سرخپوشان تبریزی پس از جدایی دراگان اسکوچیچ در اواخر فصل گذشته، هدایت تیم را به محمد ربیعی سپردند؛ مربی ۴۴ سالهای که حالا تقریبا باید در نخستین تجربه حضور روی نیمکت یکی از پرهوادارترین تیمهای فوتبال ایران، از عنوان قهرمانی تراکتور دفاع کند. ماموریتی که شاید دشوارترین چالش دوران مربیگری او باشد.
نخستین خبر مهم از نیمکت تراکتور در آماده سازیهای پیش فصل، ماندگار شدن محمد ربیعی است تا پروژهای جدید را در این تیم آغاز کند و این بار، داستان نخستین تجربه مربی گری در یک تیم بزرگ را شخصا بنویسد. در سطح مدیریتی نیز باشگاه پس از ماهها اداره شدن با سرپرست، سرانجام حجت کریمی را به عنوان مدیرعامل معرفی کرد و خداداد عزیزی نیز به عنوان سرپرست تیم فعالیت خود را ادامه میدهد.
در بخش نقل و انتقالات، تراکتور تاکنون ۶ بازیکن جدید به خدمت گرفته است؛ محمد دانشگر، هادی حبیبینژاد، پارسا جعفری، کرار نماری، شهریار مغانلو و میلاد زکیپور. در مقابل نیز فهرست خروجیهای قطعی این تیم شامل رگی لوشکیا، دوماگوی دروژدک، الکساندار سدلار، مهرداد محمدی، مارکو یوهانسون، امیررضا جدی، سعید کریمآذر و میلاد کر است.
ربیعی؛ نخستین فرصت برای ساختن تیم خودش
این روزها هواداران تراکتور، انتقاداتی به ماندگار شدن ربیعی در تیم دارند. او را در قدوقواره تراکتور نمیبینند و خواستار آمدن مربی خارجی باکیفیت هستند چرا که این تیم امسال نیز باید در لیگ نخبگان آسیا رقابت کند. با وجود انتقادهایی که این روزها متوجه محمد ربیعی است، نباید فراموش کرد که او در هفتههای پایانی فصل گذشته هدایت تراکتور را بر عهده گرفت؛ زمانی که تیم با نظر و سلیقه کادر فنی پیشین بسته شده بود و فرصت چندانی برای ایجاد تغییرات تاکتیکی و پیادهسازی کامل تفکرات خود نداشت.
ربیعی در آن مقطع، آمار چندان خیرهکنندهای را برای تراکتور رقم نزد اما نمیتوان آن را معیار دقیقی برای قضاوت درباره تواناییهای فنی او دانست، چرا که نه فرصت کافی برای تمرینات پیشفصل داشت و نه ترکیب تیم بر اساس نیازهای تاکتیکی او شکل گرفته بود.
اکنون اما شرایط متفاوت است. نقلوانتقالات تابستانی، اردوی آمادهسازی، جذب بازیکنان مدنظر کادر فنی و فرصت چند هفتهای تمرین، نخستین امکان واقعی را در اختیار ربیعی قرار داده تا تیمی مطابق با تفکرات خود بسازد. جذب بازیکنانی مانند محمد دانشگر و میلاد زکیپور برای تقویت ساختار دفاعی، حضور شهریار مغانلو در خط حمله و اضافه شدن هادی حبیبینژاد به عنوان یک وینگر جوان، نشان میدهد سرمربی تراکتور در این پنجره نقل و انتقالاتی نقش پررنگتری در انتخاب نفرات داشته است.
به همین دلیل، بسیاری معتقدند قضاوت درباره عملکرد ربیعی باید پس از آغاز رقابتهای رسمی و زمانی انجام شود که تیم با ترکیب مورد نظر او به میدان میرود؛ هرچند در فوتبال پرهوادار تبریز، زمان برای اثبات تواناییها معمولا بسیار کوتاهتر است و نتایج هفتههای ابتدایی میتواند مسیر ادامه فصل را تا حد زیادی مشخص کند.
