قدرت نظامی آمریکا فقط به ناو و جنگنده‌هاش نیست؛ به یه شبکه بزرگ از ماهواره‌ها، پایگاه‌ها، بنادر و مسیرهای تأمین تجهیزات وابسته‌ست.
اینجاست که بازدارندگی نامتقارن وارد بازی می‌شه!
اول، فضا و سایبر!
اختلال توی ارتباطات و اطلاعات می‌تونه هماهنگی عملیات نظامی آمریکا رو سخت‌تر کنه.
دوم، دریا!
تنگه هرمز یه نقطه راهبردیه؛ جایی که امنیت انرژی و تجارت جهانی بهش گره خورده.
سوم، موشک‌ها و پهپادها!
این توانمندی‌ها می‌تونن هزینه دفاع از پایگاه‌ها و تجهیزات آمریکا رو بالا ببرن.
چهارم، زنجیره تأمین!
هرچی رسوندن تجهیزات و پشتیبانی سخت‌تر بشه، ادامه جنگ هم پرهزینه‌تر می‌شه.
اما هدف چیه؟
قرار نیست حتماً کل ماشین جنگی آمریکا نابود بشه؛ مهم اینه که سرعت و کارایی اون کاهش پیدا کنه و هزینه ادامه جنگ بالا بره.
چون قدرت واقعی فقط به تعداد ناو و جنگنده نیست؛ گاهی هنرِ تحمیل هزینه، معادله جنگ رو تغییر می‌ده!
