روزنامه نیویورکتایمز و شبکه سیانان در فاصلهای کوتاه مطالبی درباره سدهای ایران و ادعای مرتبط با «بمب کثیف» منتشر کردند. نویسنده خبر فوری این همزمانی را قابل تأمل میداند؛ چراکه به اعتقاد او، هر دو رسانه در جریان جنگ ۴۰ روزه از منتقدان جدی ترامپ بودند و عملکرد دولت آمریکا را زیر سؤال میبردند.
از نگاه نویسنده، انتشار مطالبی با محوریت تهدیدهای منتسب به ایران، با وجود اختلافات سیاسی این رسانهها با دولت جمهوریخواه، میتواند نشانه همپوشانی بخشی از روایت رسانهای آنها با مواضع دولت ترامپ در قبال ایران باشد.
نویسنده در ادامه این احتمال را مطرح میکند که دولت ترامپ برای اثرگذاری بر فضای رسانهای و تقویت روایتهای مورد نظر خود از ابزارهای مالی یا ارتباطات رسانهای استفاده کند. او به گمانهزنیهای پیشین درباره ارتباط برخی رسانهها با کاخ سفید، از جمله آکسیوس و فاکسنیوز، اشاره میکند؛ با این حال، در متن شواهدی برای اثبات تأمین مالی نیویورکتایمز یا سیانان از سوی دولت ترامپ ارائه نشده است.
آیا برجستهسازی تهدید ایران به زمینهسازی برای جنگ منجر میشود؟
بخش دیگری از تحلیل خبر فوری به پیامدهای احتمالی انتشار چنین مطالبی بر افکار عمومی آمریکا اختصاص دارد. نویسنده معتقد است طرح مکرر تهدیدهای امنیتی منتسب به ایران میتواند به شکلگیری فضایی منجر شود که در آن، اقدامات سختگیرانهتر واشنگتن علیه تهران برای بخشی از جامعه آمریکا قابل پذیرشتر شود.
او برای توضیح این نگرانی، به تحولات پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اشاره میکند؛ دورهای که در آن، موجی از مواضع و مطالب ضداسلامی و ضدعربی در فضای سیاسی و رسانهای آمریکا شکل گرفت و در ادامه، دولت این کشور حملات نظامی به افغانستان و عراق را آغاز کرد.
از نگاه نویسنده، تجربه آن دوره نشان میدهد که روایتسازی رسانهای میتواند در شکلدهی به افکار عمومی و فراهم کردن حمایت سیاسی از تصمیمهای نظامی نقش داشته باشد. بر همین اساس، او احتمال میدهد برجستهسازی تهدیدهای منتسب به ایران نیز در راستای ایجاد فضای مشابهی دنبال شود؛ هرچند این مقایسه بهتنهایی وجود برنامهای برای حمله نظامی را اثبات نمیکند.
فرضیه نقش اسرائیل و جریانهای حامی تلآویو
نویسنده خبر فوری در کنار احتمال نقشآفرینی دولت ترامپ، فرضیه دیگری را نیز مطرح میکند و آن، حمایت احتمالی اسرائیل و جریانهای حامی این رژیم در آمریکا از فضاسازی رسانهای علیه ایران است.
در این بخش، به «هسبارا» (Hasbara) اشاره شده است؛ اصطلاحی که برای توصیف سیاست تبلیغاتی و دیپلماسی عمومی اسرائیل با هدف تأثیرگذاری بر افکار عمومی بینالمللی و تقویت تصویر این رژیم به کار میرود. نویسنده با اشاره به گزارشهایی درباره همکاری مالی با برخی اینفلوئنسرها و فعالان رسانهای، این شیوه را یکی از ابزارهای اثرگذاری بر روایتهای رسانهای مرتبط با اسرائیل معرفی میکند.
همچنین در این تحلیل از «پروژه استر» (Esther Project) نام برده شده است؛ طرحی که بنا بر اطلاعات مورد اشاره نویسنده، در سال ۲۰۲۵ با هدف جذب و حمایت مالی از اینفلوئنسرهای آمریکایی برای انتشار محتوای حامی اسرائیل طراحی شده و بودجه پیشبینیشده آن تا ۹۰۰ هزار دلار بوده است. همچنین از برنامه همکاری با حدود ۱۴ تا ۱۸ اینفلوئنسر و رسانه غربی سخن گفته شده است.
نویسنده بر پایه این نمونهها احتمال میدهد جریانهای حامی اسرائیل نیز در برجستهسازی روایتهای ضدایرانی نقش داشته باشند. با این حال، ارتباط مستقیم این پروژهها با گزارشهای اخیر نیویورکتایمز و سیانان اثبات نشده و این موضوع در حد یک فرضیه باقی مانده است.
آیا گزارشهای اخیر مقدمه تشدید تقابل با ایران هستند؟
محور اصلی تحلیل خبر فوری این است که انتشار مطالبی درباره تهدیدهای منتسب به ایران، در کنار سابقه فعالیتهای تبلیغاتی حامی اسرائیل و تلاشهای احتمالی دولت آمریکا برای اثرگذاری بر فضای رسانهای، میتواند در شکلگیری موج تازهای از ایرانهراسی نقش داشته باشد.
نویسنده احتمال میدهد چنین فضایی در صورت افزایش تنشها، برای توجیه اقدامات سختگیرانهتر یا حتی اقدام نظامی علیه ایران مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، او نیز در جمعبندی تأکید میکند که احتمال نقشآفرینی اسرائیل در انتشار این مطالب صرفاً یک فرضیه است و باید با شواهد بیشتر بررسی شود.
در مجموع، این تحلیل سه احتمال را مطرح میکند: همپوشانی روایت رسانههای آمریکایی با مواضع دولت ترامپ، تلاش احتمالی برای اثرگذاری مالی و رسانهای بر فضای خبری و نقشآفرینی جریانهای حامی اسرائیل. هیچیک از این فرضیهها بهتنهایی اثباتکننده وجود یک کارزار هماهنگ برای آمادهسازی افکار عمومی جهت حمله به ایران نیست.