انتخابات میاندورهای سوم نوامبر ۲۰۲۶، یکی از مهمترین آزمونهای سیاسی دونالد ترامپ در نیمه دوم دوره ریاستجمهوری او خواهد بود. در این انتخابات، تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و بخشی از کرسیهای سنا به رأی گذاشته میشود و نتیجه آن مشخص خواهد کرد که دولت ترامپ در دو سال پایانی دوره ریاستجمهوری خود با چه میزان همراهی در کنگره روبهرو خواهد شد.
دموکراتها در هفتههای اخیر دامنه رقابت خود را گستردهتر کردهاند و حتی به حوزههایی در ایالتهایی مانند تگزاس و فلوریدا چشم دوختهاند؛ ایالتهایی که در سالهای اخیر پایگاه مهم جمهوریخواهان بودهاند. در مقابل، گزارش آسوشیتدپرس هشدار میدهد که گسترش بیش از حد جبهههای انتخاباتی میتواند منابع محدود دموکراتها را پراکنده کند.
این نگرانی بهویژه در رقابتهای سنا اهمیت دارد؛ جایی که حتی یک یا دو رقابت نزدیک میتواند بر کنترل کل مجلس اثر بگذارد.
نیوهمپشایر؛ هشداری برای دموکراتها
نیوهمپشایر به یکی از نمونههای مهم این چالش تبدیل شده است. بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، برخی رهبران محلی دموکرات نسبت به خوشبینی بیش از حد در سطح ملی هشدار دادهاند و معتقدند حزب نباید منابع خود را صرف رقابتهایی کند که احتمال پیروزی در آنها پایینتر است، در حالی که کرسیهای حساستری در معرض خطر قرار دارند.
رقابت کریس پاپاس برای کرسی سنا در نیوهمپشایر نیز از همین منظر اهمیت پیدا کرده است. دموکراتهای این ایالت نسبت به اختلاف منابع مالی با جمهوریخواهان ابراز نگرانی کردهاند؛ موضوعی که در هفتههای پایانی کارزار، بهویژه در تبلیغات تلویزیونی و رادیویی، میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند.
در واقع، مسئله فقط تعداد نامزدهایی نیست که دموکراتها میتوانند وارد رقابت کنند؛ مسئله اصلی این است که حزب تا چه اندازه میتواند منابع مالی، تبلیغاتی و سازمانی خود را روی رقابتهایی متمرکز کند که برای تغییر توازن کنگره اهمیت دارند.
پول؛ یکی از مهمترین میدانهای رقابت
یکی از نقاط ضعف مورد اشاره آسوشیتدپرس، وضعیت مالی کارزارهای دموکراتها در مقایسه با جمهوریخواهان است.
گزارشهای اخیر نیز نشان میدهد که جمهوریخواهان و گروههای متحد آنها در هفتههای پایانی انتخابات، منابع قابلتوجهی را به رقابتهای حساس سرازیر کردهاند. در همین حال، برخی سازمانهای مرتبط با بسیج رأیدهندگان دموکرات نیز از کاهش منابع مالی و محدود شدن برنامههای میدانی خود خبر دادهاند.
این مسئله اهمیت مضاعفی دارد؛ زیرا در انتخابات میاندورهای، اختلاف چند هزار یا حتی چند صد رأی در برخی حوزهها میتواند نتیجه را تغییر دهد و تبلیغات، ثبتنام رأیدهندگان و بسیج نیروهای حزبی در چنین رقابتهایی نقش تعیینکنندهای پیدا میکند.
مشکل فقط ترامپ نیست؛ نام دموکراتها هم با چالش مواجه است
دموکراتها بخش مهمی از استدلال انتخاباتی خود را بر نارضایتی از دولت ترامپ بنا کردهاند. تورم، هزینه انرژی و پیامدهای اقتصادی جنگ ایران از جمله موضوعاتی هستند که در فضای انتخاباتی آمریکا مورد توجه قرار گرفتهاند. گزارشهای اخیر نیز نشان میدهد افزایش قیمت سوخت و نگرانیهای اقتصادی به یکی از محورهای مهم رقابتهای میاندورهای تبدیل شده است.
اما مشکل دموکراتها این است که نارضایتی از دولت مستقر لزوماً به معنای محبوبیت بالای حزب رقیب نیست.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، بیش از نیمی از رأیدهندگان نگاه نامطلوبی به حزب دموکرات دارند و بخشی از رأیدهندگان نیز این حزب را بیش از حد متمایل به چپ میدانند. در نتیجه، دموکراتها با یک معادله دوگانه مواجهاند: از یک سو میکوشند انتخابات را به همهپرسی درباره عملکرد ترامپ تبدیل کنند و از سوی دیگر باید رأیدهندگان را متقاعد کنند که خود حزب نیز برنامه و پیام انتخاباتی قابل قبولی دارد.
