اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه به بحران کشیده شد؛ نزدیک به ۸ هزار نفر بازداشت شدند

گزارش‌های رسمی فرانسه از بازداشت ۷۹۵۰ نفر در جریان اعتراضات دانش‌آموزی و دانشجویی، مجروح شدن صدها معترض و نیروی امنیتی و گسترش اختلال در مدارس و دانشگاه‌های این کشور حکایت دارد.

صفحه سیاست را در گوگل دنبال کنید
اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه به بحران کشیده شد؛ نزدیک به ۸ هزار نفر بازداشت شدند
صفحه سیاست-
 

در پی تداوم موج اعتصابات و اعتراضات گسترده دانش‌آموزی و دانشجویی در فرانسه که سیستم آموزشی این کشور را فلج کرده است، گزارش‌های رسمی از بازداشت نزدیک به ۸ هزار نفر و مجروح شدن صدها تن از معترضان و نیروهای امنیتی حکایت دارد.

آمار تکان‌دهنده سرکوب و بازداشت‌ها

بر اساس تازه ترین گزارش آماری دستگاه قضایی فرانسه که روز چهارشنبه از سوی وزارت دادگستری این کشور منتشر شد، از زمان آغاز جنبش اعتراضی دانش‌آموزی، نزدیک به ۸۰۰۰ نفر (۷۹۵۰ نفر) تحت‌نظر پلیس قرار گرفته و ۲۶ نفر نیز روانه بازداشت موقت قضایی شده‌اند.

به تفکیک جزئیات، یک هزار و ۱۷۷ فرد بزرگسال و ۶ هزار و ۷۷۳ نوجوان (زیر سن قانونی) مشمول بازداشت تحت‌نظر شده‌اند؛ رقمی که به ۲ هزار و ۷۳۵ مورد پیگرد قانونی، ۲ هزار و ۲۲۵ مورد اقدام جایگزین تعقیب قضایی و یک هزار و ۲۶۳ مورد مختومه شدن پرونده بدون پیگرد انجامیده است.

این در حالی است که خشونت مفرط پلیس ضدشورش و به‌کارگیری روش‌های قهریه، موجی از نگرانی‌های داخلی و بین‌المللی را برانگیخته است. تاکنون ۳۶ پرونده رسمی توسط بازرسی کل پلیس ملی (IGPN) موسوم به «پلیسِ پلیس» تشکیل شده که چهار مورد آن مربوط به جراحات شدید منجر به نقص عضو دائمی است؛ از جمله پرونده تکان‌دهنده قطع دست یک دانش‌آموز ۱۵ ساله در شهر لانس و پرونده یک مأمور پلیس در بلفور (Belfort) شهری در شرق فرانسه، که به اتهام «تلاش برای قتل» تحت پیگرد قرار دارد.

به اذعان وزارت کشور فرانسه، از آغاز این اعتراضات نزدیک به ۹۰۰ نیروی پلیس و ژاندارم و همچنین بیش از ۲۰۰ دانش‌آموز و ۱۴۷ تن از کارکنان آموزشی مجروح شده‌اند.

ریشه‌های بحران: از فرسودگی مدارس تا مطالبات معیشتی

بر اساس داده‌های پلتفرم رسمی آگورا ( Agora)، نزدیک به ۸۰ درصد مطالبات دانش‌آموزان مربوط به نابسامانی برنامه‌های درسی و اوقات تحصیلی است. ۵۱.۵ درصد اعتراضات به فرسودگی و وضعیت وخیم زیرساخت‌های ساختمانی مدارس و ۲۸.۴ درصد به بحران کمبود و جایگزینی معلمان اختصاص دارد. دولت فرانسه تاکنون تنها به وعده به‌کارگیری سه هزار معلم جایگزین (که تاکنون ۲,۰۰۰ تن از آن‌ها مستقر شده‌اند) بسنده کرده؛ بسته‌ای که از سوی نمایندگان دانش‌آموزان تنها «خرده‌نان» و اقدامی ناکافی لقب گرفته است.

