سال ۵۳ قبل از میلاد، رومیها به فرماندهی کراسوس با ارتشی عظیم به جنگ ایران اومدن؛ اما سورنا یه نقشه متفاوت داشت!
بهجای جنگ مستقیم، سوارهنظام اشکانی رو به جون رومیها انداخت؛ تیراندازهایی که حتی موقع عقبنشینی هم تیراندازی میکردن!
رومیها پشت سپرهاشون پناه میگرفتن، اما تیرها تمومی نداشت! سواران زرهپوش ایرانی هم با نیزههای بلند به صفوفشون حمله میکردن.
نتیجه؟ سپاه روم شکست سنگینی خورد و کراسوس هم در ادامه این ماجرا کشته شد.
اما داستان سورنا یه پایان تلخ داشت؛ سرداری که با پیروزی حران به قهرمان ایران تبدیل شد، مدتی بعد به دستور اُرد دوم، شاه اشکانی، کشته شد.
سورنا به تاریخ نشون داد که توی جنگ، فقط تعداد سربازها مهم نیست؛ نبوغ و نقشه درست میتونه سرنوشت یه امپراتوری رو تغییر بده!