در حالی که جهان سیاست را عرصه‌ی بازیِ منافع ملی و موازنه‌ی قدرت می‌داند، در ایالات متحده با پدیده‌ای مواجه هستیم که مرزهای میان «سیاست» و «توهمات مذهبی» را از بین برده است. دونالد ترامپ، نه به عنوان یک سیاستمدارِ صرف، بلکه به عنوان مهره‌ای در یک بازیِ بزرگ‌تر، در بندِ جریان‌های پرقدرتِ «اوانجلیستی» قرار گرفته است.
این جریان که با تکیه بر لابی‌های قدرتمند اقتصادی و شبکه‌های رسانه‌ای گسترده، از ستون‌های اصلی قدرت در آمریکا به شمار می‌روند، هدفی فراتر از سیاست‌های سنتی دارد: آنها به دنبال «محقق کردنِ آخرالزمان» هستند. از دیدگاه این گروه‌ها، بازگشت مسیح مستلزم تغییرات ژئوپلیتیک در خاورمیانه، از جمله تقویت بی‌چون و چرای اسرائیل و تغییر نقش‌های استراتژیک در منطقه است.
ترامپ با درک دقیق از این وابستگی، به جای حفظ تعادل‌های دیپلماتیک، نقش «مأمورِ آخرالزمان» را ایفا کرد. تصمیمات بحث‌برانگیزی نظیر انتقال سفارت آمریکا به قدس، نه بر اساس محاسباتِ منافع ملی ایالات متحده، بلکه برای جلب رضایتِ مذهبی و تأمینِ رایِ این جریانِ افراطی اتخاذ شد.
در خدمت صهیونیسم مسیحی
این بازی خطرناک نشان می‌دهد که وقتی توهماتِ الهیاتی با قدرتِ پول و رسانه در هم می‌آمیزند، سیاست خارجی یک کشور از مسیرِ «عقلانیت» خارج شده و به ابزاری برای تحققِ پیش‌گویی‌های مذهبی تبدیل می‌شود؛ بازی‌ای که در آن، منافع ملت‌ها قربانیِ پروژه‌ی «صهیونیسم مسیحی» می‌گردد.
مسیحیان دو هزار سال است بر سر ترتیب بازگشت مسیح و هزاره سلطنت او بحث می‌کنند. غیرهزاره‌گرایان هزاره‌ی مطرح‌شده در منابع دینی را استعاری می‌دانند. پیشاهزاره‌گرایان باور دارند جهان بدتر می‌شود تا مسیح بیاید و سپس آرمان‌شهر برپا شود و مسیح هزارسال حکومت کند
پساهزاره‌گرایان معتقدند مسیح در پایان هزار سال حکومت مسیحی بازمی‌گردد و بسیاری می‌خواهند با انجیل‌گرایی سنتی آن را محقق کنند. جنبش اوانجلیستی «اصلاحات رسولی نوین» (New Apostolic Reformation) اما موضع چهارمی ساخته که بنیان‌گذارش، سی. پیتر واگنر، آن را شوخی‌کنان «همه-هزاره‌گرا» (پن میلنیال) نامید: همه‌چیز در نهایت «رو به راه» می‌شود.(1)
اما در رابطه با متغیر لابی ها، لابی اوانجلیستی با اندیشه ها و اعتقادات آخرالزمانی مختص خود و با داشتن بازوی قدرتمند اقتصادی و رسانه ای، همواره یکی از مهم ترین و تاثیر گذارترین اهرم های قدرت بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا به شمار می روند. اوانجلیست ها یا مسیحیان صهیونیست بخشی از شاخه ی مسیحیت پروتستان بوده که معتقدند بازگشت هرچه بیشتر یهودیان جهان به سرزمین مقدس و شکل گیری اسرائیل در سرزمین های اشغالی و نهایتا بر پا کردن هیکل سلیمان بر جای مسجد الاقصی موجب ظهور هر چه سریعتر مسیح خواهد شد.
