آنتونیو گوترش اعلام کرد آزمایشهای هستهای اعتماد میان کشورها را از بین میبرد، به رقابت تسلیحاتی دامن میزند و رنج جوامعی را که همچنان با آثار آزمایشهای گذشته زندگی میکنند، افزایش میدهد.
وی از همه کشورهای دارنده سلاح هستهای خواست به توقف کنونی آزمایشها پایبند بمانند و برای ممنوعیت رسمی و جهانی انفجارهای هستهای تعهدی دوباره ارائه کنند.
دبیرکل سازمان ملل همچنین خواستار اجرای پیمان جامع منع آزمایشهای هستهای، موسوم به CTBT، شد؛ پیمانی چندجانبه که با هدف ممنوعیت همه انفجارهای آزمایشی هستهای تصویب شده است.
این پیمان در سال ۱۹۹۶ به تصویب رسید، اما هنوز بهطور کامل لازمالاجرا نشده است؛ زیرا شماری از کشورهای کلیدی آن را تصویب نکردهاند. اجرایی شدن نهایی CTBT به تصویب آن از سوی همه کشورهای موسوم به «ضمیمه دوم» بستگی دارد؛ کشورهایی که هنگام مذاکره درباره پیمان، فناوری هستهای داشتند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، ۹ کشور از جمله آمریکا، روسیه، چین، ایران، رژیم صهیونیستی، مصر، هند، پاکستان و کره شمالی هنوز این شرط را برآورده نکردهاند.
تا سال ۲۰۲۶، در مجموع ۱۸۸ کشور پیمان منع جامع آزمایشهای هستهای را امضا و ۱۷۹ کشور آن را تصویب کردهاند.
