رونن برگمن پیش از پیوستن به نیویورک‌تایمز، با رسانه‌های اسرائیلی از جمله هاآرتص و یدیعوت آحارونوت همکاری داشته و در حوزه مسائل نظامی و اطلاعاتی فعالیت کرده است. گزارش منتشرشده درباره او، سابقه نظامی و دسترسی گسترده‌اش به منابع امنیتی اسرائیل را محور بررسی قرار داده و درباره میزان استقلال حرفه‌ای او پرسش‌هایی مطرح کرده است.
بر اساس این گزارش، برگمن در دوره خدمت خود در ارتش اسرائیل در بخش اطلاعاتی و تحقیقاتی پلیس نظامی فعالیت داشته است. در این گزارش به مطلبی از نیوزویک نیز اشاره شده که وظیفه او را مرتبط با شناسایی، جذب و مدیریت منابع انسانی و خبرچین‌ها معرفی می‌کند.
برگمن همچنین نویسنده آثاری درباره عملیات اطلاعاتی و ترورهای منتسب به موساد است؛ آثاری که با اتکا به مصاحبه‌ها و اطلاعات ارائه‌شده از سوی منابع امنیتی نوشته شده‌اند.
کتاب‌های برگمن و ارتباط با منابع امنیتی
از جمله آثار شناخته‌شده رونن برگمن می‌توان به کتاب «برخیز و اول تو بکش» اشاره کرد که به تاریخچه عملیات ترور هدفمند اسرائیل می‌پردازد. در گزارش منتشرشده ادعا شده است که او برای نگارش این کتاب با حدود هزار منبع امنیتی در ۲۰ کشور گفت‌وگو کرده است.
بر اساس توضیحات ناشر کتاب، منابع مورد استفاده برگمن شامل مقام‌های ارشد ارتش اسرائیل، موساد و شین‌بت بوده‌اند. گزارش مورد اشاره، دسترسی او به چنین منابعی را نشانه‌ای از ارتباط نزدیکش با ساختار امنیتی اسرائیل می‌داند؛ هرچند دسترسی یک روزنامه‌نگار به منابع رسمی و امنیتی، به‌تنهایی اثبات‌کننده وابستگی سازمانی او نیست.
همکاری با نیویورک‌تایمز و پوشش مسائل ایران
برگمن پس از پیوستن به نیویورک‌تایمز، در زمینه مسائل امنیتی و اطلاعاتی، از جمله موضوعات مرتبط با ایران، فعالیت کرده است. گزارش یادشده همچنین به همکاری او با فرناز فصیحی، دیگر روزنامه‌نگار این رسانه، اشاره می‌کند و مدعی است که برخی مطالب منتشرشده درباره ایران در چارچوب عملیات رسانه‌ای علیه تهران قرار می‌گیرند.
این گزارش با اشاره به پوشش تحولات ایران در سال ۱۳۹۸، عملکرد این دو روزنامه‌نگار را به انتشار اطلاعات گمراه‌کننده متهم می‌کند. با این حال، این ادعاها در متن گزارش به‌عنوان دیدگاه نویسندگان مطرح شده‌اند و برای ارزیابی مستقل آن‌ها باید مستندات هر مورد و پاسخ طرف‌های مورد اتهام نیز بررسی شود.
پرسش درباره استقلال روزنامه‌نگاری امنیتی
سابقه فعالیت در نهادهای نظامی، ارتباط با منابع اطلاعاتی و نگارش کتاب درباره عملیات محرمانه، از جمله موضوعاتی است که در ارزیابی فعالیت حرفه‌ای برگمن مورد توجه قرار گرفته است. در مقابل، دسترسی به منابع امنیتی یکی از ویژگی‌های رایج روزنامه‌نگاری تحقیقی در حوزه امنیت ملی نیز محسوب می‌شود و به‌تنهایی نمی‌تواند وابستگی سازمانی یک خبرنگار را ثابت کند.
در نهایت، گزارش منتشرشده با طرح پرسش‌هایی درباره ارتباطات حرفه‌ای و منابع اطلاعاتی رونن برگمن، عملکرد او در پوشش مسائل ایران را زیر سؤال می‌برد؛ ادعاهایی که برای رسیدن به نتیجه قطعی درباره وابستگی سازمانی او، نیازمند شواهد مستقل و قابل راستی‌آزمایی هستند.
