رامین ناصرنصیر، بازیگر سریال «کارآگاه علوی ۳»، درباره نقشی که در این مجموعه ایفا کرده است، گفت: من شخصیت دکتر علمی را بازی میکنم؛ پزشکی قانونی که در سیستم شهربانی فعالیت دارد و اطلاعات مربوط به کالبدشکافی و موارد مشابه را در اختیار شهربانی و کارآگاه علوی قرار میدهد.
وی ادامه داد: این کاراکتر فارغ از وظیفه حرفهای خود، سابقه دوستی قدیمی با کارآگاه علوی دارد و این دو نفر شناخت و اطلاعاتی از زندگی یکدیگر دارند. بنابراین رابطه آنها صرفاً یک رابطه کاری نیست و سابقه این دوستی در نوع تعاملشان نیز خودش را نشان میدهد.
ناصرنصیر درباره وجه متفاوت این شخصیت نسبت به فضای کلی سریال اظهار کرد: در طی سالها و بهخصوص سالهای اخیر، نقشهای جدی زیادی بازی کردهام و شاید در سالهای اخیر در حوزه کمدی کمکارتر بوده باشم اما مردم عمدتاً من را با نقشهای کمدی به یاد میآورند.
وی افزود: گرچه فضای سریال «کارآگاه علوی ۳» جدی، پلیسی و معمایی است اما دکتر علمی شخصیتی شوخ و شنگ دارد. این موضوع نتیجه گفتوگوهایی بود که با کارگردان داشتیم و به این جمعبندی رسیدیم که وجه طنز شخصیت باید برجسته باشد. بهخصوص در رابطه با کارآگاه علوی، او شخصیتی شوخ دارد و این شوخطبعی صرفاً برای خنداندن مخاطب نیست، بلکه کارکرد مشخصی در فضای قصه دارد و باعث میشود فضای سریال کمی تلطیف شود و بیش از اندازه جدی، خشک و مبتنی بر دادههای پلیسی نباشد.
این بازیگر ادامه داد: در عین حال، کار دکتر علمی سخت است و با جنایت، خون، گلوله، خونریزی، تشویش و فشار روحی سروکار دارد. او در طول سالیان این شوخطبعی را به عنوان نوعی واکنش دفاعی برای خودش در نظر گرفته است؛ سپری که بتواند به کمک آن با این فضای سنگین مواجه شود. این ویژگی نیز در فیلمنامه گنجانده شده و بخشی از شخصیتپردازی دکتر علمی است.
ناصرنصیر درباره دلیل پذیرش این نقش و حضور در این پروژه بیان کرد: در انتخاب نقش برای من، همواره نقشی جذاب است که بتوان با آن کاری کرد و به حوزههایی وارد شد که تاکنون واردشان نشدهام. برای من جذاب است که بتوانم بخشی از شخصیت خودم را بروز بدهم یا جنبهای از تواناییهایم را کشف کنم که پیش از این فرصت ظهور پیدا نکرده است.
وی افزود: هرچه نقش از نقشهایی که تاکنون بازی کردهام فاصله بیشتری داشته باشد، برای من جذابیت بیشتری خواهد داشت. متأسفانه بازیگران را عمدتاً برای تکرار نقشهای قبلی و همسویی با کاراکترهایی که پیش از این ایفا کردهاند انتخاب میکنند. این اتفاق جذابیت کار را هم برای بازیگر و هم برای مخاطب کاهش میدهد.
این بازیگر با اشاره به اینکه انتخاب یک نقش تنها به شخصیت آن محدود نمیشود، گفت: البته این تنها مؤلفه جذابیت یک نقش نیست. حالوهوای کلی فیلمنامه، اینکه چه حرفی برای گفتن دارد، تا چه اندازه شاخص و توانمند است و همچنین گروهی که قرار است کار را تولید کنند، از جمله کارگردان و تهیهکننده، برای من اهمیت زیادی دارد و به اندازه خود نقش تعیینکننده است.
همکاری با کارگردانی که بازیگری را میشناسد
ناصرنصیر با اشاره به سابقه همکاری خود با سیدجمال سیدحاتمی اظهار کرد: سابقه همکاری چندباره با آقای سیدحاتمی را دارم. ایشان فردی بااخلاق و درست هستند که کار کردن با ایشان برایم جذاب است. از معدود کارگردانهایی هستند که مقوله بازیگری را به خوبی میشناسند و میتوانند پیشنهادهایی به بازیگرشان بدهند که کمککننده و پیشبرنده باشد.
وی ادامه داد: کمتر کارگردانی این توانایی را دارد. ما عمدتاً ناچاریم به خودمان اتکا کنیم و کار را جلو ببریم. از آن بدتر، کارگردانهایی هستند که چون مقوله بازیگری را نمیشناسند، پیشنهادهای گمراهکننده و ناکارآمد میدهند و حتی بر آن پیشنهادها اصرار هم میکنند. اینکه با کارگردانی کار کنید که مسیر را به درستی میشناسد و درباره بازیگری ذهنیت و شناخت دارد، امتیاز بزرگی است.
