با بازپخش سریال «آینه عبرت» از شبکه آیفیلم، یاد و خاطره جواد گلپایگانی بار دیگر در ذهن مخاطبان زنده شد. گلپایگانی که بسیاری او را با شخصیت محبوب و ماندگار «آتقی» میشناسند، زندگیای داشت که تفاوت فاحشی با موفقیتهای هنریاش داشت؛ او به شهرت رسید، اما در دنیای واقعی، خوشبختی را تجربه نکرد.
داستان تلخ زندگی او از یک حادثه ناگوار آغاز شد. ده سال پس از دوران درخشش، او در یک تصادف جادهای که خودرویش بیمه نبود، باعث مرگ یک عابر شد. ناتوانی مالی برای پرداخت دیه، او را به دهلیز زندان کشاند، جایی که ۱۴ سال از عمرش را در سختی سپری کرد. او در دوران حبس دچار سکته شد، توان جسمانیاش را از دست داد و با بیماری و غصه دستوپنجه نرم کرد. برخلاف نقش ماندگارش، او هرگز تجربه اعتیاد نداشت؛ بلکه مشاهده زندگی دشوار معتادان در محلهای که نمایشگاه خودرویش در آنجا واقع بود، به او الهام بخشیده بود تا با دقت و دغدغهای انسانی، شخصیت «آتقی» را خلق کند.
گلپایگانی که روزگاری تهیهکننده و سرمایهگذار نیز بود، همواره از بیانصافیهای مدیریتی در سینما گلایه داشت. او که در دوران جوانی آثار متعددی تولید کرده بود، از نادیده گرفته شدن هنرمندان پیشکسوت توسط سیستمهای جدید، رنج میبرد. حتی در یکی از واکنشهای اعتراضی و جنجالی، تصمیم گرفت در انتخابات ریاست جمهوری کاندید شود تا جایگاه خود را در فضای سیاسی بسنجد.
پس از آزادی او در سال ۹۴، وی در تنهایی و با مشکلات جسمی ناشی از سکته، در میان خانوادهاش زندگی میکرد. خانوادهاش همواره تاکید داشتند که رهایی او از زندان نه به لطف سینما، بلکه به لطف کمکهای خیرخواهانه انجام شده است. هفت سال پایانی زندگی او، بدون هیچ فعالیت هنری جدید سپری شد و سرانجام در اسفند ۱۴۰۱، در حالی که ۷۲ سال داشت، جهان را وداع گفت و پرونده زندگی پرفراز و نشیب این بازیگر با سکوتی تلخ بسته شد.
