برادران «هفت کچلون» هشت نفر بودند؛ عباس کچلا، محمد کچلا، غلامعلی کچلا، صفر کچلا، شعبان کچلا، احمد کچلا، محمود کچلا و امیر کچلا. این برادران ساکن محله مولوی، در نوجوانی و جوانی با سری تاس و کچل و موهای تراشیده در بیشتر معرکه‌های محله به چشم می‌خوردند و اگرچه در سن بالاتر همگی موهای پرپشتی داشتند اما به «هفت کچلون» شهرت پیدا کردند. یکی از دلایلی که این هشت برادر به هفت کچلون معروف شدند این بود که برادر بزرگ‌تر خیلی در معرکه‌گیری‌ها همراه بقیه برادرها به چشم نمی‌خورد. برادران هفت کچلون از جاهلان و لوطی‌های طهران قدیم بودند و کارشان رستوران‌داری بود. رستوران‌شان را هم برادران عباسی نامیدند، اما باز عامه از لفظ هفت کچلون برای نام رستوران استفاده می‌کردند که همچنان فعال است و از آن به عنوان یکی از رستوران‌های تاریخی و از گذشته پابرجا مانده تاریخ یاد می‌شود و یاد و نام برادران عباسی از دست به‌خیری و جوانمردی در محله مولوی زبانزد مردم است.