تقویت از قلب دفاع آغاز شد
نگاهی به فهرست خریدهای تراکتور نشان میدهد کادر فنی جدید، بیشترین تمرکز را روی افزایش استحکام ساختار دفاعی داشته است. جذب محمد دانشگر و میلاد زکیپور؛ ۲ بازیکنی که سابقه حضور در سپاهان و تیم ملی را دارند، نشان میدهد ربیعی قصد دارد از همان ابتدا خط دفاعی مطمئنتری نسبت به فصل گذشته بسازد.
دانشگر با تجربه بازیهای ملی و حضور در رقابتهای آسیایی، میتواند رهبر خط دفاع باشد و زکیپور نیز علاوه بر تواناییهای دفاعی، در حملات از جناح چپ نقش موثری ایفا میکند. حضور ۲ بازیکن باتجربه از یک تیم مدعی مانند سپاهان، پیام روشنی درباره اولویتهای فنی تراکتور در فصل جدید دارد.
ملیپوشان؛ افزایش تجربه در ترکیب
از میان خریدهای جدید، محمد دانشگر و شهریار مغانلو سابقه حضور در تیم ملی را دارند. جذب این ۲ بازیکن، علاوه بر افزایش کیفیت فنی، تجربه حضور در مسابقات بزرگ را نیز به ترکیب تراکتور اضافه میکند.
شهریار مغانلو در خط حمله میتواند بخشی از بار گلزنی تیم را بر دوش بکشد و در کنار سایر مهرههای هجومی، تنوع تاکتیکی بیشتری در اختیار سرمربی قرار دهد.
تراکتور در جمع خود، چهرههای ملی پوشی چون علیرضا بیرانوند، دروازه بان شماره یک، شجاع خلیل زاده در خط دفاع و امیرحسین حسین زاده در نوک حمله را نیز دارد که کیفیت تیم را بالا میبرد.
نگاهی به آینده با جذب یک وینگر جوان
جذب هادی حبیبینژاد را نیز میتوان از سرمایههای تیم دانست. این هافبک هجومی، یکی از بازیکنانی است که میتواند با سرعت و تواناییهای فردی خود، گزینهای متفاوت برای خط حمله تراکتور باشد؛ البته میزان موفقیت او به فرصتهایی بستگی دارد که در ترکیب اصلی به دست خواهد آورد.
یکی از سرمایه گذاریهای تراکتور برای آینده، جذب کرار نماری، وینگر جوان اهل سوسنگرد است که در آکادمی فولاد پرورش یافته و در روزهای رو به اوج این بازیکن، تراکتور مشتری آن شده است. به نظر میرسید که اگر بتواند از فرصت حضور در کنار ملی پوشها استفاده کند و قابلیتهای خود را نشان بدهد، میتواند مسیر حرفهای خود را رویایی کند.
پارسا جعفری؛ رقابت سخت برای شماره یک
یکی دیگر از خریدهای تراکتور، پارسا جعفری است؛ دروازهبانی که با هدف افزایش رقابت درون تیمی به جمع سرخپوشان اضافه شده است. با توجه به فشردگی مسابقات لیگ و رقابتهای آسیایی، داشتن ۲ دروازهبان آماده میتواند یکی از نقاط قوت تراکتور در فصل پیش رو باشد. جعفری علاوه بر ایجاد رقابت در این پست، میتواند در صورت نیاز، بدون افت محسوس کیفیت، جایگزین مناسبی در چارچوب دروازه باشد.
جای خالی بازیکنان بومی
یکی از نکات قابل تامل در نقل و انتقالات امسال تراکتور، نبود بازیکن بومی در میان خریدهای جدید است. در حالی که فوتبال آذربایجان شرقی همواره استعدادهای قابل توجهی را معرفی کرده، سیاست نقل و انتقالاتی باشگاه در این پنجره بیشتر بر جذب بازیکنان باتجربه و آماده از سایر استانها متمرکز بوده است.
