باربارا اسلاوین، تحلیل‌گر ارشد مسائل بین‌الملل و مدیر پیشین بخش ایران در شورای آتلانتیک، در گفتگو با یکی از خبرگزاریها به این پرسش‌ها پاسخ داده؛ پاسخ‌هایی که چند نکته مهم توی خودشون دارن.
اسلاوین درباره احتمال استفاده آمریکا از بمب موسوم به «مادر همه بمب‌ها» علیه کوه کلنگ می‌گه این حمله لزوماً نتیجه‌ای که واشنگتن دنبالش هست رو به همراه نداره.
به گفته این تحلیل‌گر، محدودیت نفوذ این بمب در لایه‌های عمیق گرانیتی، آسیب‌پذیری هواپیمای حامل اون و احتمال تلفات گسترده غیرنظامی، از جمله موانع چنین حمله‌ایه.
اما نکته مهم‌تر اینجاست؛ حتی اگر تأسیساتی هم تخریب بشن، دانش و تخصص هسته‌ای دانشمندان ایرانی با بمباران از بین نمی‌ره. یعنی نابودی یک تأسیسات، الزاماً به معنای نابودی توان علمی یک کشور نیست.
اسلاوین همچنین هشدار می‌ده که چنین حمله‌ای می‌تونه پیامدهای جدی انسانی و زیست‌محیطی داشته باشه و از نظر حقوق بین‌الملل هم پرسش‌های مهمی ایجاد کنه.
اما آیا احتمال حمله دوباره آمریکا وجود داره؟
این تحلیل‌گر می‌گه پیش‌بینی رفتار دونالد ترامپ دشواره؛ با این حال، معتقده ممکنه واشنگتن تا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا از حمله جدید خودداری کنه. البته این احتمال رو هم رد نمی‌کنه که شرایط سیاسی بعد از انتخابات، تصمیم‌های ترامپ رو تغییر بده.
اسلاوین، ترامپ و بنیامین نتانیاهو رو در تشدید تنش‌ها مقصر می‌دونه و معتقده انتظار برای تغییر نظام سیاسی ایران از طریق فشار نظامی و اقتصادی، واقع‌بینانه نیست.
در بخش دیگه‌ای از این گفت‌وگو، پای میانجی‌گری کشورهای منطقه هم به میون میاد.
اسلاوین از اعزام نمایندگان کشورهای امضاکننده توافق مکه به ایران ابراز امیدواری می‌کنه و معتقده گفت‌وگوهای منطقه‌ای می‌تونن به کاهش تنش‌ها کمک کنن.
با این حال، درباره نقش چین می‌گه پکن تاکنون نقش پررنگی در میانجی‌گری نداشته و حفظ روابط اقتصادی با آمریکا رو هم در محاسبات خودش در نظر می‌گیره.
او همچنین تأکید می‌کنه که بی‌اعتمادی به ترامپ، رسیدن به هرگونه توافقی رو دشوار می‌کنه؛ به‌خصوص وقتی پای تحریم‌ها و دارایی‌های مسدودشده ایران در میونه.
و در نهایت، یک نکته مهم درباره امنیت منطقه؛ اسلاوین معتقده تا زمانی که ایران و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به تفاهم نرسن، خطر درگیری‌های جدید همچنان وجود داره.
جمع‌بندی این گفت‌وگو روشنه: قدرت نظامی می‌تونه تأسیسات رو هدف قرار بده، اما نابودی دانش و توان علمی یک کشور به این سادگی نیست. در کنار بازدارندگی نظامی، دیپلماسی منطقه‌ای و تأمین منافع ملی هم نقش تعیین‌کننده‌ای در جلوگیری از جنگ‌های آینده دارن.