تاریخ صنعت دفاعی جمهوری اسلامی ایران، روایت ملتی است که در سختترین شرایط، به جای تسلیم شدن در برابر محدودیتها و تهدیدها، مسیر خودباوری و توانمندی را انتخاب کرد. مسیری که از تأمین ابتداییترین نیازهای دفاعی آغاز شد و به دستیابی به فناوریها و تجهیزات پیشرفتهای رسید که امروز بخشی از توان بازدارندگی و دفاعی کشور را شکل میدهد.
آنچه این مسیر را ممکن کرد، تنها دانش و فناوری نبود بلکه ترکیبی از توکل به خداوند، اعتماد به توان داخلی، تلاش نخبگان و متخصصان و مهمتر از همه، پشتوانه مردم بود. مردم ایران در مقاطع مختلف نشان دادهاند که امنیت و استقلال کشور را متعلق به خود میدانند و همین سرمایه اجتماعی، به نیروهای مسلح این امکان را داده است که با اتکا به ظرفیتهای داخلی و با اقتدار در برابر تهدیدها بایستند.
در واقع، یکی از مهمترین درسهای صنعت دفاعی ایران این است که تهدید، اگر با اراده، دانش و همبستگی ملی مواجه شود، میتواند به فرصتی برای رشد و پیشرفت تبدیل شود. محدودیتها، وابستگیها و فشارهای خارجی، اراده ملت ایران برای ساختن و توانمند شدن را متوقف نکرد بلکه زمینهای فراهم کرد تا استعدادهای داخلی شکوفا شوند و مسیر دستیابی به فناوریهای پیشرفته با جدیت بیشتری دنبال شود.
این واقعیت در رویاروییها و جنگهای اخیر نیز خود را نشان داد؛ از جنگ ۱۲ روزه تا دیگر درگیریهای گسترده اخیر، ملت ایران در برابر طرفهایی قرار گرفت که از امکانات و تجهیزات پیشرفته نظامی برخوردار بودند اما نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توانمندیهای داخلی و پشتیبانی مردم، در دفاع از کیان و تمامیت ارضی کشور ایستادگی کردند.
این ایستادگی یک پیام مهم اجتماعی نیز دارد: قدرت دفاعی زمانی به اقتدار ملی تبدیل میشود که پشتوانه آن مردم باشند. انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و احساس تعلق به سرزمین و هویت ملی، بخشی از قدرت واقعی یک کشور است.
امروز مشاهده پرچم ایران در دست مردم و حضور آن در خیابانها و شهرها، تنها یک تصویر نمادین نیست؛ بیانگر احساس تعلق مشترک ایرانیان به سرزمینی است که امنیت و سربلندی آن برای همه اهمیت دارد. این جلوههای هویت ملی، خود نوعی حمایت اجتماعی از سربازان و نیروهای مسلح کشور است و نشان میدهد که دفاع از ایران، یک مسئولیت مشترک و ملی است.
صنعت دفاعی ایران به ما آموخته است که میتوان از دل تهدید، فرصت ساخت؛ از محدودیت، توانمندی آفرید و از نیاز، دانش و فناوری تولید کرد. این مسیر با ایمان، خودباوری، دانش و اتکا به مردم شکل گرفته و تداوم آن نیز به حفظ همین سرمایههای ارزشمند وابسته است.
۳۱ مرداد، فرصتی برای پاسداشت همه کسانی است که در این مسیر نقش داشتهاند؛ دانشمندان، متخصصان، صنعتگران، رزمندگان، فرماندهان و سربازانی که برای امنیت ایران تلاش کردهاند و مردمی که همواره پشتوانه این حرکت ملی بودهاند.
اقتدار ایران، حاصل کنار هم قرار گرفتن همین ظرفیتهاست؛ ملتی با هویت، نیروهای مسلحی مقتدر و دانشمندانی که ثابت کردهاند ایران میتواند روی پای خود بایستد.
مشاور وزیر و دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور
