به گزارش روز سهشنبهنشریه واشنگتنپست در گزارشی نوشت: دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا پس از پایان مهلت توافق دوماهه با ایران، با جنگی فرسایشی و بدون چشمانداز روشن برای پایان آن مواجه شده است؛ جنگی که تنگه هرمز را همچنان عمدتا بسته نگه داشته و هزینههای اقتصادی و سیاسی آن در داخل آمریکا رو به افزایش است.
۶۰ روز پیش، ترامپ در ضیافتی مجلل در کاخ ورسای در کنار امانوئل مکرون رئیسجمهوری فرانسه، یادداشت تفاهمی با ایران امضا کرد و از آغاز پایان درگیری آمریکا با تهران خبر داد.
این نشریه نوشت: کاخ سفید این توافق را «پیشرفتی تاریخی» توصیف کرده بود که به بازگشایی تنگه هرمز و تضمین جلوگیری از «دستیابی ایران به سلاح هستهای» منجر خواهد شد. مشاوران ترامپ نیز گفته بودند این توافق نشان خواهد داد که رئیسجمهوری آمریکا میتواند به «جنگهای بیپایان» در خاورمیانه پایان دهد، نه اینکه آنها را طولانیتر کند.
این توافق دو ماه فرصت برای مذاکرات تعیین کرده بود تا آتشبس موقت به توافقی گستردهتر درباره مناقشه چند دههای بر سر برنامه هستهای ایران تبدیل شود.
اما این مهلت اکنون به پایان رسیده است. جنگ پایان نیافته، تنگه هرمز همچنان عمدتا بسته است و مذاکرات جزئی و دقیق درباره برنامه هستهای ایران هرگز آغاز نشد.
در این گزارش آمدهاست: ۶ ماه پس از آغاز حملات آمریکا به ایران در هماهنگی با رژیم اسرائیل و ۷۸ روز مانده به انتخابات میاندورهای که مشخص خواهد کرد جمهوریخواهان کنترل کنگره را حفظ میکنند یا نه، ترامپ با همان نوع درگیری طولانی و نامحدودی مواجه شده که مدعی بود بهطور منحصربهفرد قادر به جلوگیری از آن است؛ جنگی بدون راهحل نظامی روشن، بدون چشمانداز مشخص برای پیشرفت دیپلماتیک و با هزینههای فزاینده اقتصادی و سیاسی در داخل آمریکا.
ادامه این رویارویی میتواند ترامپ را در موقعیتی قرار دهد که ریاست جنگی را بر عهده داشته باشد که یکی از پایههای اصلی هویت سیاسی او را تضعیف میکند.
تفاهمنامه امضا شده میان ایران و آمریکا بازه ۶۰ روزه برای مذاکره بر سر برنامه هستهای ایران پیشبینی کرده بود که این مهلت روز دوشنبه به پایان رسید.
در حال حاضر، سردرگمی به یکی از مهمترین ضعفهای سیاست خارجی دولت ترامپ در قبال ایران تبدیل شده و در برخی از رسانه ها نیز نبود یک «هدف راهبردی ثابت» به عنوان یکی از محورهای همین سردرگمی مطرح شده است.
رفتارهای متناقض ترامپ، گویای این است که او بیشتر به دنبال روایت سازی پیرامون پیروزی ادعایی خود در جنگ بی دلیل علیه ایران است؛ سیاستی که عملا به تعمیق بیاعتمادی تهران و شانه خالی کردن مکرر واشنگتن از وفای به عهد در توافق های امضا شده به دست رئیس جمهور این کشور منتهی شده است.
تلاش های واشنگتن برای القای تضعیف ایران در حوزههای اقتصادی و حتی نظامی و سپس ایجاد امیدواری به منظور وادار کردن تهران به پذیرش توافقی از موضع غیر برابر است؛ محاسبهای که مقامات ایرانی بارها آن را رد کردهاند.
