«خالد قدومی» نماینده جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) در تهران در نشست بررسی عملیات طوفان الاقصی که امروز در شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی برگزار شد، گفت: در سومین سالگرد طوفان الاقصی، یاد همه مجاهدان و شهدای فلسطین، لبنان، یمن، عراق و ایران، و یاد رهبران و فرماندهان مقاومت، از هنیه، سنوار، عاروری، ضیف و سید نصرالله تا شهید قائد ملت سیدعلی خامنه‌ای را گرامی می‌داریم.
طوفان‌الاقصی فریاد مردمی بود که کرامت و آزادی را فراموش نکردند
وی درباره علت آغاز عملیات طوفان الاقصی و دستاوردهای آن تصریح کرد: سال‌ها اشغال، شهرک‌سازی، تعرض به مسجدالاقصی، محاصره غزه، بازداشت و کشتار فلسطینیان و بی‌اعتنایی جهان به حقوق یک ملت، سرانجام صبر مردم را به پایان رساند.
قدومی گفت: طوفان الاقصی، انتخاب نبود؛ یک ضرورت بود. فریاد مردمی بود که سال‌ها ظلم را تحمل کرده بودند، اما کرامت و آزادی خود را فراموش نکرده بودند.
وی گفت: سه سال گذشت؛ رهبران مقاومت ترور شدند، بیش از ۷۳ هزار انسان شهید شدند، غزه ویران شد و مردم با گرسنگی و محاصره روبه‌رو شدند اما مقاومت خاموش نشد.
شکست راهبردی برای اسرائیل و پیروزی مهم برای مردم فلسطین
نماینده جنبش حماس در تهران گفت: هفتم اکتبر برای اسرائیل یک شکست راهبردی بود و در مقابل، برای فلسطینی‌ها یک پیروزی مهم به حساب می‌آید، زیرا فلسطینی‌ها توانستند از موانع و حصارهای امنیتی رژیم عبور کنند و وارد سرزمین‌های اشغالی شوند. اگر امکانات و حمایت بیشتری در اختیارشان بود و جامعه جهانی آنها را تنها نمی‌گذاشت، می‌توانستند دستاوردهای نظامی بیشتری هم به دست بیاورند.
وی افزود: فلسطینی‌ها همچنین توانستند با اسیر گرفتن تعداد زیادی از اسرائیلی‌ها، از جمله نظامیان، ساکنان شهرک‌ها و افراد مسلح، تعدادی از اسرای خودشان را از زندان‌های اسرائیل آزاد کنند.
قدومی خاطرنشان کرد: هفتم اکتبر نشان داد که اسرائیل آماده نبود و فلسطینی‌ها توانستند آن را غافلگیر کنند. مهم‌تر از همه، فلسطینی‌ها ثابت کردند که با وجود محدودیت‌های شدید جغرافیایی و نظامی، می‌توان اسرائیل را شکست داد. یعنی آن نظریه‌ای که می‌گفت اسرائیل شکست‌ناپذیر است، عملا شکسته شد.
وی تصریح کرد: مقاومت اسلامی در فلسطین، با وجود محاصره و امکانات محدود، توانست بر اساس ایمان به حقانیت و عدالت آرمان خود و با امکاناتی که خودش فراهم کرده بود، چنین عملیاتی را انجام دهد.
هفتم اکتبر مساله فلسطین را به مرکز توجه جهانی بازگرداند
قدومی افزود: از طرف دیگر، هفتم اکتبر مساله فلسطین را دوباره به مرکز توجه محافل بین‌المللی و نهادهای حقوق بشری و حقوقی برگرداند. امروز دیگر کسی نمی‌تواند مردم فلسطین و مساله فلسطین را نادیده بگیرد.
وی گفت: هفتم اکتبر حتی معادلات منطقه را هم تغییر داد. نشان داد که رابطه با اسرائیل لزوما یک امتیاز یا راه نجات نیست بلکه برای بسیاری از کشورها به یک مسئله پیچیده سیاسی و حتی اخلاقی تبدیل شده است.
