تحرکات اخیر دیپلماتیک و امنیتی میان عربستان، ترکیه و پاکستان، نشاندهنده تغییر جهت این کشورها به سمت سازوکارهای بومی در حوزه امنیت منطقهای است. این تلاشها که در دیدارهای اخیر مقامات ارشد این سه کشور نمود یافته، با هدف جایگزینی یا کاهش اتکا به تضمینهای امنیتی آمریکا صورت میگیرد؛ روندی که ناشی از افزایش تردیدها نسبت به کارآمدی واشنگتن در بزنگاههای حساس منطقهای و اولویتبخشی به منافع اسرائیل در محاسبات این قدرت فرامنطقهای است.
در تحلیل این همگرایی آمده است که اگرچه دههها وابستگی ساختاری و تسلیحاتی به آمریکا، شکلگیری امنیت تمامبومی را در کوتاهمدت دشوار میسازد، اما این گامها میتواند بسترساز نظمی باشد که واشنگتن دیگر بازیگر اصلی تعیینکننده آن نخواهد بود. با این حال، کارشناسان تأکید دارند که تحقق امنیت پایدار تنها با امضای پیمانهای دفاعی میسر نیست و نیازمند درک مشترک از ریشههای بحران، از جمله اقدامات اسرائیل و مداخلات خارجی است.
این گزارش میافزاید که جمهوری اسلامی ایران همواره بر محوریت همکاری همسایگان برای برقراری ثبات تأکید داشته و توافقات منطقهای را در صورت عدم پیروی از دستورکارهای تقابلیِ آمریکا و اسرائیل، فرصتی برای تقویت امنیت جمعی میداند. در نهایت، پایداری این ائتلافها در گرو پرهیز از گرفتار شدن در محاسبات فرامنطقهای و مشارکت واقعی کشورهای منطقه در رقم زدن سرنوشت امنیتی خود است.
