اعتراضات در آلبانی به خشونت کشیده شد؛ دولت راما زیر فشار معترضان

هزاران نفر در آلبانی در اعتراض به آنچه فساد دولتی، بی‌توجهی به آموزش و واگذاری سواحل به پروژه‌های تفریحی لوکس می‌دانند، به خیابان‌ها آمدند. این اعتراضات پس از ماه‌ها تجمع عمدتاً مسالمت‌آمیز، روز پنجشنبه در تیرانا به درگیری با پلیس و تخریب اموال انجامید و فشارها بر دولت ادی راما را افزایش داد.

صفحه سیاست را در گوگل دنبال کنید
اعتراضات در آلبانی به خشونت کشیده شد؛ دولت راما زیر فشار معترضان
صفحه سیاست-

هزاران نفر از شهروندان آلبانی، از جمله جوانان و دانشجویان، در تیرانا، پایتخت این کشور، در اعتراض به عملکرد دولت تجمع کردند. این اعتراضات که در هفته‌های اخیر در مناطق مختلف آلبانی گسترش یافته، روز پنجشنبه به درگیری و ناآرامی کشیده شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شماری از معترضان پنجره‌ها را شکستند، به یک بانک حمله کردند و با نیروهای پلیس درگیر شدند. این تحولات پس از ماه‌ها اعتراض عمدتاً مسالمت‌آمیز رخ داده است؛ اعتراضاتی که شرکت‌کنندگان در آن می‌گویند مطالباتشان از سوی دولت نادیده گرفته شده است.

اعتراض به فساد و وضعیت آموزش

دانشجویان و معترضان، مقام‌های دولتی را به فساد و بی‌توجهی به نظام آموزشی متهم می‌کنند. آن‌ها همچنین از طرح‌هایی برای واگذاری بخش‌هایی از سواحل بکر آلبانی به پروژه‌های تفریحی و گردشگری لوکس انتقاد دارند.

یکی از موارد مورد اعتراض، پروژه‌ای گردشگری است که جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، از آن حمایت می‌کند. مخالفان این طرح‌ها نسبت به واگذاری مناطق ساحلی و پیامدهای آن برای منافع عمومی ابراز نگرانی کرده‌اند.

چالش تازه برای نخست‌وزیر آلبانی

گسترش اعتراضات، چالش تازه‌ای برای ادی راما، نخست‌وزیر آلبانی، ایجاد کرده است. او سال گذشته با وعده پیشبرد روند پیوستن کشورش به اتحادیه اروپا، برای چهارمین دوره به پیروزی رسید.

دولت راما عضویت آلبانی در اتحادیه اروپا را یکی از اهداف اصلی خود اعلام کرده و دستیابی به این هدف در اوایل سال ۲۰۲۸ را دنبال می‌کند. با این حال، تداوم اعتراضات و افزایش نارضایتی‌ها درباره فساد، آموزش و سیاست‌های توسعه گردشگری می‌تواند مسیر دولت را با دشواری‌های بیشتری روبه‌رو کند.

 
 

 

منبع: تسنیم
اخبار مرتبط
  • دانشجویان آلبانیایی در تظاهراتی سراسری در تیرانا، پایتخت این کشور، به مشکلات آموزشی، هزینه‌های دانشگاه و نابرابری اجتماعی اعتراض کردند؛ تجمعی که با پرتاب سنگ و بلوک‌های بتنی به سمت وزارت آموزش و استفاده پلیس از گاز اشک‌آور و ماشین‌های آب‌پاش همراه شد.

  • اعتراضات دانش‌آموزان و دانشجویان در فرانسه، نشانه‌ای از موج گسترده‌تر نارضایتی نسل جوان در اروپا است؛ نسلی که با مشکلاتی مانند افزایش هزینه‌های زندگی و مسکن، ضعف نظام آموزشی، چشم‌انداز شغلی نامطمئن و نگرانی‌های زیست‌محیطی روبه‌روست و در کشورهای مختلف علیه سیاست‌های دولت‌ها به خیابان آمده است.

  • اعتراضات فرانسه بار دیگر به دستاویزی برای جدال سیاسی در ایران تبدیل شده است؛ از یک سو، جریان‌های تندرو داخلی با استناد به برخورد پلیس فرانسه با معترضان، بر ضرورت برخورد حاکمیت با اعتراضات تأکید می‌کنند و از سوی دیگر، پادشاهی‌خواهان و بخشی از اپوزیسیون، همین تصاویر را برای مقایسه جمهوری اسلامی با دولت‌های اروپایی به کار می‌گیرند. اما آیا می‌توان تجربه تاریخی، ساختار سیاسی و فرهنگ اعتراضی فرانسه را با شرایط ایران یکسان دانست؟ شهریار ایرانی در این یادداشت، با نگاهی به تاریخ جمهوری در فرانسه و تجربه حکمرانی در دو کشور، به بررسی تفاوت اعتراض، شیوه مواجهه با معترضان و بهره‌برداری سیاسی از این رخدادها می‌پردازد.

ارسال نظر