نماینده جنبش حماس در تهران افزود: آنچه نتانیاهو تصور می‌کرد، یعنی حل مساله فلسطین نه از طریق مذاکره با فلسطینی‌ها، بلکه از طریق تضعیف، اخراج و حذف آنها، و سپس عادی‌سازی رابطه اسرائیل با جهان عرب و اسلام، عملا با چالش جدی روبه‌رو شد.
تاریخ از هفتم اکتبر آغاز نشده؛ انتقاد از طوفان‌الاقصی تحلیل سطحی است
وی با طرح این سوال که«اگر طوفان اتفاق نمی‌افتاد، چه می‌شد؟ اگر اصلاً مقاومت فلسطینی وجود نداشت، یا حتی چیزی به نام اندیشه مقاومت وجود نداشت، چه اتفاقی می‌افتاد؟»گفت:دلیل طرح این سؤال این است که برخی از نخبگان، آنچه را بر ملت ما در فلسطین گذشته و به نسل‌کشی انجامیده، به گردن (عملیات) طوفان الاقصی می‌اندازند، و همچنین خسارت‌هایی را که در سطح محور مقاومت به وجود آمد، با متهم کردن این عملیات توجیه می‌کنند. می‌گویند که اگر طوفان (الاقصی) اتفاق نمی‌افتاد، هیچ‌کدام از این‌ها هم اتفاق نمی‌افتاد.
وی خاطرنشان کرد: این نگاه، چه آن را بپذیرند و چه نپذیرند، شبیه همان رویکرد آمریکایی به جنگ علیه تروریسم، یا به تعبیر دیگر جنگ علیه اسلام است. آنها در «مبارزه» خود با تروریسم، اسلام را نقطه محوری می‌دانند! می‌گویند اسلام از یهودیان متنفر است، از بودایی‌ها متنفر است و اسلام یعنی کشتن هر کسی که با تو مخالف باشد! و بعد، همه این مفاهیم را به آنچه خودشان «خشونت» می‌نامند و ما «مقاومت» می‌نامیم، تعمیم می‌دهند.
قدومی تصریح کرد: به عبارت دیگر، در هر مناسبت و هر حادثه‌ای، همیشه یک تحلیل سطحی و از پیش آماده وجود دارد: متهم کردن دیگری. و دیگری در اینجا چه کسی است؟ مقاومت!؟
وی در ادامه تاکید کرد که تاریخ (رویارویی صهیونیست ها با فلسطینیان) از هفتم اکتبر شروع نشده است؛ اسرائیل در سال ۱۹۴۸ نزدیک به ۶۰۰ روستا را از روی نقشه حذف کرد و کودکان آن روستاها را به آتش کشید؛ در جنایت‌هایی که به گفته بن‌گوریون، اگر این کشتارها نبود، اسرائیل هم شکل نمی‌گرفت.
نماینده جنبش حماس در تهران گفت: در سال‌های انتفاضه دوم، شمار شهدای فلسطینی به حدود ۱۲ هزار نفر رسید! ما در آن زمان از مقدسات، سرزمین و شرف خود دفاع می‌کردیم در حالی که حتی از نظر توان و پیشرفت نظامی، مقاومت فلسطین چیزی شبیه آنچه امروز در اختیار دارد، نداشت.
وی افزود: در سال ۲۰۰۴، «گیورا آیلاند» رئیس شورای امنیت داخلی اسرائیل وضعیت غزه را «یک اردوگاه بزرگ بازداشت» توصیف کرد؛ همان کسی که طرح کوچاندن فلسطینی‌ها از سرزمینشان را دنبال می‌کرد، با این استدلال که آنها به اینجا تعلق ندارند.
قدومی گفت: از سوی دیگر، «مری رابینسون» کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، در سال ۲۰۰۸ گفت: «یک تمدن کامل در حال نابودی است.»
