ترامپ روز دوشنبه در پیامی در شبکه اجتماعی تروث سوشال، از توافق خود با رئیسجمهور روسیه بر سر عرضه گازوئیل دفاع کرد و گفت تصمیم درستی برای مردم آمریکا گرفته است.
او با اشاره به پرداختهای انرژی اتحادیه اروپا به روسیه مدعی شد کشورهای اروپایی ۲۵۰ میلیارد دلار بابت انرژی به مسکو پرداخت کردهاند و رسانهها به این موضوع توجه کافی ندارند.
رئیسجمهور آمریکا روز جمعه نیز از توافق با پوتین برای افزایش عرضه گازوئیل خبر داده بود؛ توافقی که به گفته او شامل تحویل بیش از ۳۰۰ هزار تن در مرحله نخست، ۵۰۰ هزار تن دیگر در ماه نوامبر و یک میلیون تن پس از آن میشود. ترامپ همچنین مدعی شد روسیه میتواند در ادامه سه میلیون تن دیگر گازوئیل عرضه کند.
ادعای ترامپ درباره کاهش قیمت سوخت
ترامپ با اشاره به وضعیت بازار انرژی، مدعی شد افزایش عرضه گازوئیل روسیه به کاهش سریع قیمتها در آمریکا و دیگر نقاط جهان منجر خواهد شد. او کاهش هزینه سوخت برای کشاورزان، دامداران و رانندگان کامیون آمریکایی را از اولویتهای دولت خود دانست.
وی همچنین ادعاهایی درباره وضعیت تنگه هرمز مطرح کرد و این موضوع را در کنار توافق انرژی با روسیه، عاملی برای کاهش قیمت سوخت دانست.
در همین حال، ترامپ روز یکشنبه اعلام کرده بود که روسیه و اوکراین با برقراری آتشبس در حوزه انرژی و توقف حملات به تأسیسات انرژی یکدیگر موافقت کردهاند. با این حال، ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، در گفتوگو با رسانه آمریکایی اکسیوس گفت از چنین توافقی اطلاعی نداشته است و تأکید کرد در صورت موافقت روسیه با آتشبس انرژی، کییف نیز آن را خواهد پذیرفت.
تردید تحلیلگران درباره اثر توافق بر بازار
شماری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند افزایش عرضه گازوئیل روسیه ممکن است تا حدی از فشار قیمتی بکاهد، اما لزوماً تغییر چشمگیری در بازار ایجاد نخواهد کرد.
موهیت کومار، اقتصاددان ارشد بخش اروپا در مؤسسه جفریز، در یادداشتی نوشت که هرچند افزایش عرضه میتواند فشار بر قیمتها را کاهش دهد، حجم محمولههای اعلامشده احتمالاً برای ایجاد تغییر قابلتوجه کافی نیست.
تحلیلگران شرکت کوانتوم استراتژی سنگاپور نیز نسبت به موفقیت اقتصادی این توافق ابراز بدبینی کردهاند. آنها همچنین هشدار دادهاند که این توافق ممکن است پیامدهای امنیتی و سیاسی گستردهتری در اروپا به دنبال داشته باشد.
در مقابل، تحلیلگران گروه بانکی لومبارد اودیه معتقدند افزایش عرضه سوخت پالایششده، در کنار احتمال ازسرگیری صادرات سوخت چین، میتواند از اهمیت اقتصادی برخوردار باشد؛ زیرا کمبود گازوئیل هزینههای حملونقل، کشاورزی و تولید صنعتی را افزایش میدهد.
با این حال، آنها تأکید کردهاند که اعلام توافق به معنای تحویل قطعی محمولهها نیست و افزایش عرضه نیز بهتنهایی نمیتواند زیرساختهای آسیبدیده را بازسازی یا حملونقل دریایی را به وضعیت عادی بازگرداند.