تازه‌ترین نظرسنجی شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل، تصویری از تغییر موازنه رقابت‌های انتخاباتی و تشدید چالش‌های سیاسی بنیامین نتانیاهو ارائه می‌دهد. بر اساس این نظرسنجی، حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت با کسب ۲۳ کرسی در جایگاه نخست قرار می‌گیرد و حزب لیکود به رهبری نتانیاهو با ۲۰ کرسی در رتبه دوم می‌ایستد. فاصله سه‌کرسی میان دو حزب، در شرایطی که رقابت بر سر تشکیل دولت آینده جریان دارد، از اهمیت سیاسی برخوردار است و می‌تواند زنگ خطری برای نتانیاهو و حزب او تلقی شود.
بر پایه همین نظرسنجی، حزب «باهم» به رهبری نفتالی بنت ۱۳ کرسی به دست می‌آورد. اسرائیل خانه ما و دموکرات‌ها هر کدام ۹ کرسی دارند؛ فهرست مشترک عربی، شاس و قدرت یهود هر کدام ۸ کرسی کسب می‌کنند. یهودیت متحد توراتی ۷ کرسی، ائتلاف صهیونیسم دینی ۶ کرسی و فهرست عربی رعام ۵ کرسی به دست می‌آورند. فهرست هندل و زلیخا نیز با ۴ کرسی در این برآورد حضور دارد. این توزیع، از رقابتی چندقطبی حکایت دارد که در آن هیچ حزب منفردی به اکثریت ۶۱ کرسی موردنیاز برای تشکیل دولت دست نمی‌یابد.
اهمیت نظرسنجی فقط به برتری یاشار بر لیکود محدود نمی‌شود؛ ترکیب کرسی‌های بلوکی نیز برای آینده دولت تعیین‌کننده است. طبق گزارش منتشرشده درباره نظرسنجی شبکه ۱۲، احزاب مخالف نتانیاهو در مجموع ۶۷ کرسی و ائتلاف حاکم ۴۹ کرسی به دست می‌آورند؛ چهار کرسی دیگر به جریانی تعلق دارد که خارج از دو بلوک اصلی طبقه‌بندی شده است. در صورت تحقق چنین آرایشی در انتخابات، مخالفان نتانیاهو از نظر عددی در موقعیت متفاوتی قرار خواهند گرفت؛ بااین‌حال، ترکیب نهایی ائتلاف‌ها و مواضع احزاب پس از انتخابات همچنان نقشی تعیین‌کننده خواهد داشت.
مقایسه این نتایج با نظرسنجی شبکه ۱۴ نیز اختلاف میان برآوردهای رسانه‌ای را برجسته می‌کند. در نظرسنجی مورد اشاره شبکه ۱۴، لیکود ۲۹ کرسی و یاشار ۲۰ کرسی پیش‌بینی شده بود؛ اما شبکه ۱۲ با برآورد ۲۳ کرسی برای یاشار و ۲۰ کرسی برای لیکود، تصویری متفاوت ارائه می‌کند. این اختلاف نشان می‌دهد که نتایج نظرسنجی‌ها به زمان اجرا، جامعه آماری و روش سنجش وابسته‌اند و هیچ برآورد منفردی را نمی‌توان نتیجه قطعی انتخابات دانست.
نظرسنجی شبکه ۱۲، بنا بر گزارش منتشرشده، با مشارکت ۵۰۹ نفر از افراد ۱۸ سال به بالا انجام شده و حداکثر حاشیه خطای اعلام‌شده آن ۴٫۴ واحد درصد است. بنابراین، فاصله سه‌کرسی دو حزب باید در چارچوب محدودیت‌های آماری این سنجش ارزیابی شود. اهمیت سیاسی آن، بیش از هر چیز، در بازتاب وضعیت رقابت و میزان شکنندگی موقعیت انتخاباتی لیکود است.
در این میان، رقابت انتخاباتی در سایه پیامدهای سیاست‌های جنگ‌طلبانه نتانیاهو و حمله نظامی به ایران، ابعادی فراتر از رقابت حزبی یافته است. تبعات جنگ رمضان، از فشارهای اقتصادی و افزایش هزینه‌های زندگی تا تشدید نگرانی‌های امنیتی و گزارش‌های مربوط به مهاجرت معکوس، به چالش‌های سیاسی دولت اسرائیل افزوده است. هم‌زمان، حکم بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی علیه نتانیاهو در ارتباط با جنایات مربوط به جنگ غزه، در کنار افزایش انتقادها از عملکرد اسرائیل و گسترش فشارهای دیپلماتیک، هزینه‌های بین‌المللی سیاست‌های او را برجسته کرده است.
در چنین شرایطی، پیشتازی آیزنکوت در نظرسنجی شبکه ۱۲ را می‌توان زنگ خطری برای نتانیاهو و حزب لیکود دانست؛ در همین ارتباط منتقدان نتانیاهو نگران‌اند که تشدید تنش‌های خارجی بار دیگر به ابزاری برای تغییر دستور کار سیاسی و به حاشیه راندن مطالبات مربوط به پاسخ‌گویی تبدیل شود. آنچه روشن است، نتایج این نظرسنجی بار دیگر پرسش‌هایی جدی درباره آینده سیاسی نتانیاهو و میزان حمایت انتخاباتی از حزب او مطرح می‌کند.
با وجود این، پیشتازی در نظرسنجی لزوماً به معنای توانایی تشکیل دولت نیست. نتیجه نهایی به آرای روز انتخابات، عبور احزاب از آستانه انتخاباتی، میزان مشارکت و امکان دستیابی جریان‌های سیاسی به توافق ائتلافی بستگی دارد. ازاین‌رو، تداوم یا تغییر این روند در نظرسنجی‌های بعدی اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت. اگر فاصله یاشار و لیکود در سنجش‌های آینده نیز حفظ شود، فشار سیاسی بر نتانیاهو افزایش می‌یابد؛ اما میزان تأثیر آن بر ترکیب دولت آینده، تنها با روشن‌شدن آرایش نهایی کرسی‌های کنست مشخص خواهد شد.
