خودگردان فلسطین، لغو توافق اسلو و اخراج رهبران آن به اردن، به زیان سیاسی خودش تمام شود. به باور نویسنده، تداوم حمایت از اسرائیل برای آمریکا پرهزینه‌تر شده و مقاومت منطقه‌ای، به‌ویژه ایران و متحدانش، می‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد. او جنگ احتمالی آینده را عاملی برای تضعیف جایگاه جهانی آمریکا و ترسیم دوباره نقشه قدرت می‌داند.
المیادین در مقاله ای با تأکید بر اینکه اختلاف دیدگاه‌ها، مسئولیت مدیریت پیامدهای آن را از دوش کشورها برنمی‌دارد، به بررسی ریشه‌های رقابت ایران و کشورهای عربی خلیج فارس می‌پردازد.
نویسنده معتقد است تقلیل این رقابت به انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ یا اختلافات مذهبی، نادیده گرفتن ریشه‌های تاریخی و تحولات ژئوپلیتیکی منطقه است. سقوط صدام در سال ۲۰۰۳، پس از جنگ ایران و عراق و اشغال کویت، موازنه قدرت را تغییر داد و زمینه گسترش نفوذ ایران را فراهم کرد؛ هرچند این روند صرفاً حاصل قدرت تهران نبود، بلکه از تضعیف دولت‌های عربی و مداخلات خارجی نیز تأثیر پذیرفت.
مقاله هشدار می‌دهد که منافع آمریکا و کشورهای عربی الزاماً یکسان نیست و احتمال توافق واشنگتن و تهران می‌تواند کشورهای عربی را با ترتیباتی تازه روبه‌رو کند. همچنین، اهمیت تنگه هرمز هم برای ایران اهرم فشار و هم عاملی محدودکننده است. در نهایت، نویسنده بر ضرورت گفت‌وگوی منطقه‌ای، حفظ حاکمیت ملی و جلوگیری از تبدیل اختلافات به جنگ‌های مکرر تأکید می‌کند.
رسانه های روسیه و چین
روزنامه روسی «ودوموستی» در گزارشی نوشت که با توجه به بن‌بست دیپلماتیک میان تهران و واشنگتن، احتمال حمله نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا در ۳ نوامبر وجود دارد.
این روزنامه به نقل از محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، گزارش داد که تهران برای دور جدید درگیری آمادگی دارد و در صورت ازسرگیری جنگ، تلفات نیروهای دشمن به‌مراتب بیشتر از ماه‌های گذشته خواهد بود. رضایی همچنین به دارایی‌های راهبردی آمریکا در منطقه، از جمله مراکز داده و کابل‌های اینترنتی زیردریایی، اشاره کرد و احتمال حمله به زیرساخت‌های انرژی کشورهای حاشیه خلیج فارس را منتفی ندانست.
ایلیا واسکین، پژوهشگر دانشگاه عالی اقتصاد روسیه، معتقد است ایران از توان دفاعی کافی برای مقابله با حمله احتمالی برخوردار است و بعید است فشار نظامی، تهران را به پذیرش شروط واشنگتن وادار کند. او در عین حال احتمال تداوم وضعیت فعلی و ادامه تبادل مواضع تهدیدآمیز را مطرح کرد.
الکسی یورک، پژوهشگر مؤسسه اقتصاد جهانی و روابط بین‌الملل آکادمی علوم روسیه، نیز حمله مشترک آمریکا و اسرائیل را در شرایط بن‌بست مذاکرات محتمل دانست، اما هشدار داد که چنین اقدامی ممکن است مواضع دو طرف را سخت‌تر کند. او احتمال داد انتشار اخبار حمله قریب‌الوقوع، بخشی از تلاش‌های سیاسی برای تأثیرگذاری بر انتخابات آمریکا باشد.
روزنامه چینی «چاینا دیلی» در گزارشی نوشت که ایران بر مخالفت خود با انتقال مواد هسته‌ای غنی‌شده به خارج از کشور تأکید کرده است؛ همزمان، آمریکا در حال اعزام سومین ناو هواپیمابر خود به منطقه است و مقام‌های این کشور دستیابی به توافق با تهران را دشوار توصیف می‌کنند.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، اعلام کرد که هیچ مقدار از مواد غنی‌شده از ایران خارج نخواهد شد و این مواد بخشی از دارایی ملی کشور هستند. وی همچنین تأکید کرد که مذاکره با آمریکا تا زمانی که واشنگتن برای جلب اعتماد تهران و اجرای شروط ایران اقدام نکند، آغاز نخواهد شد. این اظهارات در دیدار با عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، مطرح شد که برای میانجیگری به تهران سفر کرده است.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، نیز از ادامه مذاکرات غیرمستقیم با میانجیگری پاکستان و قطر خبر داد و گفت بازگشایی کامل تنگه هرمز به پذیرش شروط ایران از سوی آمریکا بستگی دارد.
بر اساس گزارش، ناو هواپیمابر «تئودور روزولت» و بیش از ۱۰ هزار نیروی نظامی آمریکایی قرار است تا پایان نوامبر به منطقه برسند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، ادامه فشار اقتصادی بر ایران را اعلام کرد و پیت هگست، وزیر جنگ این کشور، از آمادگی برای اقدام نظامی بیشتر سخن گفت. در مقابل، یک مقام امنیتی ایران بر آمادگی نیروهای مسلح برای مقابله با هرگونه حمله تأکید کرد.
