بر اساس گزارش وال استریت ژورنال،مقام های آمریکایی گفته اند که ترامپ با ایده اعلام پایان جنگ با ایران موافق است. به گفته این منابع، ترامپ معتقد است ادامه فشار اقتصادی، «حکومت ایران را وادار خواهد کرد برنامه هستهای خود را برچیند یا در نهایت موجب فروپاشی آن خواهد شد».
دولت ترامپ در ادامه سیاستهای خصمانه و غیرقانونی خود علیه ایران، ۲۸ مردادماه سیاست تحریمی جدید خود را علیه ایران اعلام کرد. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ترامپ هدف از این عملیات را «قطع تمامی شریانهای مالی» و تسلیم کردن ایران اعلام کرد است اقدامی که به عقیده کارشناسان یک جنگ تبلیغاتی است که با هدف تسهیل خروج آمریکا از جنگ با ایران، بعد از شکست در میدان نظامی طراحی شده است.
این بحثها ۶ ماه پس از جنگ غیرقانونی علیه ایران صورت میگیرد، جنگی که پیت هگست، وزیر جنگ ترامپ در ابتدا آن را به عنوان یک عملیات سریع و قاطع که از درگیری نظامی طولانی مدت جلوگیری میکند، معرفی کرد.
وال استریت ژورنال گزارش داد که دستیاران ارشد به ترامپ هشدار دادهاند که تشدید عمده تنشها فراتر از تبادل آتش اخیر میتواند به چشمانداز جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای نوامبر آسیب برساند.
به گزارش وال استریت ژورنال، ترامپ ماه گذشته در مورد گزینههای نظامی بیشتر، از جمله حملات هوایی تشدید شده، استقرار احتمالی نیروهای زمینی برای تصرف جزایر ایرانی در نزدیکی تنگه هرمز و حمله احتمالی به کوه کرکس گزارش هایی دریافت کرد اما سران نظامی به وی هشدار دادند که چنین عملیاتی مستلزم آن است که ایالات متحده داراییهای نظامی قابل توجهی را در منطقه حفظ کند که به این ترتیب برنامههای استقرار طولانیتر میشوند.
به نوشته این روزنامه، واحدهای پدافند هوایی ارتش، که وظیفه رهگیری موشکها و پهپادهای ایرانی را بر عهده دارند، در حال حاضر متحمل طولانی شدن استقرارهای استاندارد از ۹ ماه به ۱۲ ماه بودهاند، در حالی که برخی از واحدها که در ابتدا به اروپا و اقیانوس آرام اختصاص داده شده بودند، بیش از یک سال را در خاورمیانه گذراندهاند. تام کاراکو، مدیر پروژه دفاع موشکی در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، گفت: سرعت عملیاتی واحدهای پدافند هوایی قبل از این جنگ، جزو بالاترین سرعتهای نیروی مشترک بود. او هشدار داد که استقرارهای طولانیتر میتواند پرسنل را فرسوده کند، تعمیر و نگهداری را به تأخیر بیندازد و مانع برنامههای نوسازی بلندمدت شود.
نیروی دریایی نیز تحت فشار مشابهی قرار دارد. ایالات متحده در حال حاضر ۱۹ کشتی جنگی در آبهای خاورمیانه دارد، از جمله دو ناو هواپیمابر و ۱۳ ناوشکن موشکانداز. به گزارش وال استریت ژورنال، چندین ناوشکن که در آغاز جنگ به منطقه اعزام شده بودند، اکنون ماهها بدون استراحتهای منظمی که معمولاً دریافت میکردند، در دریا میگذرانند. این درگیری تاکنون برخی از طولانیترین استقرارهای نیروی دریایی ایالات متحده را در دهههای اخیر به همراه داشته است. ناو هواپیمابر یو اس اس جرالد آر. فورد پیش از بازگشت به خانه در ماه مه، ۱۱ ماه را در دریا گذراند و به این ترتیب، طولانیترین مدت حضور ناو هواپیمابر آمریکایی از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را رقم زد. ناو هواپیمابر یو اس اس آبراهام لینکلن نیز پس از یک دوره طولانی استقرار، در حال بازگشت به خانه است، در حالی که ناو هواپیمابر یو اس اس تئودور روزولت در حال آماده شدن برای یک دوره طولانیتر از حد معمول است و ممکن است به خاورمیانه اعزام شود.
این روزنامه همچنین از مشکلات لجستیکی فزاینده برای نیروی دریایی خبر داد، زیرا درگیریها در منطقه، ترتیبات معمول تأمین مجدد را مختل کرده و کشتیها را مجبور کرده است که به شدت به دیگو گارسیا، پایگاه نظامی دورافتاده ایالات متحده و بریتانیا در اقیانوس هند، متکی باشند. این به معنای کاهش نامهها، بستههای مراقبتی کمتر و فرصتهای کمتر برای ملوانان برای گذراندن وقت دور از کشتیهایشان بوده است، در حالی که انتظار میرود استقرارهای طولانیتر مشکلات قابل توجهی در زمینه تعمیر و نگهداری ایجاد کند.
