ناحوم برنیاع در مقاله‌ای با عنوان «نتانیاهو؛ از پیروزی مطلق تا تسلیم نمی‌شویم؛ همه راه‌ها به پرتگاه ختم می‌شوند»، روند تصمیم‌گیری بنیامین نتانیاهو در مذاکرات آتش‌بس و تبادل اسرا را بررسی کرده است.
به نوشته این تحلیلگر، ژوئیه ۲۰۲۴ یکی از مقاطع سرنوشت‌ساز جنگ غزه بود؛ زمانی که توافقی برای توقف درگیری‌ها مطرح شده بود و به باور او، شرایط برای نهایی شدن آن فراهم به نظر می‌رسید. برنیاع نوشته است که نتانیاهو و یحیی السنوار، رهبر وقت حماس، تحت تأثیر فشارهای مختلف با این توافق موافقت کرده بودند.
او همچنین به تلاش خانواده‌های اسرای اسرائیلی برای تسهیل دستیابی به توافق اشاره کرده و نوشته است که این خانواده‌ها در آن مقطع با کریم خان، دادستان وقت دیوان کیفری بین‌المللی، تماس گرفتند تا برای لغو قرارهای بازداشت صادرشده علیه نتانیاهو و یوآو گالانت اقدام شود.
اختلاف بر سر توافق و نقش متحدان نتانیاهو
برنیاع معتقد است مانع اصلی در مسیر توافق، شیوه برخورد نتانیاهو با اختلاف‌ها و مشکلات مذاکرات بود. به نوشته او، رؤسای نهادهای اطلاعاتی و اعضای تیم مذاکره‌کننده اسرائیل تلاش می‌کردند برای موانع موجود راه‌حل پیدا کنند، اما نتانیاهو از این اختلاف‌ها به‌عنوان دلیلی برای به تعویق انداختن توافق استفاده می‌کرد.
این روزنامه‌نگار همچنین به نقش بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، و ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی وقت، در تحولات سیاسی پیرامون مذاکرات اشاره کرده است. به روایت او، در جریان مذاکرات، اطلاعات به‌صورت محرمانه در اختیار اسموتریچ قرار می‌گرفت و او با موضع‌گیری علنی یا تهدید به خروج از ائتلاف، با توافق مخالفت می‌کرد. بن‌گویر نیز موضع مشابهی داشت.
برنیاع در ادامه مدعی شده است که تهدیدهای این دو وزیر برای خروج از ائتلاف، بیش از آنکه نشانه اختلافی جدی با نتانیاهو باشد، بخشی از یک نمایش سیاسی بوده است. از نگاه او، نتانیاهو نه‌تنها مانع این موضع‌گیری‌ها نمی‌شد، بلکه آنها را به ادامه چنین رویکردی تشویق می‌کرد.
چرا نتانیاهو با پایان جنگ مخالفت می‌کرد؟
این تحلیلگر با اشاره به گذشت حدود ۹ ماه از آغاز جنگ غزه در مقطع مورد بحث، نوشته است که پذیرش توافقی که به پایان جنگ منجر می‌شد، می‌توانست نتانیاهو را در برابر پرسش افکار عمومی درباره تحقق وعده «پیروزی مطلق» قرار دهد.
به باور برنیاع، ادامه جنگ در شرایطی دنبال شد که اهداف اعلام‌شده آن محقق نشده بود و جایگاه بین‌المللی اسرائیل نیز با آسیب روبه‌رو شده بود. او این وضعیت را نتیجه مسیری می‌داند که در آن، دستیابی به توافق و پایان دادن به درگیری‌ها بارها به تعویق افتاد.
این ارزیابی، دیدگاه نویسنده درباره انگیزه‌های سیاسی نتانیاهو است و بر تفسیر او از روند مذاکرات و اختلاف‌های داخلی کابینه استوار است.
تغییر شعار لیکود از «پیروزی مطلق» تا «تسلیم نمی‌شویم»
برنیاع در بخش پایانی مقاله خود به شعار انتخاباتی حزب لیکود، به رهبری نتانیاهو، با عنوان «تسلیم نمی‌شویم» پرداخته است؛ شعاری که با تصویری تولیدشده به کمک هوش مصنوعی از نخست‌وزیر اسرائیل همراه شده است.
او با مقایسه این شعار با وعده «پیروزی مطلق» در سال ۲۰۲۴، معتقد است مسیر سیاسی نتانیاهو به نتیجه‌ای متفاوت از اهداف اعلام‌شده در آغاز جنگ منتهی شده است.
این روزنامه‌نگار در جمع‌بندی خود نوشته است که نتانیاهو وعده وارد کردن ضربه نهایی را داده بود، اما در نهایت به نتیجه‌ای در حد تساوی رسید و اسرائیل را نیز در این مسیر با پیامدهای گسترده سیاسی و بین‌المللی مواجه کرد.
