کنسرت گروه «نسل خلیل» در تالار وحدت؛ از یادبود سیدخلیل عالی‌نژاد تا تکنوازی تنبور

در این رویداد آهنگسازی دو قطعه «شاهسواروخت» و «بخت عاشقان» را سیدسلمان حسینی عهده دار بوده است.

در بخشی از برنامه نیز شکیب تیموری به تکنوازی تنبور پرداخت که رقصنده سماع نیز او را همراهی کرد. دو تکنوازی دیگر توسط هیرمان یساولی (ساز عود) و سعید میرزاحسینی (ساز نی) انجام شد.

هژیر مهرافروز پس از اجرای چند قطعه به همراه اعضای گروهش، دقایقی با حضار صحبت کرد.

خاطرهای از سیدخلیل عالی نژاد

سرپرست گروه «نسل خلیل» گفت: امشب می‌خواهم از عشق و دلدادگی خودم نسبت به هنر و موسیقی، از زمانی که به دعوت یکی از اعضای گروه شمس به همراه پدرم به اینجا آمدم، بگویم. چون سنم خیلی کم بود، ایستاده به همراه یکی از راهنمایان این تالار که امیدوارم هر جا هست سلامت باشد، محو و حیران صدای تنبور شدم. شاید این شخصی که اینجا می‌بینید، رویای کودکی بود که سال‌ها پیش خیره به اجرای تنبورنوازان شمس ایستاده بود و آن شخصی که ما را به این خانه دعوت کرد،سیدخلیل عالی‌نژاد بود.

مهرافزور افزود: بعد از حادثه پرواز «PS۷۵۲»، یکی از سخت‌ترین اجراهای ما در این سالن و آخرین اجرا به همراه گروه آیان در یکم بهمن‌ماه ۱۳۹۸ در این سالن رقم خورد. کرونا به کشورمان آمد و دوری و دلتنگی بعد از آن،در سال ۱۴۰۰ کوچ مادرم از این دنیا.

وی بیان کرد: سال ۱۴۰۱ از تنبورنوازان نسل خلیل در این تالار دو شب رونمایی کردیم و بعد از آن اتفاقات ۱۴۰۱ و دوباره دوری و دلتنگی‌ها. امروز علاوه بر دوری و دلتنگی، فقر و گرانی و تورم افسارگسیخته هم دامان سرزمینمان را گرفت که اصلاً تمایلی ندارم امشب زیبای خود را وارد این موارد کنم.

مهرافزور خطاب به مخاطبان و دوستدارانش گفت: امشب از شما می‌خواهم تضادهای عالم بیرون را به بیرون واگذار کنید و در این خانه، با اتمسفر عشق و همدلی و اتحاد، با هم هم‌صدا شویم شاید صورتگر، نقاش عالم، نقشی دیگر را پس از این رقم بزند. و این برای شما که صدای ساز تنبور و کلام روشنگر بزرگان عالم معنا را به‌ عنوان فراخوان حضور خود در این بزم عاشقانه دانستید،معنای روشنی دارد.

در این کنسرت هژیر مهرافروز، با ساز نجوا به همراه طبلا دونوازی قابل توجهی را در ذهن مخاطبان در بخش‌های پایانی کنسرت ثبت کرد. عکاس مهدی نصیری