حسین خواجهامیری که متولد دیماه ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز بود، پس از دههها فعالیت مستمر در عرصه هنر، در ۹۴ سالگی دار فانی را وداع گفت. او فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۳۰ آغاز کرد و با بهرهمندی از صدایی پرقدرت، وسعت صوتی کمنظیر و تسلط بر ردیفهای موسیقی ایرانی، جایگاه ویژهای در فرهنگ موسیقایی کشور به دست آورد.
بخش قابل توجهی از شهرت هنری وی به حضور در برنامه رادیویی «گلها» بازمیگردد که در آن، تصنیفها و آوازهای ماندگاری با صدای او ضبط و ثبت شد. خواجهامیری در طول دوران فعالیت خود با بسیاری از بزرگان موسیقی ایران از جمله علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حبیبالله بدیعی، حسن کسایی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، احمد عبادی و جواد معروفی همکاری داشت و نقش مهمی در پویایی بخشی از موسیقی کلاسیک ایران ایفا کرد.
آثاری همچون «گلریزان»، «افسونساز»، «شمع شبافروز» و «زمزمه چوپان» از جمله کارهای شناختهشده اوست که همچنان در حافظه شنیداری مخاطبان ایرانی جایگاه ویژهای دارد. وی علاوه بر موسیقی سنتی، در سالهای پیش از انقلاب به عنوان خواننده در چندین اثر سینمایی نیز حضور داشت.
خانه موسیقی ایران در سال ۱۴۰۳ در بیستمین مراسم شب موسیقی از مقام هنری این خواننده پیشکسوت تقدیر کرده بود. او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهرههای آواز ایرانی همواره مورد احترام اهالی فرهنگ و هنر بود.