شرکت آمریکایی کاستلیون از سلاح هایپرسونیک جدید خود با نام «بلکبیرد» یا «ریش سیاه» رونمایی اولیه کرد. این شرکت همزمان از جذب حدود یک میلیارد دلار سرمایه جدید برای تکمیل توسعه و رساندن این سلاح به مرحله تولید انبوه خبر داده است.
سلاحهای هایپرسونیک به دلیل سرعت بالا، قابلیت مانور و دشواری رهگیری، از مهمترین فناوریهای نظامی نسل جدید به شمار میروند؛ اما هزینه سنگین و دشواری تولید در مقیاس وسیع، استفاده گسترده از آنها را محدود کرده است. کاستلیون مدعی است بلکبیرد با تمرکز بر کاهش هزینه و افزایش سرعت تولید، برای حل این مشکل طراحی شده است.
تصاویر منتشرشده نشان میدهد این سامانه از یک بوستر شبیه موشک بالستیک و یک مرحله فوقانی تشکیل شده است؛ مرحلهای که احتمالاً یک وسیله گلاید هایپرسونیک خواهد بود. بوستر، سامانه را به ارتفاع و سرعت لازم میرساند و بخش فوقانی سپس با سرعتی بیش از ۵ ماخ به سمت هدف حرکت میکند.
جزئیات نهایی عملکرد بلکبیرد هنوز اعلام نشده است، اما کاستلیون برد احتمالی آن را حدود ۵۰۰ مایل، معادل نزدیک به ۸۰۰ کیلومتر، عنوان کرده است. طراحی نهایی این سلاح قرار است تا سال ۲۰۲۷ تکمیل شود و مشخص نیست پیکربندی فعلی تا آن زمان چه تغییراتی خواهد کرد.
تفاوت اصلی بلکبیرد با بسیاری از پروژههای مشابه، شیوه تولید آن است. شرکت سازنده میگوید استفاده از طراحی ماژولار، روشهای جدید ساخت و زنجیره تأمین گسترده، امکان تولید هزاران فروند از این سلاح را فراهم میکند؛ رویکردی که بر تعداد و استمرار تولید، در کنار توان رزمی، تأکید دارد.
کاستلیون همچنین در نیومکزیکو در حال ساخت مجموعهای با نام «پروژه رنجر» است. این تأسیسات حدود هزار جریب وسعت دارد و شرکت آن را بزرگترین مجموعه اختصاصی تولید سلاحهای هایپرسونیک در آمریکا میداند. تاکنون بیش از ۲۵۰ میلیون دلار برای زیرساختهای این پروژه هزینه شده و سرمایهگذاری بیشتری نیز برای افزایش ظرفیت تولید در نظر گرفته شده است.
بر اساس برنامههای اعلامشده، ارتش آمریکا قصد دارد در یک بازه سهساله دستکم ۱۰ هزار فروند بلکبیرد و شمار مشابهی از موشکهای کروز کمهزینه خریداری کند. استفاده از نسخه زمینپایه این سلاح، از جمله احتمال بهکارگیری آن در پرتابگرهای متحرک و سامانه هیمارس، نیز در دست بررسی است.
نیروی دریایی آمریکا هم به دنبال ادغام بلکبیرد با جنگندههای افـ۱۸ سوپرهورنت است و هدفگذاری اولیه برای عملیاتی شدن این نسخه در سال ۲۰۲۷ انجام شده است. در صورت تحقق این برنامه، امکان استفاده از این سلاح از پرتابگرهای زمینی به هواپیماهای رزمی و در مراحل بعدی به شناورها و زیردریاییها گسترش خواهد یافت.
با وجود این وعدهها، موفقیت واقعی پروژه تنها به پرواز آزمایشی یک موشک بستگی ندارد؛ بلکه توان کاستلیون برای تولید سریع، ارزان و مستمر هزاران فروند، تعیینکننده جایگاه بلکبیرد در زرادخانه آینده آمریکا خواهد بود.