محور اول؛ نقش چین در پایان دادن به جنگ و عبور از شرایط نه جنگ و نه صلح. محور دوم؛ همکاری برای شکل‌گیری نظم امنیتی جدید در منطقه، با محوریت کشورهای منطقه و بدون وابستگی به قدرت‌های خارجی. محور سوم؛ حرکت به سمت جهان چندقطبی و استفاده از ظرفیت‌های چین، بریکس و سازمان همکاری شانگهای برای تقویت جایگاه بین‌المللی ایران. و محور چهارم؛ توسعه همکاری‌های اقتصادی و فناوری متناسب با تحولات جدید جهان. پیام قالیباف روشنه؛ روابط تهران و پکن نباید در حد بیانیه و توافق روی کاغذ باقی بمونه. ایران به دنبال همکاری راهبردی با چینه؛ همکاری‌ای که باید نتیجه‌اش در اقتصاد، امنیت و منافع ملی دیده بشه.
