ژاک هوگارد از کهنه‌سربازان ارتش فرانسه در گفت‌وگو با خبرگزاری تاس تاکید کرد: «ما باید انتخابات آزاد برگزار کنیم که برگزاری رفراندوم برای خروج فرانسه از اتحادیه اروپا و ناتو بخشی از آن باشد».
وی افزود: این تنها راه برای فرانسه است تا حاکمیت و استقلال خود را بازپس گیرد. به نظر من، چنین همه‌پرسی تنها فرصتی است تا اکثریت قاطع مردم فرانسه را در کنار یکدیگر متحد کند و از این طریق، به حاکمیت جدیدی که دست به این اقدام شجاعانه می‌زند، مشروعیت ببخشد.»
فرانسه یکی از اعضای موسس جوامع اروپایی (که اکنون به اتحادیه اروپا تبدیل شده) است و از زمان تاسیس ناتو در سال ۱۹۴۹ میلادی، عضو این ائتلاف بوده است.
در سال ۱۹۶۶، شارل دوگل رئیس‌جمهوری وقت فرانسه، این کشور را از ساختار نظامی ائتلاف آتلانتیک شمالی خارج کرد؛ با این حال، در سال ۲۰۰۹ و در دوران ریاست‌جمهوری نیکولا سارکوزی، پاریس بار دیگر به‌طور کامل به فرماندهی نظامی یکپارچه این بلوک پیوست.
فرانسه همواره مهره‌ای کلیدی در ساختار ناتو بوده است؛ به ویژه که این کشور به‌عنوان تنها قدرت اتمی عضو اتحادیه اروپا، از فناوری‌های انحصاری نظامی بهره می‌برد.
به گفته میشل یاکولف از معاونان پیشین ستاد ناتو، حذف پاریس از این ائتلاف به معنای محروم شدن ناتو از دارایی‌های استراتژیک بی‌بدیلی چون تنها ناو هواپیمابر اتمی اروپا، ماهواره‌های شناسایی «سِرِس» و نیروی دریایی اقتدارآفرین این کشور خواهد بود.
فرانسه در سال ۲۰۲۷ انتخابات ریاست‌جمهوری سرنوشت‌سازی را پیش رو دارد؛ رویدادی که زنگ خطر را در مقر ناتو به صدا درآورده است. بر اساس نظرسنجی‌ها، نزدیک به نیمی از رای‌دهندگان فرانسوی تمایل دارند به چهره‌های رادیکالی چون مارین لوپن (از حزب راست افراطیِ اجتماع ملی) یا ژان لوک ملانشون (از جریان چپ فرانسه تسلیم‌ناپذیر) رای دهند؛ سیاستمدارانی که مواضع سرسختانه‌ای در قبال ناتو دارند و پیروزی آنها می‌تواند ضربه‌ای سخت به این ائتلاف نظامی وارد کند.
