این توافق سهجانبه که ۲۲ سپتامبر در نیویورک به امضای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، و رهبران دانمارک و گرینلند رسیده بود، چارچوب همکاری دفاعی میان سه طرف را بهروزرسانی میکند و مکمل توافق دفاعی سال ۱۹۵۱ درباره گرینلند است.
بر اساس مفاد این توافق، آمریکا امکان گسترش فعالیتهای نظامی خود در گرینلند را خواهد داشت. همچنین زمینه برای ایجاد مناطق دفاعی جدید و توسعه زیرساختهای نظامی این کشور در این جزیره فراهم میشود. این توافق با هدف تقویت همکاریهای دفاعی در منطقه راهبردی شمالگان و حمایت از امنیت کشورهای عضو ناتو تنظیم شده است.
تصویب این توافق در پارلمان دانمارک پس از آن انجام شد که پارلمان گرینلند نیز اوایل ماه جاری میلادی آن را تأیید کرده بود. با تکمیل مراحل پارلمانی در دو طرف، دولت دانمارک میتواند از طریق ارسال یادداشت رسمی دیپلماتیک به آمریکا، تکمیل روند تصویب را اعلام کند تا توافق وارد مرحله اجرا شود.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در واکنش به تصویب این توافق اعلام کرد که اجرای آن به تقویت مشارکت دفاعی واشنگتن، کپنهاگ و گرینلند کمک خواهد کرد. وی در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، این توافق را عاملی برای تقویت امنیت ملی آمریکا و متحدان این کشور در ناتو دانست.
مته فریدریکسن، نخستوزیر دانمارک، نیز تصویب توافق را رویدادی مهم توصیف کرد و گفت این روند آسان نبوده است. وی تأکید کرد که توافق جدید به حاکمیت و تمامیت ارضی دانمارک و همچنین حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند احترام میگذارد.
ینس-فردریک نیلسن، نخستوزیر گرینلند، نیز با اشاره به رأی پارلمان دانمارک اعلام کرد که این تصمیم نشان میدهد مردم گرینلند میتوانند ضمن دفاع از حقوق خود، از مسیر گفتوگو و همکاری به راهحلهای مشترک دست یابند.
تصویب این توافق در شرایطی صورت میگیرد که اظهارات و درخواستهای مکرر دونالد ترامپ برای قرار گرفتن گرینلند تحت کنترل آمریکا، در ماههای گذشته به تنش میان واشنگتن و متحدان اروپایی آن، بهویژه دانمارک، دامن زده بود. توافق جدید در عین فراهم کردن امکان تقویت حضور نظامی آمریکا، بر حفظ حاکمیت دانمارک و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند تأکید دارد.