در مقابل نسل‌کشی علیه ملت فلسطین جز طوفان چه انتظاری می توان داشت؟
وی تصریح کرد: جامعه صهیونیستی، جامعه‌ای به‌شدت راست‌گرا و افراطی است. من اینجا درباره تنها نتانیاهو صحبت نمی‌کنم. تصور کنید یک تحلیلگر سیاسی اسرائیلی می‌گوید مشکل ما این است که جامعه اسرائیل حاضر نیست این واقعیت را بپذیرد که ملت دیگری با تاریخ و تمدن خود در این سرزمین وجود دارد.
قدومی افزود: تصورش را بکنید! یک نظامی اسرائیلی می‌تواند یک کودک فلسطینی را ببیند که یک ساعت در برابر چشمانش خونریزی می‌کند و جان می‌دهد، اما او را نجات ندهد؛ بلکه از لحظه‌های جان دادن آن کودک فیلم بگیرد، به کشتنش افتخار کند و مسئولانش هم بگویند او هیچ کار غیراخلاقی انجام نداده است!
وی تاکید کرد: پس چه انتظاری دارید؟ وقتی مردم را تحقیر می‌کنید، وقتی آنها را می‌کشید، چرا تعجب می‌کنید که علیه شما قیام کنند؟!
میان جنگ و نسل کشی تفاوت وجود دارد
قدومی گفت: برادران و خواهران عزیز، میان جنگ و نسل‌کشی تفاوت وجود دارد. در جنگ، هدف شما این است که بیشترین خسارت نظامی را به دشمن وارد کنید؛ یعنی نظامیان و کسانی را که علیه شما سلاح به دست گرفته‌اند، هدف قرار دهید و آسیب به غیرنظامیان، پیامد جانبی و ناخواسته جنگ باشد. اما نسل‌کشی درست در نقطه مقابل آن است؛ یعنی هدف، کشتن یک جامعه و از میان بردن انسان غیرنظامی باشد. ممکن است در چنین شرایطی رزمندگانی هم کشته شوند، چون در نزدیکی تجمعات غیرنظامیان بوده‌اند، اما آنها هدف اصلی نبوده‌اند.
وی گفت: اما اسرائیلی، کودک فلسطینی را می‌کشد، مادر فلسطینی را می‌کشد، از این کار لذت می‌برد و به آن افتخار می‌کند. پس جز طوفان چه انتظاری دارید؟! البته میان اینکه شما به عنوان بخشی از ارتش یک دولت، تصمیم به جنگ بگیرید، با اینکه عضوی از ملتی باشید که تحت اشغال زندگی می‌کند، تفاوت وجود دارد.
قدومی افزود: در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری و اجتهاد بر اساس سنجش موازنه‌ها صورت می‌گیرد؛ بر اساس محاسبه معادله میان خسارت‌های مادی امروز و دستاوردهای بزرگ و راهبردی آینده. امروز اسرائیل در جامعه بین‌المللی به یک «دولت مطرود» تبدیل شده است؛ آمریکا را از دست داده، اروپا را از دست داده و در عوض، سومالی‌لند را به دست آورده است!
نماینده جنبش حماس در تهران گفت: حالا وقتی طوفان اتفاق می‌افتد، باید بدانی چگونه در این طوفان حرکت کنی، چگونه در آن شنا کنی، چگونه سوار کشتی آن شوی، آن را تقویت کنی و به آن کمک کنی. وگرنه، اگر بخواهی از آن فرار کنی، دست روی دست بگذاری، منتظر بمانی تا شرایط بهتر شود و خودت را برای آینده آماده کنی، سرنوشتت مانند کسی خواهد بود که گفت «به کوهی پناه می‌برم که مرا از آب حفظ کند.» (سآوی إلی جبل یعصمنی من الماء) و پاسخ آمد که «امروز هیچ پناهی در برابر فرمان خدا وجود ندارد.» (لا عاصم الیوم من أمر الله)
وی افزود: اینکه بگویی که به آمریکا پناه می‌برم! یا بگویی که به اسرائیل پناه می‌برم! اینجاست که آن گرگ، کیسینجر، به ما می‌آموزد و می‌گوید که «دشمن آمریکا بودن خطرناک است، اما دوست آمریکا بودن مرگبار است.»
