انتخاب دبیرکل سازمان ملل متحد یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی و دیپلماتیک در عرصه بینالمللی است؛ رقابتی که نتیجه آن میتواند بر مسیر فعالیتهای این سازمان در حوزههایی مانند صلح، امنیت، حقوق بشر و همکاریهای جهانی تأثیر بگذارد. اما دبیرکل سازمان ملل دقیقاً چگونه انتخاب میشود، چه کشورهایی در این فرایند نقش دارند و فردی که به این سمت میرسد، چه اختیاراتی خواهد داشت؟
انتخابات دبیرکل سازمان ملل چگونه برگزار میشود؟
بر اساس ماده ۹۷ منشور سازمان ملل متحد، دبیرکل با انتصاب مجمع عمومی و بر اساس توصیه شورای امنیت انتخاب میشود. به بیان ساده، شورای امنیت نامزد مورد نظر خود را معرفی میکند و مجمع عمومی سازمان ملل باید انتصاب او را تأیید کند. بنابراین، برخلاف تصور رایج، انتخاب دبیرکل با تصمیم مجمع عمومی انجام نمیشود.

فرایند انتخاب با معرفی نامزدها از سوی یک یا چند کشور عضو سازمان ملل آغاز میشود. هر نامزد باید سوابق حرفهای، برنامه و چشمانداز خود برای اداره سازمان ملل را ارائه کند و منابع مالی کارزار انتخاباتیاش را نیز اعلام کند. در مرحله بعد، نامزدها در نشستهای گفتوگومحور با حضور نمایندگان کشورهای عضو شرکت میکنند تا دیدگاهها و برنامههایشان را تشریح کنند.
پس از آن، شورای امنیت وارد بررسی نامزدها میشود. اعضای این شورا در نشستهای غیرعلنی و از طریق رأیگیریهای غیررسمی موسوم به «نظرسنجی مقدماتی» یا Straw Poll، میزان حمایت و مخالفت خود را با نامزدها مشخص میکنند. این رأیگیریها به شناسایی نامزدهای دارای شانس بیشتر و شکلگیری توافق میان اعضای شورا کمک میکند.
۹ رأی مثبت و بدون وتو؛ شرط اصلی عبور از شورای امنیت
شورای امنیت سازمان ملل ۱۵ عضو دارد که پنج کشور آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه اعضای دائم آن هستند و حق وتو دارند. برای آنکه یک نامزد بتواند توصیه رسمی شورا را به دست آورد، باید دستکم ۹ رأی مثبت از مجموع ۱۵ عضو کسب کند و هیچیک از پنج عضو دائم با انتخاب او مخالفت نکند.
به همین دلیل، حتی اگر یک نامزد از حمایت گسترده اعضای شورا برخوردار باشد، مخالفت یکی از قدرتهای دارای حق وتو میتواند مانع معرفی او شود. پس از توافق در شورای امنیت، نامزد به مجمع عمومی معرفی میشود و این مجمع در جلسهای غیرعلنی و با رأیگیری مخفی، درباره انتصاب او تصمیم میگیرد.
دبیرکل سازمان ملل هر چند سال یک بار انتخاب میشود؟
در منشور سازمان ملل، مدت مشخصی برای دوره دبیرکلی تعیین نشده است؛ با این حال، رویه معمول در دهههای اخیر انتخاب دبیرکل برای یک دوره پنجساله بوده است. بیشتر دبیرکلهای سازمان ملل نیز برای یک دوره دوم پنجساله انتخاب شدهاند.
دبیرکل فعلی، آنتونیو گوترش، از سال ۲۰۱۷ این مسئولیت را بر عهده دارد و دوره دوم او در پایان سال ۲۰۲۶ به پایان میرسد. بر اساس برنامه اعلامشده سازمان ملل، دبیرکل بعدی قرار است از اول ژانویه ۲۰۲۷ فعالیت خود را آغاز کند.
دبیرکل سازمان ملل چه اختیاراتی دارد؟
دبیرکل بالاترین مقام اداری سازمان ملل متحد و رئیس دبیرخانه این سازمان است. با این حال، نقش او صرفاً مدیریتی نیست و در بسیاری از مسائل بینالمللی، جایگاهی دیپلماتیک و سیاسی نیز دارد.
