پایگاه هوایی شیخ عیسی در جنوب شرقی بحرین قرار داره. اینجا فقط محل استقرار جنگنده‌های اف ۱۶ بحرین نیست؛ بلکه یکی از مراکز مهم پشتیبانی هوایی و شناسایی دریایی آمریکا در منطقه هم محسوب می‌شه.
یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های این پایگاه، پشتیبانی از هواپیماهای گشت دریایی آمریکاست؛ هواپیماهایی به اسم «پی ۸ پوزایدون».
این هواپیماها در واقع چشم‌های آمریکا روی دریا هستن!
چطوری؟
با رادارها و حسگرهای پیشرفته، رفت‌وآمد کشتی‌ها رو زیر نظر می‌گیرن و حتی برای پیدا کردن زیردریایی‌ها هم از تجهیزات صوتی مخصوص استفاده می‌کنن.
یعنی چی؟
یعنی آمریکا با کمک این هواپیماها می‌تونه تحرکات دریایی رو رصد کنه، موقعیت شناورها رو تشخیص بده و اطلاعات مهمی از وضعیت خلیج فارس به دست بیاره.
پس شیخ عیسی فقط یه پایگاه برای پارک کردن جنگنده‌ها نیست؛ بخشی از شبکه اطلاعاتی و پشتیبانی دریایی آمریکاست.
یه نکته مهم دیگه هم وجود داره.
در بحرین، ناوگان پنجم آمریکا هم در منطقه الجفیر مستقره؛ یعنی شیخ عیسی در بخش شناسایی و پشتیبانی هوایی و ناوگان پنجم در بخش فرماندهی و عملیات دریایی، به همدیگه وصل هستن.
اما اهمیت این پایگاه فقط به شناسایی دریایی محدود نمی‌شه.
شیخ عیسی یه مرکز مهم برای انتقال تجهیزات نظامی هم هست.
برای اینکه بهتر متوجه بشید، یه مثال بزنم:
در جریان عملیات نظامی آمریکا در افغانستان، بیش از ۲۵۰۰ خودروی زرهی از مسیر همین پایگاه به افغانستان منتقل شد!
یعنی این پایگاه هم در شناسایی دریایی نقش داره، هم در پشتیبانی از جنگنده‌ها و هم در جابه‌جایی تجهیزات سنگین نظامی.
حالا می‌رسیم به سؤال اصلی:
چرا شیخ عیسی در جنگ ایران و آمریکا به یکی از اهداف مهم تبدیل شد؟
چون وقتی شما یه پایگاه رو در اختیار دارید که هم چشم اطلاعاتی شما روی دریاست، هم از هواپیماهای نظامی پشتیبانی می‌کنه و هم تجهیزات جنگی رو جابه‌جا می‌کنه، طبیعیه که اختلال در فعالیتش می‌تونه چند بخش از توان عملیاتی شما رو تحت تأثیر قرار بده.
بر اساس گزارش منتشرشده، پایگاه شیخ عیسی در جریان جنگ تحمیلی ۴۰ روزه، هدف دست‌کم ۱۵ موج حمله موشکی و پهپادی ایران قرار گرفت.
این یعنی ایران فقط به دنبال هدف قرار دادن چند ساختمان یا تجهیزات نظامی نبود؛ بلکه یکی از حلقه‌های مهم پشتیبانی و شناسایی ارتش آمریکا در منطقه رو هم هدف قرار داد.
اینجا یه نکته مهم وجود داره:
قدرت نظامی فقط به تعداد جنگنده‌ها، موشک‌ها و ناوهای جنگی نیست.
پشت همه این تجهیزات، یه شبکه بزرگ از پایگاه‌ها، مراکز شناسایی، فرماندهی و پشتیبانی وجود داره.
و هر اختلالی در این شبکه می‌تونه هزینه حضور نظامی آمریکا در منطقه رو بالا ببره.
این همون واقعیتی است که در معادلات امنیتی خلیج فارس باید بهش توجه کرد؛ جغرافیای منطقه و قدرت بازدارندگی ایران، محاسبات نظامی آمریکا رو پیچیده‌تر می‌کنه.
