مراسم یادبود شهید علی لاریجانی امروز در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران با حضور خانواده شهید لاریجانی، شهید بهشتی، شهید مطهری، وزیر علوم، رئیس دانشگاه تهران و جمعی از اساتید دانشگاهی و دانشجویان این دانشگاه برگزار شد.
حجت‌الاسلام محمدرضا لاریجانی فرزند شهید علی لاریجانی به ایراد سخنرانی پرداخت و ابعاد شخصیتی و اخلاقی این شهید والامقام و همچنین نقش بی‌بدیل همسر ایشان در طول سالیان مجاهدت را تشریح کرد.
وی در ابتدا در خصوص برادر شهید خود شهید مرتضی لاریجانی گفت: اولا تشکر می‌کنم از مسئولان محترم دانشکده و دوستانی که تدارک این برنامه را دیدند و همچنین فرا رسیدن ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها را تسلیت عرض می‌کنم. فرصت کوتاهی است تا وظیفه خود بدانم یادی کنم از برادر بزرگوارمان؛ در دورانی که با ایشان گذراندم، از دوران کودکی، رشد و تربیت و طوفان‌هایی که شاهد بودیم.
دل کندن از تعلقات دنیوی و انتخاب آگاهانه مسیر جهاد
فرزند شهید لاریجانی خاطرنشان کرد: برادرم به خاطر ویژگی‌های اخلاقی و همتی که داشتند، بسیار زود در کار خود به نقطه‌ای رسیدند که شاید اوج دلبستگی یک جوان به دنیاست. تلاش کرد، زحمت کشید و در سنین جوانی به موفقیت‌های بزرگ اجتماعی دست یافت. اما دقیقا در همین سنین، انسان به یکباره مواجه می‌شود با انتخابی بزرگ؛ قاعدتا بر اساس عرف و انتظار معمول، انسان باید در این مسیر پشتکار به خرج دهد تا در دنیا پیشرفت کند، اما این‌ها حرف نیست، تجربه زیستی است. او به همه شیرینی کار، مهارت، زندگی و خانواده‌اش پشت پا زد و این مسیر را آگاهانه برای دفاع از اسلام انتخاب کرد. ما زندگی ایشان را در مراحل مختلف دیدیم و ثمره آن را هم شاهد بودیم؛ «غلام همت آنم که زیر چرخ کبود، ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است». حیفم آمد که در این جلسه محترم یادی از ایشان نشود.
روایت نقش بی‌بدلیل و فداکاری‌های همسر شهید لاریجانی
حجت الاسلام محمدرضا لاریجانی یادآور شد: یک نکته دیگر را نیز عرض کنم و سخنم را به پایان ببرم؛ همان‌طور که پرداختن به نقش شهید لاریجانی بسیار مفید و لازم است، من وظیفه خودم می‌دانم به نقش همسر ایشان نیز بپردازم. ما از ایام کودکی، وقتی که آقای دکتر در ذهن ما یک انسان بسیار بزرگ و متمایز بود، می‌فهمیدیم که با شخصیتی ممتاز و متفاوت مواجهیم؛ و این انگاره ذهنی ایجاد نشده بود جز به خاطر نوع تعاملاتی که والده در زندگی از خود نشان می‌دادند.
وی افزود: ما از همان کودکی می‌دیدیم که ایشان خیلی فراتر از نقش همسری در زندگی نقش‌آفرینی می‌کنند. بسیاری از مسئولیت‌هایی که عرفا بر دوش مرد خانواده است، ایشان بر دوش می‌کشیدند؛ نه به گونه‌ای که بعداً بخواهند به کسی یادآوری کنند یا به رخ بکشند، بلکه انگار وظیفه خود می‌دانستند که این مسئولیت‌ها را بسیار بیشتر از حد متعارف و عرفی انجام دهند.
فرزند شهید لاریجانی گفت: همین نوع مواجهه ایشان با زندگی و سبک عمل ایشان، به ما نشان می‌داد که با شخصیتی متفاوت روبه‌رو هستیم. گاهی سوال می‌شد که ایشان چه چیزی در همسرش دیده که حاضر است این‌گونه فداکاری کند؟ من نمی‌خواهم همه موارد را اینجا عرض کنم؛ موارد متعددی در زندگی پیش می‌آمد و به هر حال زندگی فراز و فرود دارد. ایشان همیشه به بچه‌ها می‌گفتند: بچه‌ها ما خودمان مسائل را با هم حل می‌کنیم؛ کسی به بابا چیزی نگوید، بابا کار مهمی دارد انجام می‌دهد، بگذارید ذهنش بر روی آن کار متمرکز بماند.
وی تصریح کرد: ما تا آخرین لحظات این فداکاری‌ها را دیدیم. وقتی یک مرد به چنین جایگاهی می‌رسد، نقش آن یار وفادار را در زندگی نباید غفلت کرد و ما واقعاً شاهد این مسئله بوده‌ایم و راوی آن هستیم.
