«خانوم والده» یکی از فیلمهای کمدی اکرانشده در شهریور ۱۴۰۵ است که حضور رضا عطاران و عباس جمشیدیفر با گریم و پوشش زنانه، از همان ابتدا توجه مخاطبان را به خود جلب کرد. فیلم به کارگردانی سهیل موفق و با فیلمنامه حمزه صالحی ساخته شده و بازیگرانی از جمله رضا عطاران، عباس جمشیدیفر، شبنم قربانی، ایمان صفا، غلامرضا نیکخواه و گیتی قاسمی در آن حضور دارند.
انتقاد تند روزنامه قدس از فیلم
روزنامه قدس در نقدی که خبرآنلاین بازنشر کرده، ارزیابی بسیار منفیای از فیلم ارائه داده و معتقد است ایده اولیه اثر میتوانست زمینهساز یک کمدی موقعیت باشد، اما در نسخه نهایی، شوخیها و موقعیتهای فیلم نتوانستهاند از نگاه این منتقد انسجام لازم را ایجاد کنند.
در این نقد همچنین استفاده از زنپوشی بهعنوان یکی از محورهای اصلی شوخیهای فیلم مورد انتقاد قرار گرفته و نویسنده معتقد است این ایده بهجای آنکه در خدمت شکلگیری یک روایت منسجم باشد، بیشتر به ابزار ایجاد موقعیتهای طنز تبدیل شده است.
انتقاد از شوخیهای فیلم «خانوم والده»
بخش دیگری از واکنش منتشرشده درباره «خانوم والده» به نوع شوخیهای فیلم مربوط است. روزنامه قدس از وجود شوخیهایی با مضمون جنسی و موقعیتهایی که از نظر منتقد با فضای یک کمدی خانوادگی همخوانی ندارد، انتقاد کرده است.
این در حالی است که گزارشهای دیگری نیز درباره محتوای فیلم منتشر شده و موضوع ردهبندی سنی آن مورد توجه قرار گرفته است؛ بر اساس گزارشهای منتشرشده، فیلم پس از جذب بیش از ۳۰۰ هزار مخاطب، با رده سنی بالای ۱۵ سال در سامانههای فروش بلیت معرفی شده است.
رضا عطاران و گریم زنانه در «خانوم والده»
گریم زنانه رضا عطاران یکی از عناصر تبلیغاتی و خبرساز فیلم بوده است. در کنار او، عباس جمشیدیفر نیز در فیلم با گریم زنانه ظاهر شده و طراحی گریم این دو بازیگر بر عهده عبدالله اسکندری بوده است.
این انتخاب پیش از اکران فیلم نیز مورد توجه رسانهها قرار گرفته بود و تصاویر و ویدئوهای مربوط به گریم بازیگران در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی بازتاب پیدا کرد.
واکنشها به فیلم متفاوت است
با وجود نقدهای منفی، «خانوم والده» تنها با واکنش انتقادی مواجه نشده و گزارشهایی نیز درباره استقبال مخاطبان از این فیلم منتشر شده است. بنابراین واکنش به فیلم یکدست نیست و در کنار نقدهای تند درباره فیلمنامه، شوخیها و شیوه استفاده از زنپوشی، آمارهایی از فروش و تعداد مخاطبان آن نیز منتشر شده است.
در نتیجه، انتقادهای مطرحشده در این گزارش را باید در چارچوب دیدگاه منتقدان و رسانههای منتشرکننده نقد خواند و نه بهعنوان یک ارزیابی قطعی درباره کیفیت فیلم.