بر اساس روایتهای منتشرشده درباره تاریخچه این خانواده، ناصر علاءالدین از اوایل دهه ۱۳۵۰ در تقاطع خیابان جمهوری و حافظ فعالیت تجاری داشت و صاحب یک فروشگاه پلاستیک بود.
او در سال ۱۳۵۳ حدود هزار متر از زمینی را که بعدها مجتمع علاءالدین در آن شکل گرفت خریداری کرد. رضا علاءالدین، پسر بزرگ او، بهعنوان مالک و سازنده پاساژ علاءالدین معرفی شده است.
ساخت مجتمع علاءالدین از میانه دهه ۱۳۷۰ آغاز شد و حدود چهار سال ادامه پیدا کرد. این مجتمع در نهایت با ۱۱ طبقه و حدود ۱۱۰۰ واحد تجاری توسعه یافت و به یکی از اصلیترین مراکز خرید و فروش تلفن همراه و لوازم جانبی در تهران و از مراکز اثرگذار بر بازار موبایل ایران تبدیل شد.
خبر درگذشت ناصر علاءالدین تنها چند ماه پس از مرگ حسام علاءالدین، نوه او، منتشر شده است. حسام علاءالدین اردیبهشتماه امسال درگذشت و مرگ او با گزارشها و ادعاهای متناقضی همراه شد. برخی رسانهها مدعی شدند او پیش از مرگ بازداشت شده و «داشتن یا مالکیت تجهیزات اینترنت ماهوارهای استارلینک» از جمله موضوعات مطرحشده در ارتباط با بازداشت او بوده است.