اتحادیه اروپا همچنان بر ادامه فشارهای اقتصادی علیه روسیه تأکید دارد و نشانهای از عقبنشینی از سیاست تحریمی خود بروز نداده است. کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی و امنیتی این اتحادیه، با اعلام این موضع تأکید کرد که شرایط کنونی زمان مناسبی برای کاهش فشار بر مسکو نیست.
کالاس در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «اکنون زمان کاهش فشار بر روسیه نیست و اروپا نیز چنین کاری نخواهد کرد.»
وی همچنین هشدار داد که تعلیق تحریمهای مربوط به گازوئیل روسیه میتواند درآمدهای بیشتری را نصیب مسکو کند. این موضع نشان میدهد که بروکسل همچنان محدود کردن منابع مالی روسیه را یکی از ابزارهای اصلی خود برای مقابله با سیاستهای کرملین میداند.
برنامه اروپا برای دور تازه تحریمها
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در ادامه اظهارات خود، روسیه را به کشته شدن بیش از ۸۰ غیرنظامی اوکراینی طی دو روز متهم کرد و مدعی شد که مسکو حملات ترکیبی خود علیه کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را افزایش داده است.
کالاس همچنین از برنامه وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا برای تصویب بسته جدید تحریمی علیه افراد و نهادهای مرتبط با تلاشهای جنگی روسیه در روز دوشنبه خبر داد. به گفته او، این بسته بزرگترین مجموعه تحریمهای فهرستمحور علیه روسیه از زمان آغاز جنگ اوکراین خواهد بود.
تداوم این رویکرد نشان میدهد که اتحادیه اروپا همچنان بر افزایش هزینههای اقتصادی و سیاسی جنگ برای مسکو تمرکز دارد؛ سیاستی که با هدف محدود کردن توان مالی روسیه و اعمال فشار بر این کشور دنبال میشود.
اختلاف بر سر روسیه؛ چالش پیش روی جبهه غرب
تأکید بروکسل بر تداوم تحریمها در شرایطی صورت میگیرد که درباره پیامدهای اقتصادی تقابل با روسیه و راهکارهای پایان دادن به جنگ اوکراین، دیدگاههای متفاوتی مطرح است. هزینههای ناشی از تحریمها و تأثیر آن بر بازار انرژی، از جمله عواملی هستند که میتوانند بر تصمیمگیری کشورهای غربی اثر بگذارند.
با این حال، موضعگیری اخیر کایا کالاس بهتنهایی نشاندهنده وجود اختلاف مستقیم و مشخص میان آمریکا و اتحادیه اروپا درباره تحریم گازوئیل روسیه نیست. برای ارزیابی دقیقتر شکاف احتمالی در جبهه غرب، باید مواضع رسمی واشنگتن و بروکسل و تصمیمهای عملی آنها در قبال تحریمهای مسکو را در کنار یکدیگر بررسی کرد.
آنچه در شرایط کنونی روشن است، تأکید اتحادیه اروپا بر حفظ فشارهای اقتصادی علیه روسیه است؛ رویکردی که میتواند در ادامه جنگ اوکراین و مذاکرات احتمالی برای پایان دادن به آن، به یکی از محورهای مهم سیاست خارجی غرب تبدیل شود.