عروسک خیمه‌شب‌بازی اوانجلیست‌ها
به باور جنبش اوانجلیستی ، مسیحیان باید با مسیحی‌ترکردن جهان بازگشت دوم مسیح را محقق کنند. واگنر نوشت: «وظیفه ما این است که فعالان روحانی و اجتماعی شویم تا سلطه شیطان پایان یابد.» تیلور می‌گوید آنها بدترین عناصر پیشاهزاره‌گرایی و پساهزاره‌گرایی را ترکیب کرده‌اند: عقده آزار و توطئه «جاماندگان» همراه با چشم‌انداز فتح مسیحی.
اوانجلیست ها در ایالات متحده با جمعیت حدودا 70 میلیونی خود، جریانی ذی نفوذ و قدرتمند بوده که عمدتا شرکت های تسلیحاتی و کنسرسیوم های نفتی را تحت مالکیت خود دارند. همچنین با داشتن چند صد شبکه تلویزیونی و رسانه ای قدرتمند و جمعیت قابل توجه، نقش بسزایی در انتخابات داشته و قدرتی تعیین کننده و بسیار اثر گذار در ایالات متحده محسوب می شوند. (2)
از این رو سیاستمداران به راحتی نمی توانند از آنان چشم پوشی کنند و معمولا در صددند تا رای و نظر آنها را به روشهای گوناگون به سمت خود جلب کنند. در حقیقت یک رابطه و یک وابستگی دو طرفه بین سیاستمداران ایالات متحده و اوانجلیست ها وجود داشته و دارد که امروزه نیز شاهدیم دونالد ترامپ از این قاعده مستثنا نبوده و همواره سعی نموده هرچه می تواند نظر این جریان را به خود جلب نماید.
بر اساس نظر سنجی ها 81 درصد رای اوانجلیست ها در انتخابات 2016 به سبد ترامپ سرازیر شد و نیز یکی از دلایل پیروزی او در برابر تد کروز، آوردن رای اوانجلیست ها به سبد آرا خود از طریق مطرح کردن انتقال سفارت آمریکا از تل آویو به قدس بود.(3)
از این منظر روابط اوانجلیست ها با دولت به گونه ای است که مایک پنس معاون ترامپ یا برخی از قضات دادگاه عالی فدرال که نزدیک به جریان اوانجلیستی هستند، در دولت دونالد ترامپ جز مقامات ارشد بوده و حضور و نفوذ بسیار موثری دارند. نگاه اوانجلیست ها به ترامپ به گونه ای است که در نگاه برخی از آنان ترامپ را فرستاده ای از جانب خداوند می دانند که آمده تا طرح های اوانجلیست ها را تکمیل کند. از این رو پائولو وایت مشاور مذهبی ترامپ که یک اوانجلیست متعصب است بیان می کند «نه گفتن به ترامپ نه گفتن به خداست و هرکه با ترامپ مخالفت کند در جنگ با خداست».
جنبش اوانجلیستی مدعی است «رسولان» نوین این جنبش، مستقیماً با خدا ارتباط می‌گیرند و نقشه الهی را اجرا می‌کنند. هالی پیوک، متخصص جنبش اوانجلیستی ، می‌گوید: «قدرت آنها را نمی‌توان به چالش کشید. آنها فقط به خدا پاسخ می‌دهند. واقعاً راهی برای پاسخگو کردنشان وجود ندارد.» این جنبش از «فرمان هفت‌کوه» استفاده می‌کند: تسخیر آموزش، خانواده، دین، دولت، کسب‌وکار، رسانه و سرگرمی. متیو بودی، استاد الهیات، می‌گوید هدف نهایی، «آوردن پادشاهی خدا به آمریکا» ست.(4)
همچنین در رابطه با نقش ترامپ برای اسرائیل، مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا در گفتگو با شبکه «سی بی اس» بیان می کند: «به عنوان یک مسیحی به یقین بر این باورم، این احتمال وجود دارد که ترامپ در این برهه از سوی خداوند همچون ملکه استر برای کمک به نجات یهودیان از تهدید ایران به زمین فرستاده شده باشد».
با توجه به نفوذ و قدرت اوانجلیست ها در سیاست خارجی ایالات متحده برخی از کارشناسان ردپای این جریان را حتی در بحث ترور سردار قاسم سلیمانی در فرودگاه بین المللی بغداد یا اعمال سیاست فشار حداکثری علیه ایران و افزایش تحریم ها به ویژه در چند وقت اخیر مبین و قابل مشاهده می دانند.