این موضوع احتمالا همچنان یکی از محورهای نقد و مطالبه هواداران خواهد بود؛ هوادارانی که سالها بر استفاده بیشتر از ظرفیت فوتبال استان تاکید دارند البته رسیدن به این نتیجه مطلوب و قهرمانی در لیگ برتر و موفقیت در لیگ نخبگان آسیا، بیشتر مدنظر است.
خروج بازیکنان خارجی؛ تغییر چهره تیم
در فهرست خروجیهای تراکتور، نام چند بازیکن خارجی از جمله دوماگوی دروژدک، الکساندار سدلار، مارکو یوهانسون و رگی لوشکیا دیده میشود؛ اتفاقی که نشان میدهد ترکیب خارجیهای تیم نیز دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است.
شرایط احتمالی جنگی حاکم بر کشور، یکی از دلایل مهمی است که امسال بر بدنه فوتبال کشور ضربه زد و باعث شد لیگ برتر، بخش قابل توجهی از سرمربیان و بازیکنان خارجیاش را از دست بدهد.
همچنین جدایی مهرداد محمدی، سعید کریمآذر، امیررضا جدی و میلاد کر، بخشی از تغییرات گسترده ترکیب این تیم را تشکیل میدهد.
آغاز کار از تهران؛ ادامه در تبریز
تراکتور مدتی قبل، تمرینات پیشفصل خود را ابتدا در تهران آغاز کرد و اکنون روند آمادهسازی را در تبریز ادامه میدهد. این اردوها نخستین فرصت محمد ربیعی برای پیادهسازی تفکرات فنی خود و هماهنگ کردن چهرههای جدید با بدنه اصلی تیم محسوب میشود.
هرچند نتایج تراکتور در بازیهای تدارکاتی چندان به مذاق طرفداران خوش نیامده است.۲ برد، یک تساوی، یک باخت، پنج گل زده و در تمامی بازیها نیز گل دریافت کرده و چهار گل خورده است. البته هنوز نمیتوان با نتایج بازیهای تدارکاتی چیزی را پیش بینی کرد.
هفتههای آغازین لیگ، چالش بزرگ تراکتور
برنامه مسابقات، چندان به سود سرمربی جدید تراکتور نیست. سرخپوشان لیگ را با دیدار برابر پیکان آغاز میکنند؛ مسابقهای که از نگاه بسیاری، بهترین فرصت برای شروعی امیدوارکننده و کسب سه امتیاز است. اما پس از آن، شاگردان محمد ربیعی باید در 2 آزمون دشوار و سرنوشتساز برابر پرسپولیس و سپاهان به میدان بروند؛ 2 تیمی که همواره از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب میشوند.
این سه هفته ابتدایی میتواند نقش مهمی در شکلگیری فضای روانی پیرامون تراکتور داشته باشد چرا که کسب نتایج مطلوب، فرصت بیشتری برای پیادهسازی تفکرات ربیعی فراهم میکند و در مقابل، لغزش برابر مدعیان میتواند فشار انتقادها بر کادر فنی را از همان ابتدای فصل افزایش دهد.
تراکتور؛ میان تجربه و تغییر
برآیند نقل و انتقالات تراکتور نشان میدهد مدیران و کادر فنی جدید، به جای یک خانهتکانی کامل، مسیر بازسازی هدفمند را انتخاب کردهاند. تقویت دفاع، اضافه کردن ۲ ملیپوش، جذب یک مهاجم باتجربه و استفاده از یک وینگر جوان، در کنار تغییرات مدیریتی، همگی نشان از آغاز دورهای تازه در این باشگاه دارد.
اکنون مهمترین پرسش پیش روی این تیم، کیفیت خریدها نیست، بلکه میزان موفقیت محمد ربیعی در تبدیل مجموعهای از بازیکنان جدید و قدیمی به تیمی هماهنگ است. پاسخ این پرسش احتمالا در همان هفتههای ابتدایی لیگ و تقابل با مدعیان مشخص خواهد شد؛ جایی که سرمربی جدید باید ثابت کند میتواند از سایه سنگین قهرمانی فصل گذشته عبور کند و مسیر تازهای برای سرخپوشان تبریزی ترسیم کند.