در سطح آموزش عالی نیز بحران عمیق است؛ به‌طوری که ۳۲ تا ۳۵ درصد از مؤسسات آموزش عالی کشور دچار اختلال شده و برخی مراکز مانند دانشگاه لیون ۲ به دلایل امنیتی برای کل هفته تعطیل اعلام شده‌اند.

تجمع وکلا در حمایت از دانش‌آموزان

وکلای دادگستری برای حمایت از دانش‌آموزان در برابر دبیرستان پل‌الوار تجمع کردند. همچنین حدود بیست وکیل دادگستری برای محافظت از دانش‌آموزان در برابر پلیس و «جلوگیری از وقوع فاجعه» در برابر دبیرستان پل‌الوار حضور یافتند. رومن رویز، وکیل کانون وکلای پاریس و یکی از بنیان‌گذاران مجموعه «خشم سیاه» (Colère noire)، در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانس‌پرس (AFP) اظهار داشت: ما دیگر خسته شده‌ایم از اینکه ضامن حقوق بشری بازداشتگاه‌ها باشیم» و «می‌خواهیم از چارچوب وظایف و مأموریت‌های معمول خود فراتر برویم».

وکلا همچنین توقیف پلاکاردها و تلاش‌های حکومت برای جلوگیری از شکل‌گیری این جنبش را محکوم کردند. پریسکا آنسیون، وکیل کانون وکلای سنت‌دنی و عضو «مجموعه اقدام قضایی» (CAJ) در این باره گفت: پلاکاردهایی که ممنوع می‌شوند که از پلیس انتقاد می‌کنند.

السا مارسل، وکیل دادگستری و عضو شورای شهر سنت‌دنی از جریان RP هم گفت: ما وکلای متعلق به «گروه حقوقی CAJ» و مجموعه «خشم سیاه» هستیم. ما به اینجا در دبیرستان پل‌الوار آمده‌ایم تا از دانش‌آموزان حمایت کنیم. از دو هفته پیش، هم‌زمان با سرکوب بی‌سابقه دولت که به بیش از هفت هزار بازداشت انجامیده است، ما در کلانتری‌ها و دادگاه‌ها حضور یافته و مداخله می‌کنیم. باید در کنار دختران و پسران دانش‌آموز بسیج شد و به میدان آمد!

اخبار مرتبط
  • افزایش هزینه استقراض دولت فرانسه و نگرانی‌ها درباره رشد بدهی عمومی، مقام‌های اقتصادی این کشور و اتحادیه اروپا را نگران کرده است. بر اساس پیش‌بینی دولت فرانسه، نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی ممکن است در سال ۲۰۲۷ به ۱۲۱.۷ درصد برسد؛ در حالی که اختلافات سیاسی و نبود اکثریت پارلمانی، تصویب بودجه و کاهش کسری را دشوار کرده است.

  • اعتراضات فرانسه بار دیگر به دستاویزی برای جدال سیاسی در ایران تبدیل شده است؛ از یک سو، جریان‌های تندرو داخلی با استناد به برخورد پلیس فرانسه با معترضان، بر ضرورت برخورد حاکمیت با اعتراضات تأکید می‌کنند و از سوی دیگر، پادشاهی‌خواهان و بخشی از اپوزیسیون، همین تصاویر را برای مقایسه جمهوری اسلامی با دولت‌های اروپایی به کار می‌گیرند. اما آیا می‌توان تجربه تاریخی، ساختار سیاسی و فرهنگ اعتراضی فرانسه را با شرایط ایران یکسان دانست؟ شهریار ایرانی در این یادداشت، با نگاهی به تاریخ جمهوری در فرانسه و تجربه حکمرانی در دو کشور، به بررسی تفاوت اعتراض، شیوه مواجهه با معترضان و بهره‌برداری سیاسی از این رخدادها می‌پردازد.

  • همزمان با روایت دانش آموزان از برخورد خشونت آمیز پلیس فرانسه، احتمال آغاز دور تازه اعتراضات دانش آموزی به وضعیت نامناسب کلاس‌های درس، مقام های این کشور را نسبت به بروز خشونت‌های بیشتر نگران کرده است.

ارسال نظر