرمافزار بوده و آژانس امنیت ملی هم اختلال شبکه داخلیش رو به تعمیر و نگهداری معمول نسبت داده.
خب، ممکنه همه این اتفاقها واقعاً جدا از هم افتاده باشن. اما یه احتمال دیگه هم هست. سازمانهای مختلف میتونن با مشکلات مشابهی دستوپنجه نرم کنن، حتی اگه سامانههاشون به هم وصل نباشه. مثلاً چند مجموعه توی یه بازه کوتاه مشغول بهروزرسانی باشن. هر کدوم هم تجهیزات و نرمافزارهایی داشته باشن که سالهاست دارن کار میکنن. حالا یه بخش جدید باید کنار بخش قدیمی کار کنه و بعضی ایرادها تازه وقتی خودشون رو نشون میدن که سامانه زیر بار استفاده روزمره قرار میگیره.
یه احتمال دیگه هم به وابستگی سرویسها به هم برمیگرده. تصور کنید یه برنامه برای دسترسی به فایلهای کاریتون، به سرویس یه شرکت دیگه وصل میشه. اگه اون سرویس از دسترس خارج بشه، شما توی برنامه اول هم با مشکل روبهرو میشید. طبق گزارشها، اختلال مایکروسافت روی اتصال مایکروسافت ۳۶۵ به سرویس «کلود» هم اثر گذاشت. مشکل بانک چیس هم روی بعضی تراکنشهای مرتبط با بانکهای دیگه و سرویس «زل» تأثیر گذاشت.
این نمونهها نشون میدن یه ایراد از کجا میتونه به سرویسهای دیگه سرایت کنه. درباره اختلال هوانوردی یا شبکه داخلی آژانس امنیت ملی، اطلاعات منتشرشده چنین ارتباطی رو با مایکروسافت نشون نمیده. تا اینجا هم سرور یا نرمافزار مشترکی معرفی نشده که بشه همه اتفاقها رو بهش نسبت داد.
پس درباره احتمال حمله سایبری چی میدونیم؟ فعلاً همونقدر که مقامهای آمریکایی اعلام کردن. میگن مدرکی برای حمله هماهنگ پیدا نکردن و اطلاعات علنی هم برای نسبت دادن این رخدادها به یه عامل واحد کافی نیست. همزمانی اتفاقها دلیل خوبیه برای اینکه دقیقتر بررسیشون کنیم. برای اینکه بگیم همشون کار یه نفر یا یه گروه بوده، شواهد بیشتری لازمه.
اما نکتهای که توی زندگی روزمره اهمیت داره، اینه که حتی چند خرابی جداگانه هم میتونن فشارشون رو روی هم بذارن. یه بانک داره مشکل نرمافزاری خودش رو حل میکنه، یه شرکت فناوری درگیر افت ظرفیت سرورهاشه و یه مجموعه دیگه داره شبکهش رو بهروزرسانی میکنه. هر کدوم از داخل سازمان، یه مشکل جداست. برای مردمی که توی همون چند ساعت به چند خدمت مختلف نیاز دارن، نتیجه میتونه شبیه یه بحران گسترده باشه.
برای همین، کنار سؤال «چه چیزی باعث این اختلالها شد؟» یه سؤال دیگه هم ارزش پیگیری داره. وقتی بخشی از زیرساخت دیجیتال از دسترس خارج میشه، بقیه خدمات چقدر میتونن به کارشون ادامه بدن؟
شما شنونده پادکست «صفحه سیاست» بودید. ممنون که همراه ما بودید.