مهمترین وظایف و اختیارات دبیرکل عبارتاند از:
-
مدیریت سازمان ملل: نظارت بر فعالیتهای دبیرخانه، مدیریت کارکنان و پیگیری اجرای تصمیمات و برنامههای سازمان.
-
نمایندگی بینالمللی: حضور و سخنرانی در نشستهای مهم سازمان ملل و نمایندگی این نهاد در عرصه بینالمللی.
-
میانجیگری و دیپلماسی: کمک به حل اختلافات میان کشورها، تسهیل مذاکرات و تلاش برای کاهش تنشهای بینالمللی.
-
هشدار درباره تهدیدهای امنیتی: دبیرکل بر اساس ماده ۹۹ منشور سازمان ملل میتواند موضوعی را که به اعتقاد او صلح و امنیت بینالمللی را تهدید میکند، به شورای امنیت ارجاع دهد.
-
ارائه گزارش سالانه: گزارش عملکرد سازمان ملل به مجمع عمومی و تشریح مسائل و چالشهای پیش روی این نهاد.
یکی از مهمترین اختیارات دبیرکل، امکان جلب توجه شورای امنیت به بحرانهایی است که ممکن است صلح و امنیت جهانی را تهدید کنند. این اختیار در ماده ۹۹ منشور سازمان ملل تصریح شده است.

البته دبیرکل نمیتواند بهتنهایی برای کشورهای عضو تصمیم الزامآور بگیرد یا سیاستهای داخلی و خارجی آنها را تعیین کند. اختیارات اجرایی و سیاسی او در چارچوب منشور سازمان ملل و تصمیمات نهادهای این سازمان تعریف میشود.
چرا انتخابات دبیرکل سازمان ملل اهمیت دارد؟
دبیرکل سازمان ملل در جایگاهی قرار دارد که میتواند بر دستور کار دیپلماتیک جهان تأثیر بگذارد. موضعگیریهای او درباره جنگها، بحرانهای انسانی، تغییرات اقلیمی، حقوق بشر و اختلافات میان کشورها میتواند بر فضای مذاکرات بینالمللی اثرگذار باشد.
از سوی دیگر، دبیرکل در مدیریت دبیرخانه و تعیین اولویتهای اجرایی سازمان نیز نقش مهمی دارد. به همین دلیل، انتخاب این مقام فقط یک جابهجایی مدیریتی نیست؛ بلکه رقابتی سیاسی و دیپلماتیک است که قدرتهای بزرگ و سایر کشورهای عضو سازمان ملل در آن نقش دارند.
آخرین تحولات انتخابات دبیرکل سازمان ملل در سال ۲۰۲۶
رقابت برای انتخاب جانشین آنتونیو گوترش در سال ۲۰۲۶ وارد مراحل مهمی شده است. در هفتمین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت که در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شد، ربکا گرینسپن، نامزد کاستاریکا، با ۱۱ رأی تشویقی و چهار رأی مخالف در جایگاه نخست قرار گرفت. رافائل گروسی از آرژانتین با ۹ رأی تشویقی در جایگاه بعدی ایستاد و کارولین رودریگز-بیرکت از گویان نیز هشت رأی تشویقی کسب کرد.
با این حال، این نتایج مربوط به رأیگیری غیررسمی است و به معنای انتخاب قطعی هیچیک از نامزدها نیست. علاوه بر این، در این مرحله مشخص نشده بود که آرای مخالف گرینسپن از سوی کدام اعضای شورای امنیت صادر شدهاند؛ موضوعی که با توجه به حق وتوی پنج عضو دائم، اهمیت زیادی دارد.
یکی از نکات قابل توجه در رقابت سال ۲۰۲۶، احتمال انتخاب نخستین زن بهعنوان دبیرکل سازمان ملل است. در بیش از ۸۰ سال فعالیت این سازمان، تاکنون هیچ زنی به این سمت نرسیده است. قطعنامه مجمع عمومی نیز کشورهای عضو را تشویق کرده است که زنان را برای تصدی این مقام نامزد کنند؛ هرچند جنسیت نامزد، شرط رسمی انتخاب محسوب نمیشود.
در نهایت، سرنوشت رقابت به توافق اعضای شورای امنیت و سپس تصمیم مجمع عمومی بستگی دارد؛ فرایندی که نشان میدهد انتخاب دبیرکل سازمان ملل تا چه اندازه با موازنه قدرت و تعاملات دیپلماتیک میان کشورهای جهان گره خورده است.