تیم ملی والیبال ایران با وجود شروعی پرنوسان در لیگ ملتهای ۲۰۲۶، همچنان از کورس صعود خارج نشده است. شاگردان روبرتو پیاتزا در آستانه هفته سوم مسابقات، علاوهبر کسب چهار پیروزی متوالی برابر آلمان، اوکراین، ترکیه و اسلوونی، باید چشمانتظار نتایج سایر مدعیان نیز باشند؛ سناریویی که اگرچه پیچیده به نظر میرسد، اما روی کاغذ همچنان دستیافتنی است. با پایان هفته دوم لیگ ملتهای والیبال ۲۰۲۶، جدول رقابتها بیش از هر زمان دیگری فشرده شده و رقابت برای کسب هشت سهمیه مرحله نهایی به اوج رسیده است. در چنین شرایطی، تیم ملی ایران با وجود آنکه نتوانسته است مطابق انتظار نتیجه بگیرد، هنوز شانس خود را برای حضور در جمع هشت تیم برتر از دست نداده و همهچیز به عملکرد هفته پایانی مرحله مقدماتی گره خورده است.
ایران این دوره از مسابقات را با شرایطی متفاوت نسبت به سالهای گذشته آغاز کرد. روبرتو پیاتزا که نخستین تجربه حضورش روی نیمکت تیم ملی ایران را پشتسر میگذارد، از همان ابتدا پروژه جوانگرایی را در اولویت قرار داد؛ پروژهای که هدف آن تنها موفقیت در لیگ ملتها نیست، بلکه ساختن تیمی رقابتی برای رقابتهای آینده والیبال جهان است. حضور پررنگ بازیکنان جوان در ترکیب اصلی، تغییر ساختار تاکتیکی تیم و اعتماد به نسل تازه، اگرچه کیفیت فنی ایران را در بسیاری از دقایق مسابقات افزایش داد، اما طبیعی بود که ناهماهنگیها و کمبود تجربه نیز روی نتایج تأثیر بگذارد.
ملیپوشان ایران هفته نخست لیگ ملتها را در برزیل پشتسر گذاشتند و سپس در هفته دوم راهی فرانسه شدند؛ دو هفتهای که با وجود نمایشهای امیدوارکننده در بعضی دیدارها، امتیازهای کافی برای قرار گرفتن در جمع مدعیان نصیب شاگردان پیاتزا نکرد، با این حال، نزدیکی امتیازات تیمهای میانه جدول موجب شده است امید ایران برای صعود همچنان زنده بماند. اکنون نگاهها به بلگراد صربستان دوخته شده است، جایی که از بیستوچهارم تیر آخرین هفته مرحله مقدماتی آغاز میشود و ایران باید چهار مسابقه سرنوشتساز برابر آلمان، اوکراین، ترکیه و اسلوونی برگزار کند؛ چهار دیداری که هر کدام حکم یک فینال را برای والیبال ایران دارد و کوچکترین لغزش میتواند پایان رویا صعود باشد.
۴ پیروزی شرط اصلی برای صعود
نخستین و مهمترین بخش این معادله بهطور کامل در اختیار ایران است، شاگردان پیاتزا باید هر چهار مسابقه باقیمانده خود را با پیروزی پشتسر بگذارند. شکست دادن آلمان، اوکراین، ترکیه و اسلوونی نهتنها امتیازهای ارزشمندی را به حساب ایران واریز میکند، بلکه سه رقیب مستقیم را نیز از مسیر کنار میزند و فاصله جدول را کمتر میکند، اما این تنها نیمی از مسیر است.
سناریوی صعود، آلمان باید علاوهبر شکست برابر ایران، مقابل اسلوونی و صربستان نیز نتیجه را واگذار کند و تنها یکی از دیدارهای خود را برابر اوکراین با پیروزی پشتسر بگذارد. ترکیه نیز باید مقابل صربستان، ایران و اوکراین شکست بخورد و در صورت باخت برابر اسلوونی، بهطور کامل از کورس رقابت با ایران خارج خواهد شد. اوکراین نیز باید علاوهبر شکست مقابل ایران و صربستان، حداقل یکی از دو دیدار خود برابر آلمان یا ترکیه را واگذار کند تا فرصت سبقت گرفتن از ایران را از دست بدهد.
در این میان، صربستان میتواند به یکی از مهمترین متحدان غیرمستقیم ایران تبدیل شود. پیروزی صربها مقابل آلمان، ترکیه و اوکراین، در کنار شکست دادن اسلوونی، معادلات جدول را به سود ایران تغییر خواهد داد. در بالای جدول نیز نتایج بلغارستان، فرانسه و برزیل اهمیت ویژهای پیدا میکند. شکست بلغارستان برابر لهستان، آمریکا و فرانسه، در کنار پیروزی برزیل مقابل فرانسه و چین، میتواند فضای جدول را برای جهش ایران مهیاتر کند.
مأموریتی سخت اما نه معجزهآسا
شاید در نگاه نخست این سناریو بیش از حد پیچیده به نظر برسد، اما واقعیت جدول لیگ ملتها چیز دیگری میگوید. بسیاری از رقبای مستقیم ایران در هفته سوم باید رودرروی یکدیگر قرار بگیرند؛ موضوعی که بهطور طبیعی موجب از دست رفتن امتیاز میان آنها خواهد شد و همین مسئله میتواند بزرگترین فرصت برای شاگردان پیاتزا باشد. در واقع، اگر ایران بتواند وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهد و با چهار پیروزی بلگراد را ترک کند، بخش مهمی از معادله صعود حل خواهد شد و تنها باید منتظر رقم خوردن نتایجی باشد که روی کاغذ، چندان دور از انتظار نیست.
هفته سوم لیگ ملتهای والیبال، برای تیم ملی ایران چیزی فراتر از چهار مسابقه خواهد بود چهار فینال پیاپی، چهار فرصت برای جبران گذشته و چهار گام تا بازگشت به جمع قدرتهای والیبال جهان؛ مأموریتی دشوار اما همچنان ممکن، مأموریتی که میتواند پایان تلخیهای دو هفته نخست و آغاز فصل تازهای برای نسل جدید والیبال ایران باشد.