عدالتخواهی یکی از مفاهیم مستتر در کارآگاه علوی
بازیگر «کارآگاه علوی ۳» در پاسخ به این پرسش که آیا این مجموعه فارغ از جنبه سرگرمی و نوستالژیک خود حرفی برای گفتن دارد، گفت: در یک جمله نمیشود درباره این موضوع صحبت کرد اما این قصه حالوهوای عدالتطلبی دارد و عدالتطلبی مفهوم مهمی است. گاهی سیستمی که مسئول گسترش عدالت است، کار خود را به درستی انجام نمیدهد و در چنین شرایطی شاید معدود آدمهایی باشند که به دلیل پایبندی به ارزشهای اخلاقی، شخصاً تلاش میکنند فارغ از سیستم، کار خود را درست انجام دهند. این موضوعات در «کارآگاه علوی ۳» مستتر است و به نظرم جالب توجه است.
ناصرنصیر ادامه داد: اهمیت این مسئله زمانی بیشتر میشود که بحرانهای اقتصادی و فشارهای اجتماعی افزایش پیدا میکند و پایبندی انسانها به ارزشهای انسانی و اصول اخلاقی کاهش مییابد. گاهی افراد به خودشان حق میدهند که این اصول را رعایت نکنند اما اتفاقاً در چنین زمانهایی است که ویژگیهای اخلاقی و انسانی بیشتر برجسته میشوند.
ساخت فصلهای جدید؛ اتفاقی متداول در جهان
وی درباره حرکت تلویزیون به سمت ادامه دادن برندهای قدیمی و تولید فصلهای جدید از سریالهای گذشته نیز اظهار کرد: این اتفاق عجیب و نامتداولی نیست. وقتی کاری موفق است، همچنان اقبال نسبت به آن وجود دارد و تماشاگر تشنه تماشای آن است، طبیعی است که فصلهای بعدی آن ساخته شود. این اتفاق در همه جای دنیا متداول است.
این بازیگر افزود: البته وقتی چنین اتفاقی با فاصله طولانی رخ میدهد، مانند فاصلهای که میان فصل اول تا فصل سوم کارآگاه علوی وجود دارد، ممکن است نسل جدید ذهنیت مشخصی از فصلهای قبلی نداشته باشد و حتی آن را نشناسد. با این حال، اگر خود اثر دارای ارزش و ویژگیهای جذاب باشد - همان گونه که این فصل این گونه است - میتواند حتی مخاطبانی را که هیچ نوستالژی نسبت به فصلهای قبلی ندارند نیز جذب کند.
اثر قدیمی باید برای مخاطب امروز ساخته شود
ناصرنصیر در پاسخ به این پرسش که سازندگان فصلهای جدید یک اثر تا چه اندازه باید به گذشته قصه پایبند باشند و چقدر خود را با شرایط روز تطبیق دهند، گفت: طبیعی است که کار برای مخاطب امروز ساخته میشود، بنابراین هدفگذاری باید روی این مخاطب باشد.
وی برای توضیح این موضوع به آثار شکسپیر اشاره کرد و گفت: حدود ۵۰۰ سال است که آثار شکسپیر در مناطق مختلف دنیا اجرا میشود. هملت همان هملت است اما بسته به تاریخ و جغرافیایی که این اثر در آن پرداخته و اجرا میشود، شرایط اجرای آن نیز تأثیر میپذیرد. هر کسی از آن ماده خام استفاده میکند تا مسائل مبتلابه جامعه خودش را بازگو کند.
این بازیگر درباره اینکه تولید فصلهای متعدد از یک داستان تا کجا میتواند ادامه پیدا کند، اظهار کرد: تا زمانی که کارکرد داشته باشد، بتوان با آن درباره مسائل روز حرف زد و تماشاگر نیز از آن استقبال کند، میتوان یک قصه را ادامه داد. این مسئله اهمیت زیادی دارد.
وی ادامه داد: همیشه رویکرد، ذهنیت و نیتی که تصمیم میگیرد یک قصه ادامه پیدا کند، اهمیت دارد. این ذهنیت در فیلمنامه نیز انعکاس پیدا میکند و بنابراین تأثیرگذاری بالایی دارد. در ادامه، فیلمنامه مانند قانون اساسی یک کشور و میثاقی برای همه آدمهایی است که یک اثر را تولید میکنند؛ راهنمای همه عوامل است و همه چیز از آنجا شروع میشود.
ناصرنصیر در پایان خاطرنشان کرد: فیلمنامه سنگبنای مهمی است که باید به آن توجه کرد. اگر قرار است یک اثر ادامه پیدا کند، ابتدا باید دید آیا فیلمنامه همچنان حرفی برای گفتن دارد، میتواند با مسائل روز ارتباط برقرار کند و مخاطب همچنان با آن همراه خواهد شد یا خیر.
