همین رویکرد باعث شد که جریانهای پادشاهیخواه، موضع فرانسه را در تضاد با خواستههای خود ارزیابی کنند.
حالا با شکلگیری اعتراضات و چالشهای داخلی در فرانسه، این جریانها با نگاهی انتقادی از این ناآرامیها استقبال میکنند.
با این حال، تحلیلگران مسائل سیاسی بر این باورند که این نوع نگاه، ناشی از تقلیل تحولات بینالمللی به آرزوهای سیاسی است.
کشورهایی مانند فرانسه بر اساس منافع ملی و محاسبات راهبردی خود رفتار میکنند، نه بر اساس مطالبات جریانهای اپوزیسیون. گره زدن مسائل داخلی یک کشور اروپایی به آینده تحولات ایران، صرفاً یک خطای تحلیل در شناخت روابط بینالملل است.
واقعیت این است که سیاست خارجی قدرتهای غربی تابع منافع خودشان است، نه همپیمانی با آرمانهای گروههای سیاسی.