آخرین نظرسنجی سراسری «نیویورک تایمز» و «دانشگاه سیه‌نا» در کارزار انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در سطح ملی با اختلاف ۱۱ درصد پیشتاز هستند (۵۲ در برابر ۴۱ درصد).
از سال ۲۰۰۸ که دموکرات‌ها با چنین اختلاف فاحشی در آرای سراسری پیروز شدند، هیچ حزبی نتوانسته بود با چنین حاشیه امنی پیش بیفتد. اگرچه نتیجه نهایی انتخابات میان‌دوره‌ای در نهایت کرسی به کرسی تعیین خواهد شد، اما نتایجی مشابه آنچه در این نظرسنجی آمده، احتمالاً منجر به تشکیل اکثریت قاطع دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان می‌شود. همچنین این پیروزی به حزب دموکرات فرصت می‌دهد تا در ایالت‌های جمهوری‌خواه (ایالت‌های قرمز) — که برای کسب اکثریت در سنا به آن‌ها نیاز دارند — ورق را به نفع خود برگردانند؛ حتی در ایالت‌هایی که دموکرات‌ها در سال‌های اخیر عملاً شانس رقابت جدی نداشته‌اند.
از زمان آخرین نظرسنجی «تایمز/سیه‌نا» (Times/Siena) در ماه سپتامبر، جایگاه دونالد ترامپ و حزبش همچنان رو به افول بوده است؛ آن هم در حالی که شاید آن‌ها امیدوار بودند با داغ‌تر شدن فضای رقابت‌های انتخاباتی، بتوانند دوباره حامیان خود را بسیج کنند. تغییرات در میزان حمایت از ترامپ دونالد ترامپ در فاصله سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ توانسته بود در میان بیشتر گروه‌ها جایگاه خود را تقویت کند. اما در نظرسنجی امسالِ «تایمز/سیه‌نا»، میزان محبوبیت او به مراتب پایین‌تر از سطح سال ۲۰۲۰ قرار گرفته است
اگر یافته‌ای وجود داشته باشد که برای جمهوری‌خواهان بیش از هر چیز نگران‌کننده (و شوم) باشد، «میزان محبوبیت» (یا نرخ تأیید) ترامپ است. این رقم به‌طور غیرمعمولی پایین است و همچنان رو به کاهش دارد. از زمان نظرسنجی ماه سپتامبر، این شاخص سه واحد دیگر افت کرده و در میان رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده به ۳۴ درصد و در میان رأی‌دهندگان احتمالی به ۳۶ درصد رسیده است. این بدترین میزان محبوبیت او در نظرسنجی‌های مشترک «تایمز/سیه‌نا» محسوب می‌شود.
در انتخابات میان‌دوره‌ایِ نخستین دوره ریاست‌جمهوری او در سال ۲۰۱۸ — زمانی که دموکرات‌ها با اختلافی قاطع (اما نه آن‌چنان چشمگیر) مجلس نمایندگان را به دست گرفتند، ولی در تصاحب مجلس سنا ناکام ماندند — میزان محبوبیت او نزدیک به ۱۰ واحد بالاتر از سطح کنونی بود. در آن زمان، او در تمامی رقابت‌های کلیدی در ایالت‌های جمهوری‌خواه (ایالت‌های قرمز) — ایالت‌هایی همچون تنسی، میزوری و ایندیانا که او در هفته‌های پایانی کارزار انتخاباتی در آن‌ها به شدت فعالیت کرد و نظرسنجی‌ها نیز در آن‌ها جایگاه جمهوری‌خواهان را کمتر از واقعیت برآورد کرده بودند — از محبوبیت بالایی (بیش از ۵۰ درصد) برخوردار بود. اما این بار، در ایالت‌های کلیدیِ جمهوری‌خواه که تعیین‌کننده کنترل مجلس سنا خواهند بود، میزان محبوبیت او به سختی به ۴۰ درصد می‌رسد.
با نگاهی به سوابق تاریخیِ میزان محبوبیت رؤسای جمهور در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، وضعیت پایینِ ترامپ برای جمهوری‌خواهان بسیار خطرناک به نظر می‌رسد.
در این نظرسنجی، ترامپ پایین‌ترین میزان محبوبیت را در میان تمام رؤسای جمهور پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، از زمان هری ترومن (که در سال ۱۹۴۶، در آغاز دوران نظرسنجی‌های مدرن، با شکست سنگین دموکرات‌ها مواجه شد) به خود اختصاص داده است.
تنها رقیب او برای این عنوان، جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۶ است. میزان محبوبیت بوش در شرایط کاملاً مشابه به سطوح قابل مقایسه‌ای کاهش یافت: باتلاقی در خاورمیانه، افزایش قیمت بنزین و ادعاهایی مبنی بر وجود فرهنگ فساد در میان جمهوری‌خواهان در واشنگتن. انتخابات میان‌دوره‌ای آن سال با پیروزی قاطع دموکرات‌ها، از جمله پیروزی‌های دموکرات‌ها در ایالت‌های قرمزی که امیدوارند در نوامبر امسال به دست آورند، به پایان رسید.