بنابراین می توان گفت اندیشه های آخرالزمانی این جریان و داشتن قدرت، ثروت و نفوذ بالا در ایالات متحده، این جریان «مذهبی- سیاسی» را به عاملی مهم در جهت نیل رژیم صهیونیستی به اهداف راهبردی خود در منطقه خاورمیانه مبدل کرده است، یعنی این جریان یکی از اهرم های مهم قدرت رژیم صهیونیستی در ایالات متحده محسوب می شود که سعی می کند سیاست خارجی آمریکا را در راستای اهداف رژیم صهیونیستی مدیریت کند.
به گزارش نیوریپابلیک، چهارم ژوئیه 2026، موزه کتاب مقدس. سیندی جیکوبز، زنی هفتادوچندساله با موی آراسته و رژ قرمز، روی صحنه قدم می‌زد و با لهجه غلیظ تگزاسی فریاد برمی آورد: «خدایا، برای تغییر رژیم در ایران از تو سپاسگزارم... به نام عیسی، که آن رژیم را کاملاً نابود خواهیم کرد!» صدها نفر ایستادند و «آمین» گفتند.
از این رو با وجود چنین نیرویی در ایالات متحده که می تواند به شدت بر علیه محور مقاومت فعالیت کند، شاید نیرویی که بتواند از درون ایالات متحده در مقابل این جریان افراطی ایستادگی کرده و نفوذ آن را تا حد قابل توجهی تعدیل کند، فعالیت هرچه بیشتر جنبش های ضد جنگ باشد که می تواند به میزانی علیه این جریان خطرناک که بعضا آن را موثرتر از لابی های یهودی نیز ذکر می کنند مقاومت کرده و بر افکار عمومی اثرگذار باشد.
در حقیقت جنبش های ضد جنگ به نوعی دنبال کننده دیپلماسی عمومی در تقابل با جریانات افراطی همانند اوانجلیست ها آنهم در غیاب نفوذ محور مقاومت در فضای داخلی ایالات متحده هستند. بنابراین حمایت محور مقاومت از جنبش های مدنی آمریکا یک سرمایه گذاری برای ادوار آینده، رویکردی منطقی، کم هزینه و یک ضرورت بسیار جدی به شمار می آید.
پائولا وایت-کین، مشاور روحانی ترامپ، مشاور ارشد دفتر ایمان کاخ سفید و عضو کمیسیون آزادی دینی وزارت دادگستری است. او در 2016 ترامپ را به چهره‌های جنبش اوانجلیستی معرفی کرد. 81 درصد انجیلی‌های سفیدپوست به ترامپ رأی دادند. از طریق وایت-کین، جنبش اوانجلیستی دسترسی مستقیم تلفنی و حضوری به رئیس‌جمهور داشته است. مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی، با گردانندگان این جنبش در اوکلاهما پیوند دارد.(5)
مایک جانسون، رئیس مجلس، روابط مستند با این جنبش دارد. جی. دی. ونس در رویدادی به میزبانی لنس والناو سخنرانی کرد؛ یکی از «رسولان» این جنبش که در جریان انتخابات گذشته‌ی، رقیبت ترامپ، کامالا هریس را به «جادوگری» متهم کرده است.
درنهایت 76 کارمند سابق مؤسسه سیاست آمریکا اول (جنبش اوانجلیستی) در دولت ترامپ حضور دارند؛ مؤسسه‌ای که از مسیحی‌سازی آمریکا حمایت می‌کند. بروک رالینز، وزیر کشاورزی، بنیان‌گذار AFPI بود. لیندا مک‌ماهون و لی زلدین نیز در رهبری آن بودند. مشاور روحانی پیت هگزت، وزیر جنگ، داگ ویلسون است که صریحاً از لغو متمم نوزدهم—حق رأی زنان—حمایت می‌کند. بنیادهای مسیحی بزرگ میلیون‌ها دلار به گروه‌های وابسته به جنبش اوانجلیستی داده‌اند و بیش از نیمی از پیشنهادهای پروژه 2025 اجرا شده است.
