اختلال در مسیرهای کلیدی دریایی خاورمیانه، الگوی سوخت‌گیری کشتی‌ها در جهان را تغییر داده است. همزمان با جنگ آمریکا علیه ایران و محدودیت‌های ایجادشده در اطراف تنگه هرمز و دریای سرخ، کاهش صادرات نفت کوره از منطقه، عرضه سوخت دریایی را محدود کرده و قیمت‌ها را در سطح بالایی نگه داشته است.
این شرایط، صاحبان کشتی‌ها را ناچار کرده است مسیر سفرهای خود را تغییر دهند، در بنادر کمترآشنا به دنبال سوخت باشند و برای ادامه حرکت کشتی‌ها هزینه بیشتری بپردازند. تغییر مسیر به اطراف قاره آفریقا و دوری از مناطق پرتنش، باعث شده است برخی کشتی‌ها نتوانند در توقفگاه‌های همیشگی خود سوخت‌گیری کنند.
بنادر جدید در کانون سوخت‌رسانی دریایی
سنگاپور همچنان یکی از قطب‌های اصلی سوخت‌رسانی به کشتی‌هاست، اما تقاضا برای سوخت دریایی در مناطقی مانند موریس، آفریقای جنوبی، غرب آفریقا، برزیل، سریلانکا و پاکستان نیز افزایش یافته است. این مناطق به‌تدریج اهمیت بیشتری در تأمین سوخت کشتی‌هایی پیدا می‌کنند که به دنبال جایگزینی برای مسیرها و توقفگاه‌های سنتی هستند.
با این حال، افزایش قیمت تنها چالش پیش روی مالکان کشتی نیست. کیفیت نامتوازن سوخت برخی تأمین‌کنندگان کوچک‌تر و نامشخص بودن میزان دسترسی به سوخت، فرایند سوخت‌گیری را با ریسک بیشتری همراه کرده است. در چنین شرایطی، صاحبان کشتی‌ها سوخت موردنیاز را زودتر رزرو می‌کنند، در هر توقفگاه مقادیر کمتری می‌خرند و وضعیت منابع تأمین را با دقت بیشتری زیر نظر می‌گیرند تا گرفتار قیمت‌های بالا یا بنادر غیرقابل‌اعتماد نشوند.
توافق درباره تنگه هرمز همچنان به مذاکرات وابسته است
بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان که به پاکستان سفر کرده است، روز چهارشنبه اعلام کرد نهایی شدن توافق با ایران درباره تنگه هرمز به نتایج مذاکرات میان آمریکا و ایران بستگی دارد.
در همین حال، امیر دریادار حبیب‌الله سیاری، رئیس ستاد و معاون هماهنگ‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران، روز پنجشنبه درباره وضعیت این آبراه گفت تنگه هرمز بسته است و افزایش قیمت بنزین در آمریکا را نشانه‌ای از تأثیر محدودیت عبور نفت از این مسیر دانست.
اختلال در تنگه هرمز، به‌عنوان یکی از مسیرهای مهم انتقال انرژی در جهان، علاوه بر بازار نفت، زنجیره تأمین سوخت دریایی و هزینه‌های حمل‌ونقل بین‌المللی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
