قالیباف در ابتدای نامه خود خطاب به مدیرمسئول روزنامه کیهان، از دغدغهمندی و تذکر او تشکر کرد و نوشت که این تذکر را نه از سر تقابل، بلکه بهعنوان تذکری برادرانه تلقی میکند.
وی با اشاره به مسئولیت مذاکره با دشمنانی که به گفته او دستشان به خون مردم ایران آلوده است، تأکید کرد که این مسئولیت برای او امتیاز نیست، بلکه «امتحانی سنگین و امانتی خطیر» است و از مردم خواست برای عاقبتبهخیری او دعا کنند.
مذاکره از نگاه قالیباف چه معنایی دارد؟
رئیس مجلس در بخش دیگری از نامه خود درباره نگاهش به مذاکره نوشت که مذاکره نه ارزش ذاتی دارد و نه تابو است؛ نه مطلقاً خیر است و نه مطلقاً شر.
به گفته قالیباف، مذاکره زمانی معنا پیدا میکند که ابزاری برای پیشبرد منافع ملی، احقاق حقوق ملت، رفع ظلم و تثبیت دستاوردهای مقاومت باشد.
وی تأکید کرد که گفتوگو در صورت ضرورت، باید در چارچوب مبارزه و مقاومت انجام شود و «نه جایگزین آن و نه نشانه عقبنشینی از آن» باشد.
مرزبندی قالیباف با غربگرایی و تندروی
قالیباف در ادامه با اشاره به سابقه خود پس از انقلاب، تأکید کرد که مرز روشنی با غربگرایی، فتنهگری، انحراف و جریانهایی که حل مسائل کشور را در گرو رضایت بیگانگان میدانند، داشته است.
رئیس مجلس در عین حال گفت هر اقدام عقلانی از موضع انقلابی، گفتوگوی مقتدرانه یا تلاش برای گرفتن حق ملت از دشمن نباید به اشتباه در چارچوب سازش و انفعال تعریف شود.
وی همچنین نسبت به ایجاد اختلاف میان نیروهای انقلاب هشدار داد و تأکید کرد که نقد خیرخواهانه و هوشیاری انقلابی ضروری است، اما نباید فضاسازیهای سیاسی به تضعیف نیروهای مسئول و خدشه به وحدت کشور منجر شود.
قالیباف همچنین مخالفت خود را با تندروی، بیانضباطی در گفتار و عمل، رعایت نکردن تقوای سیاسی و «خالصسازی از مردم» اعلام کرد و «عقلانیت انقلابی» را یکی از ارکان مورد نیاز برای پیشبرد امور کشور دانست.
تأکید بر مسئولیت مذاکرهکنندگان
رئیس مجلس در بخش دیگری از نامه خود نوشت که در شرایط فعلی، شانه خالی کردن از مسئولیت مذاکره و متهم کردن هر دستاورد تیم مذاکرهکننده به خیانت را عین عافیتطلبی میداند.
او تأکید کرد که باید از ابزارهای قدرت حفاظت کرد تا دستاوردهای جنگ تثبیت شود و کشور از شرایط و تهدیدهایی که دشمنان برای آن طراحی کردهاند، عبور کند.
قالیباف در پایان نامه خود با تأکید بر ضرورت تبعیت از رهبری، نوشت که ولایتپذیری به معنای انتخاب گزارههای دلخواه از سخنان ولیفقیه نیست، بلکه به معنای التزام عملی به مجموعه رهنمودهای ایشان، از مقاومت در برابر دشمن تا حفظ انسجام ملی و پرهیز از دوقطبیسازیهای زیانبار است.
