پادکست | اگر افغانستان بتواند جریان آب هیرمند رو کنترل کند، سرنوشت حقابه ایران چی می‌شود؟

تصور کنید رودخونه‌ای که بخش مهمی از آب مورد نیاز مردم سیستان رو تأمین می‌کنه، در کشور همسایه با سدهایی کنترل بشه که می‌تونن روی جریان آب به سمت ایران تأثیر بذارن. حالا خبر جدیدی از افغانستان منتشر شده که دوباره بحث حقابه ایران از هیرمند رو داغ کرده. طالبان اعلام کرده که فاز دوم سد کجکی روی رودخانه هیرمند، در استان هلمند افغانستان، حدود ۹۶ درصد پیشرفت داشته و قراره به‌زودی به بهره‌برداری برسه.

صفحه سیاست را در گوگل دنبال کنید
پادکست | اگر افغانستان بتواند جریان آب هیرمند رو کنترل کند، سرنوشت حقابه ایران چی می‌شود؟
صفحه سیاست-

اما این سد چه اهمیتی داره و چرا خبر تکمیل اون برای ایران مهمه؟

سد کجکی یکی از تأسیسات مهم آبی افغانستانه که هم در تولید برق نقش داره و هم برای مدیریت آب و آبیاری زمین‌های کشاورزی استفاده می‌شه. این سد حدود ۱۰۰ متر ارتفاع داره و روی رودخانه هیرمند ساخته شده؛ همون رودخونه‌ای که یکی از منابع اصلی تأمین آب منطقه سیستان در ایرانه.

طبق اعلام منابع رسمی افغانستان، هدف اصلی فاز دوم این پروژه افزایش ظرفیت تولید برقه. بر اساس اطلاعات منتشرشده، ظرفیت تولید برق این مجموعه قراره از حدود ۵۱ مگاوات به ۱۵۱ مگاوات برسه. همچنین ظرفیت آبیاری زمین‌های کشاورزی هم افزایش پیدا می‌کنه.

از نگاه افغانستان، این پروژه می‌تونه به تأمین برق و توسعه کشاورزی کمک کنه؛ اما برای ایران، مسئله فقط تولید برق نیست. موضوع اصلی اینه که مدیریت منابع آب در بالادست رودخانه چه تأثیری روی میزان آبی می‌ذاره که در نهایت به سیستان می‌رسه.

ایران و افغانستان از سال ۱۳۵۱ توافقی درباره حقابه هیرمند دارن. بر اساس این توافق، سهم ایران در شرایط آبی مورد توافق، حدود ۸۲۰ میلیون مترمکعب در سال در نظر گرفته شده. با این حال، در سال‌های گذشته اختلاف بر سر میزان آب تحویلی و دلایل کمبود اون بارها بین دو کشور مطرح شده.

مقام‌های افغانستان معمولاً کمبود بارندگی، خشکسالی و کاهش منابع آبی رو از دلایل محدودیت در تأمین حقابه عنوان می‌کنن. در مقابل، مقام‌های ایرانی بر اجرای توافق و تحویل سهم تعیین‌شده ایران تأکید دارن.

در گزارش اخیر درباره سد کجکی هم گفته شده که امسال تنها نیمی از حقابه مورد انتظار ایران تأمین شده؛ موضوعی که اهمیت این اختلاف رو بیشتر می‌کنه.

البته باید توجه داشت که تکمیل یک سد، به‌تنهایی ثابت نمی‌کنه که حقابه ایران حتماً کاهش پیدا می‌کنه. میزان بارندگی، ورودی آب به سد، نحوه بهره‌برداری و تصمیم‌های مربوط به رهاسازی آب هم در این موضوع نقش دارن.

با این حال، برای مردم سیستان که با کم‌آبی و مشکلات کشاورزی و محیط‌زیستی دست‌وپنجه نرم می‌کنن، مسئله کاملاً ملموسه.

در نهایت، چالش اصلی اینه که توسعه زیرساخت‌های آبی افغانستان چطور می‌تونه در کنار اجرای تعهدات آبی این کشور پیش بره؛ چون برای ایران، موضوع فقط یک سد یا یک پروژه برق نیست، بلکه تأمین آب منطقه‌ایه که زندگی مردمش به جریان هیرمند گره خورده.

 

اخبار مرتبط
  • سفر وزیر نیرو به افغانستان، بار دیگر ظرفیت‌های همکاری تهران و کابل در حوزه آب و انرژی را در کانون توجه قرار داده است؛ از مشارکت مهندسان ایرانی در ساخت و تعمیر نیروگاه‌ها و کاهش تلفات شبکه برق افغانستان تا پیگیری حقابه ایران از رودخانه‌ها و تالاب‌های مشترک. با این حال، موفقیت این همکاری‌ها به عبور از تفاهم‌نامه‌ها، تدوین برنامه‌های اجرایی و تعیین تکلیف مسائل حل‌نشده آبی میان دو کشور بستگی دارد.

  • طرح اختصاص ۱۱۰ هکتار از اراضی چابهار به افغانستان برای سرمایه‌گذاری ترانزیتی، به دنبال به‌کارگیری تعبیر ناپخته «واگذاری سرزمین» از سوی یک نماینده مجلس، به جنجالی سیاسی و رسانه‌ای بدل شد.

  • تشدید درگیری‌های نظامی میان پاکستان و افغانستان، اختلافات عمیق امنیتی و سیاسی دو همسایه را وارد مرحله تازه‌ای کرده است؛ مرحله‌ای که حتی تلاش‌های میانجی‌گرانه روسیه و دیگر کشورهای منطقه نیز تاکنون نتوانسته‌اند راهی برای خروج از آن پیدا کنند. پایان نشست «فرمت مسکو» بدون صدور بیانیه پایانی، نشانه‌ای از عمق شکاف میان اسلام‌آباد و کابل است؛ شکافی که اگر به یک رویارویی گسترده تبدیل شود، می‌تواند امنیت منطقه و منافع ایران در مرزهای شرقی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

ارسال نظر