نظرسنجیهای انتخاباتی نیز تصویری کاملاً یکدست ارائه نمیکنند. برای نمونه، یک نظرسنجی اخیر فاکس نیوز از برتری ۱۱ واحد درصدی دموکراتها در رأی عمومی مورد انتظار برای کنگره خبر داده است؛ اما همین داده بهتنهایی نمیتواند وضعیت تکتک رقابتهای ایالتی و حوزهای را مشخص کند.
سنا؛ مسیر دشوارتر برای دموکراتها
در سنای فعلی آمریکا، جمهوریخواهان ۵۳ کرسی دارند، دموکراتها ۴۵ کرسی و دو سناتور مستقل نیز با دموکراتها همسو هستند.
بنابراین، اگر دموکراتها بخواهند کنترل سنا را در اختیار بگیرند، صرفاً پیروزی در چند رقابت کافی نیست؛ آنها باید هم کرسیهای خود را حفظ کنند و هم چند کرسی جمهوریخواهان را تصاحب کنند.
همین موضوع باعث شده رقابتهای سنا اهمیت ویژهای پیدا کند. جمهوریخواهان نیز تلاش میکنند با تزریق منابع مالی به رقابتهای حساس، از کرسیهایی دفاع کنند که در شرایط عادی برای آنها امنتر تلقی میشدند. گزارش آسوشیتدپرس از ورود منابع مالی گسترده به این رقابتها خبر داده است.
مجلس نمایندگان؛ فاصله کمتر، رقابت گستردهتر
در مجلس نمایندگان نیز جمهوریخواهان در حال حاضر اکثریت بسیار شکنندهای دارند. بر اساس آخرین ترکیب اعلامشده در اطلاعات رسمی مجلس، ۲۱۸ جمهوریخواه، ۲۱۴ دموکرات و یک نماینده مستقل در مجلس حضور دارند و دو کرسی نیز خالی است.
این وضعیت به این معناست که دموکراتها برای تغییر کنترل مجلس، با تعداد محدودی از کرسیهای حساس سروکار دارند. همین فاصله اندک، انتخابات مجلس نمایندگان را به مجموعهای از رقابتهای نزدیک در ایالتها و حوزههای مختلف تبدیل کرده است.
از سوی دیگر، دموکراتها اگر منابع خود را بیش از اندازه به حوزههایی اختصاص دهند که شانس تغییر آنها کمتر است، ممکن است بخشی از ظرفیت خود برای دفاع از کرسیهای شکننده یا تصاحب کرسیهای واقعاً تعیینکننده را از دست بدهند.
انتخابات نوامبر؛ آزمون ترامپ و کنگره
برای دونالد ترامپ، انتخابات میاندورهای صرفاً رقابت میان دو حزب نیست؛ نتیجه انتخابات میتواند میزان توانایی دولت او برای پیشبرد برنامههایش در دو سال پایانی ریاستجمهوری را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
حفظ کنترل جمهوریخواهان بر هر دو مجلس، امکان بیشتری برای پیشبرد دستور کار دولت فراهم میکند؛ در مقابل، تغییر کنترل هر یک از دو مجلس میتواند توازن قدرت، نظارت کنگره و روند قانونگذاری را تغییر دهد.
از همین رو، انتخابات نوامبر را میتوان آزمونی برای میزان رضایت رأیدهندگان از مسیر دولت ترامپ، وضعیت اقتصادی آمریکا و همچنین توانایی دموکراتها برای تبدیل نارضایتی موجود به رأی واقعی در حوزههای انتخاباتی دانست.
تحلیل صفحه سیاست
آنچه در حال شکلگیری است، بیش از آنکه یک «موج آبی» قطعی باشد، رقابتی فشرده میان دو حزب بر سر مجموعهای از کرسیهای حساس است. دموکراتها از فرصتهای انتخاباتی گستردهای سخن میگویند و برخی دادههای نظرسنجی نیز از وضعیت نامطلوب جمهوریخواهان در سطح ملی حکایت دارد؛ با این حال، مشکلات مالی، محبوبیت محدود حزب و ضرورت دفاع از کرسیهای شکننده، موانعی هستند که نمیتوان آنها را نادیده گرفت.
در طرف مقابل، جمهوریخواهان نیز با فشارهای اقتصادی و سیاسی مواجهاند و منابع مالی قابلتوجه را به رقابتهای حساس هدایت میکنند. بنابراین، نتیجه نهایی نه صرفاً در سطح محبوبیت ملی احزاب، بلکه در نبرد بر سر تعداد محدودی از حوزهها و ایالتهای کلیدی تعیین خواهد شد؛ جایی که تفاوت میان پیروزی و شکست ممکن است بسیار محدود باشد.