صفحه سیاست-
تجمعات نظامی همیشه به معنی «آغاز درگیری» نیستند؛ در ادبیات استراتژیک، به این رفتار می‌گن «نمایش قدرت برای بالا بردن دست در چانه‌زنی». واشنگتن می‌خواد گزینه‌های خودش رو روی میز کاملاً پر نگه داره.
اینجاست که سواحل مکران و دریای عمان به کانون اصلی معادله تبدیل می‌شن.
اما این یک جاده یک‌طرفه نیست؛ در طرف مقابل، توسعه توان موشکی، پهپادی و پدافند دریایی ایران باعث شده که هرگونه محاسباتی در این پهنه آبی، هزینه‌های بسیار سنگینی داشته باشه.
در واقع، وجود این تجهیزات طرفین بیش از آنکه فرمانِ حمله باشه، تعریف یک «توازن شکننده در بازدارندگی» است؛ جایی که هیچ‌کدام از طرفین نمی‌خوان بازی رو به نقطه بی‌بازگشت ببرند.
امروز مکران فقط یک نقطه جغرافیایی نیست؛ قلبِ معادله امنیت و بازدارندگی در منطقه‌ست.