قدومی گفت: تصور کنید مادلین آلبرایت، وزیر خارجه اسبق آمریکا، وقتی درباره کشته شدن بیش از نیم میلیون کودک عراقی از او سؤال می‌شود، می‌گوید که «می‌دانم که انتخاب سختی بود، اما به نظر من ارزشش را داشت.» این همان منطق و ذهنیت صهیونیستی ـ آمریکایی است؛ منطقِ کشتن برای کشتن، حتی اگر هفتم اکتبر هم اتفاق نیفتاده بود.
جنگ‌طلب نیستیم اما زیر سلطه نمی‌رویم/ اسرائیل همچنان به نقض آتش‌بس و جنایت ادامه می‌دهد
وی تاکید کرد: ما جنگ‌طلب نیستیم؛ اما آزاد به دنیا آمده‌ایم و زیر سلطه هیچ‌کس نمی‌رویم، حتی اگر برای حفظ آزادی‌مان مجبور شویم جانمان را فدا کنیم.
قدومی افزود: ما به مذاکرات رفتیم و توافق آتش‌بس را امضا کردیم. از زمان امضای توافق آتش‌بس در غزه، نتانیاهو همچنان از خون کودکان و دختران ما برای کسب منافع سیاسی و انتخاباتی در داخل اسرائیل بهره می‌برد و بیش از ۱۴۰۰ فلسطینی را در خیمه هایشان و در اردوگاه‌های آوارگان به شهادت رسانده است.
وی گفت: گذرگاه‌ها باز نشدند و ارتش اسرائیل از غزه عقب‌نشینی نکرد و مواد و تجهیزات بازسازی وارد نشد اما در عین حال، از ما می‌خواهند سلاح‌هایمان را کنار بگذاریم! اینجا سخن امام شهید را به یاد می‌آورم که فرمودندکه «اگر طوفان نبود، فلسطینی‌ها باید خودشان آن را به وجود می‌آوردند.»
قدومی افزود: این همان مسیر است؛ مسیر «ذات الشوکه». مسیری که بر ما تحمیل شده است، نه اینکه خودمان آن را انتخاب کرده باشیم. اما خوشا به حال کسی که این حقیقت را بفهمد و بداند که وعده خداوند حتماً تحقق خواهد یافت: "فَٱنقَلَبُوا۟ بِنِعْمَةٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ یَمْسَسْهُمْ سُوٓءٌ وَٱتَّبَعُوا۟ رِضْوَٰنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِیمٍ"
«پس با نعمت و فضل خدا بازگشتند، در حالی که هیچ آسیبی به آنان نرسیده بود، و خداوند صاحب فضل بزرگی است.»
قدومی گفت: با وجود همه این زخم‌ها، مگر پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در اُحد زخمی نشد؟ با این حال، خداوند متعال درباره آنان تعبیر کرد که «هیچ آسیبی به آنان نرسیده بود.» پس همه این فداکاری‌ها در راه ادامه این مسیر، قابل تحمل است.
وی تصریح کرد: در غزه، بدر اتفاق افتاد؛ غزه، اُحد را تجربه کرد؛ غزه، احزاب را تجربه کرد. و سپس «سوره طوفان» آمد؛ طوفانی که در هفتم اکتبر، یک پیروزی راهبردی برای مظلوم مقتدر رقم زد. اما درباره پیروزی خداوند، در دل من هیچ تردیدی نیست و تا خداوند امری را که باید تحقق یابد، به انجام رساند.